
دکتر علی میثمیتهرانی*: گروهک تروریستی بعثی – تکفیری «داعش» یا به عبارت صحیحتر «الدوله.. الاسلامیه.. فیالعراق و الشام» که با شعار «باقیه و تتمدد» (ماندگار و بزرگشونده) و بر پایه توهمات دونکیشوتمآبانه مشتی جاهل جنایتکار افراطی به تازگی در بیانیهای در 29 ژوئن 2014 رهبر خودفروخته خود را «خلیفه مسلمانان جهان» نامیده و با تغییر نامش به «دولت اسلامی» از آغاز «جهاد جهانی اسلامی» سخن میگوید (ایندیپندنت،30 ژوئن 2014)، مدتی است در همسایگی ایران اسلامی به ترکتازی نازیوار مشغول بوده و باعث نگرانیهایی در دل آرام مردم نجیب ایران اسلامی شده و بعضا نیز موضعگیریهای شدیدی از سوی برخی عناصر فرهنگی – سیاسی علیه این گروه شده است. اما سخن اصلی صاحب این قلم این است که در تحولات جهانی نمیشود با ظاهربینی حکم کرد. درست است که در دشمنی این فریبخوردهها با جبهه توحید و ولایت و عدالت در عرصه جهانی شکی نیست اما باید دانست که جایگاه واقعی این گروه کجاست و سهم تاثیر آن در جبهه دشمن چه مقدار بوده و ماموریت اصلی آن چیست؟ این سیاهه در پی واکاوی این مهم است که محور اصلی درگیری بین حق و باطل در عرصه جهانی در گرد و غبار چندروزه اینان گم نشود.
در ابتدا باید گفت بهرغم تبلیغات پرحجم و رعبآور و آزادانه این گروهک در فضای سایبری و شبکههای مجازی، این گروه حقیرتر از آن است که هویت مستقلی در عرصه بینالمللی داشته باشد و در حقیقت در حکم شاخه نظامی جریان انحرافی وهابیت – این حامی قسمخورده صهیونیسم جهانی – و مزدور احتمالا بیمزد اسرائیل در جهان اسلام است. روشنی این ماجرا به حدی است که بعید به نظر میرسد کسی در سرسپردگی این گروه شورشی تندرو فعال در عراق و سوریه که خود را کشوری مستقل دانسته و بخشهایی از شمال سوریه و عراق را در تصرف خود دارد؛ به دستگاههای اطلاعاتی جریان استکباری حاکم بر مناسبات بینالمللی کمترین شکی داشته باشد.
برای آشنایی بیشتر با سابقه دوران فعالیت کوتاه اما پرجنایت داعشیها باید دانست این گروه که به رهبری ابوبکر البغدادی از جنگجویان سلفی جداشده از شبکه القاعده تاسیس شده و علاوه بر دولتهای عراق و سوریه حتی با گروههای مخالف دولت سوریه نظیر جبهه النصره نیز وارد جنگ شده است، تنها در نیمه دوم سال ۲۰۱۳ نزدیک به ۱۴۰۰ خانه را در عراق منفجر و ویران کرد که طی این حملات ۱۹۹۶ نفر انسان بیگناه اعم از شیعه و سنی را کشته و ۳۰۲۱ نفر را نیز زخمی کرده است. نیز در ژوئن 2014، 5 هزار نفر از افراد مسلح داعش به طور کامل شهر موصل را به تصرف خود درآورده و به همراه صدها نفر از زندانیان آزاد شده از زندانهای بادوش و التسفیرات و زندان مدیریت مبارزه با تروریسم استان نینوا به قتلعام مردم بیدفاع و غارت بانکها و تسلط بر ادوات سنگین نظامی پادگانها پرداختند و در این راه از هیچ جنایت و تجاوزی حتی به کودکان و سالخوردگان و زنان و دختران جوان دریغ نکردند. جنایاتی که قلم از بیان آنها شرم دارد. جنایاتی که اقدامات ننگینی چون «جهاد نکاح اجباری»، «تخریب اماکن مقدسه»، «اعدامهای دستهجمعی» و... تنها گوشه کوچکی از آنهاست.
