رافائل نادال مدافع عنوان قهرمانی ویمبلدون با پیروزی بر اندی ماری به فینال رسید اما صدرنشینی در رده بندی جهانی تنیس حرفهای مردان را به نوواک جوکوویچ تسلیم کرد که او هم قبل از نادال با پیروزی بر جو ویلفرید سونگا به فینال رسیده بود. نادال در حالی مقابل ماری، نفر چهارم جهان ایستاد که رسانهها، مطبوعات و مردم بریتانیا سروصدای زیادی درباره این مسابقه و به نفع ماری، تنها امید بریتانیا در تنیس به راه انداخته بودند. اینها امیدوار بودند ماری که برای سومین سال پیاپی به نیمهنهایی رسیده بود، به دههها انتظار بریتانیاییها پایان دهد و به فینال برسد. آنچه در زمین تنیس روی داد با این خیالها و آرزوها تفاوت داشت. ماری در ست اول خوب ظاهر شد و با استفاده از یک اشتباه قهرمان اسپانیایی آن ست را از آن خود کرد اما پس از آن موتور نادال به راه افتاد و 3 ست بعدی را به سرعت و بدون برخورد با مشکل برد و به فینال رسید. از آن گذشته حمایت تماشاگران از نادال چندان کمتر از حمایت آنان از ماری نبود که این امر نشان دهنده محبوبیت فوقالعاده نادال در ویمبلدون است. احتمالا تنها کسی که محبوبیت بیشتری از نادال در اینجا دارد راجر فدرر قهرمان سابق جهان از سوییس است که تاکنون 6 بار در ویمبلدون قهرمان شده است. این بیستمین پیروزی پیاپی نادال در ویمبلدون بود با این همه قبل از آغاز بازی نادال و ماری، قطعی شده بود که روز دوشنبه که ردهبندی جدید جهانی اعلام میشود، جوکوویچ صرب جای نادال را خواهد گرفت چون به علت رسیدن به فینال امتیاز بیشتری از نادال به دست آورده بود که سال قبل هم قهرمان شده بود و تنها اگر مجددا قهرمان شود امتیازی از دست نخواهد داد. در همین حال مسابقه جوکوویچ و سونگا، که از هر لحاظ با بازی نادال و ماری فرق داشت، نشان داد که چرا بعضی بازیکنان همیشه قهرمان هستند اما بعضی دیگر با اینکه از نظر استعداد و مهارت چیزی کمتر از آنها ندارند همیشه در ردههای پایینتر هستند. بازی با برتری سونگای فرانسوی آغاز شد اما به محض آنکه در پایان ست اول برتری خود را از دست داد به قول جان مک انرو بازیکن نامدار آمریکایی که مسابقه را گزارش میکرد به خواب فرو رفت و در مدتی که خواب بود ست دوم را هم باخت. اواخر ست سوم که جوکوویچ تنها یک گیم تا پیروزی فاصله داشت و به نظر میآمد که همه چیز برای سونگا تمام شده، او ناگهان از خواب بیدار شد و در یک بازی تماشایی ست سوم را از آن خود کرد اما بلافاصله مجددا خوابید و ست چهارم و مسابقه را باخت. تنیسی که سونگا بازی میکند بسیار تماشایی است. او مهارت و قدرت خود در تنیس را با عملیات آکروباتیک مخلوط میکند و همانند دروازهبانان فوتبال برای رسیدن به توپ روی زمین شیرجه میزند و به همین جهت بسیار در نزد علاقهمندان تنیس و تماشاگران مسابقهها محبوب است. سونگا را به خاطر شباهت ظاهری و حرکاتش به محمدعلی مشتزن نامدار مسلمان آمریکایی محمدعلی تنیس میخوانند. سونگا از چنان مهارتی در تنیس برخوردار است که وقتی در اوج است میتواند هر بازیکنی را شکست بدهد همانطوری که تا امروز در 7 مسابقه 5 بار جوکوویچ را شکست داده بود، با اینکه 17 پله از او در ردهبندی جهانی پایینتر بوده و همانطوری که در یک چهارم نهایی راجر فدرر را با اینکه ابتدا 2 ست عقب بود در 5 ست برد. اما آنچه سونگا کم دارد که اجازه نمیدهد به ردههای بالاتر جدول ردهبندی صعود کند و جزو قهرمانان درآید، دقت و تمرکز کافی در مقاطع حساس در مسابقههاست. قهرمانان هرگز کمفروشی نمیکنند. در همه مسابقات، حتی کم اهمیتترین آنها، بیشترین تلاش خود را میکنند و اگر هم ببازند به خاطر بازی