اما نکته تامل بر انگیز در این میانه سکوت معنادار شورایامنیت سازمانملل و مجامع حقوقبشری بینالمللی است که حتی اندک تلاشی در راه اینکه ولو ظاهرا هم شده این گروه جزو گروههای تروریستی دانسته شود، نکردند! و دولت ایالات متحده نیز تنها به بیان همان جمله تکراری مضحک بیخاصیت همیشگی اکتفا کرده که برای مبارزه با داعش «همه گزینهها روی میز است» و بس! از این تامل برانگیزتر آنجاست که به نوشته روزنامه گاردین، دولت عراق چندصباحی قبل از ترکتازی خوارجوحشی داعشی حدود ۱۶۰ یواسبی استیک در اختیار سازمانهای اطلاعاتی غربی قرار داده است که حاوی اطلاعات بسیار مهمی درباره این گروه است. که از جمله آنها میتوان به اسامی جنگجوهای خارجی و رهبران، رمزهای محرمانه، اطلاعاتی درباره شبکه مالی این گروه و غیره اشاره کرد. گفته میشود دولت عراق این اطلاعات را پیش از حمله داعش به موصل بهدست آوردهاست. به این بیان که 2 روز قبل از حمله این گروه تروریستی به موصل، دولت عراق موفق به دستگیری یکی از عوامل ارتباطی این گروه به نام «ابوهاجر» میشود که در بازجویی از این شخص، او نام رهبر خود را «عبدالرحمن البیلاوی» ذکر کرده و محل سکونت او را فاش میکند. چند ساعت بعد از اعتراف، البیلاوی در خانه خود کشته میشود اما مأموران امنیتی عراق موفق میشوند اطلاعات بسیار مهمی را در خانه او کشف و ضبط کنند. گفته میشود حجم اطلاعات بهقدری بودهاست که یک افسر امنیتی بریتانیا عنوان کردهاست «ما و آمریکاییها از گستردگی این اطلاعات شگفتزده شدیم». عامل ارتباطیِ داعش، ابوهاجر در حین دستگیری عنوان کرده بود «بزودی شهر موصل بدل به جهنم خواهد شد» و با وجود همه این اطلاعات دو روز بعد در مقابل چشم سازمانهای اطلاعاتی آمریکایی و انگلیسی دومین شهر بزرگ عراق ظرف چند ساعت در سینی طلا به داعشیها تقدیم شد! (بخش فارسی دویچهوله، 13 ژوئن 2014) وقتی این اطلاعات کنار هم گذارده میشود باور اینکه این گروهک سر در آخور جریان استکبار جهانی برای انحراف اذهان از مقابله با ظلم بینالمللی – که مطالبه اصلی خیزش مبارک بیداری اسلامی است – نداشته باشد، بشدت سخت میشود.
البته شاید برخیها بیمیل نباشند که تبلیغات شدید غربیها برای تحقق این آرزوی دستنیافتنی که جنگ داعش جنگ شیعه و سنی است را بپذیرند! اما باید بدانند واقعیت بسیار فراتر از صحنهسازیهای سینمایی شبکههای ماهوارهای نظیر بیبیسیکذاب است. به عنوان مثال «عدنان العرعور» از علمای متنفذ سلفی در سوریه – که خود دلخوشی از حکومت اسد ندارد - در واکنش به اقدامات داعش در مصاحبهای بیان کرد: «برای ما روشن شدهاست که نیروهای داعش همه توافقات را زیر پا میگذارند و به کشتن مجاهدان راه حق مبادرت میورزند. آنها خائنانی هستند که تلاش میکنند با تکفیر علما، امت اسلامی را از وجود علما پاک کنند.» (خبرآنلاین، ۶ دی ۱۳۹۲) یا «دکترعلی قرهداغی»، دبیرکل اتحادیه جهانی علمای اسلام در پاسخ به اقدامات داعش در کشتار کردها و غیرنظامیان در سوریه در مصاحبهای گفت: «ما برخوردها ضدراهبان مسیحی را محکوم میکنیم و با اقدامات تروریستی مخالف هستیم. اقدامات تروریستی انجامشده ازسوی دولت اسلامی عراق و شام را محکوم میکنیم. داعش قربانیان خود را بیشتر ازمیان اهل تسنن انتخاب کردهاست تا اهل تشیع. گروهی از روی حماقت و نفهمی، دست به اقداماتی نابجا زدند و تصویری ناپسند و زشت از اسلام را در اذهان ترسیم کردند و از همین روی در این برهه ایفای نقش عالمان مذهبی برای تغییر این تصویر، ضروری است.» (کردپرس، 30 بهمن 1392) بر این اساس عملیات جنایتبار داعش نه یک پروسه جنگی خودجوش طایفهای یا مذهبی که یک پروژه فریب مدیریتشده جهانی برای انحراف اذهان از جنگ اصلی است. یعنی دشمن در پی این است که برای مبارزان جبهه اسلام ناب یک دشمن فرعی و بدلی
ـ که هیچ شکی در دشمن بودنش نیست ـ درست کند تا از دشمن اصلی که عهدهدار مناسبات استکباری نظام ظلم جهانی است، غافل شوند. خدا بر درجات والای حضرت روحالله بیفزاید که اگرچه همواره نفرین و ننگ را نثار جریان تکفیری وهابیت میکرد اما هرگز لقبی را که خود برای اولین بار در تاریخ به دولت ظالم آمریکا داد، فراموش نکرد که «آمریکا شیطان بزرگ است.» (امام خمینی، 14 آبان 1358)
صاحب این قلم دوباره خوانندگان را به تامل در این مهم فرامیخواند که آیا پذیرفتنی است دشمن اصلی، گروهک بیعقلی باشد که به عنوان مثال پس از تسلط به رقه در اولین قدم اقدام به ممنوعیت قانونی پوشیدن شلوار جین برای زنان و مردان کمر باریک، کوتاه کردن مو، کار کردن مردان در فروشگاه لباس زنانه، ورود مردان به کارگاههای خیاطی زنانه، تبلیغ آرایشگاههای زنانه، مراجعه زنان به دکتر زنان و زایمان، شانه کردن موی سر و صورت از سوی مردان، نشستن زنان بر صندلی و... کرد. (خبر آنلاین، 30 آبان 1392) امری که خود نشانگر عمق تئوریک این سبکمغزهای روانی است! آیا دشمن اصلی ایران اسلامی با داعیه برپایی تمدن نوین اسلامی این احمقها هستند یا آن متفکران مکاری که در پشتپرده مدیریت جهانی در پی اداره شورایامنیت سازمانملل و حاکمیت بر نظام عدل و ظلم در مقیاس جهانی و جمعیت چندمیلیاردی هستند؟ و سؤال مهمتر اینکه چرا دشمن اصلی اصرار دارد این دشمن فرعی را - که خود همچون عروسک خیمهشببازی مطیعی است که حتی یک بار هم علیه منافع صهیونیستها اقدام نکرده است– به عنوان دشمن اصلی در مقابل مردم و مسؤولان نظام اسلامی قرار دهد؟ آنهم درست در روزهای سرنوشتسازی که درگیری نظام اسلامی با نظام ظلم جهانی بر سر پرونده هستهای به مراحل بسیار حساسی رسیده است. آیا بیراه است اگر کسی این را یک عملیات فریب برای غفلت نیروها از عملیات اصلی تلقی کند؟!
در هر حال به نظر میرسد گروههای منحرفی نظیر وهابیت نه تنها هرگز توانایی جریانسازی جهانی بر پایه این عقاید منزوی تاریخمصرفگذشته – که متاسفانه روکشی از اسلام نیز خورده است – ندارند، بلکه حتی توانایی نگهداری جوانان سادهدل و متعصبی که – در خلأ یک جریان مبارز هویتبخش با ظلم جهانی - جذب آنها شدهاند را در بلندمدت نخواهند داشت. پس دشمن اصلی جریان ناب انقلاب اسلامی در مسیر تمدنسازی اینها نیستند. بلکه دشمن اصلی آن فراعنهای هستند که با سیطره بر جریان قدرت، ثروت و اطلاعات جهانی و تسلط بر روند تولید علم و مفهومسازی جهانی در پی تحمیل سبک زندگی شوم خود بر همه ملتها و ایجاد پسند و ناپسند بینالمللی برای همه و در خدمت سرمایهداری ظالمانه افسارگسیخته هستند. بر همین اساس است که بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی ایران در میان این دشمنهای کوتوله که چون ابزاری در دست دشمن اصلی عمل میکردند، همواره در عین تاکید بر ضرورت حفظ وحدت در بین دنیای اسلام، نصیحتشان این بود که «آمریکا دشمن شماره اول بشر و ما است. هرچه فریاد دارید بر سر آمریکا بکشید که همین فریاد براى او مرگ مىآورد» (صحیفه امام، ج 10، ص 373).
*مدرس و پژوهشگر حوزه علمیه قم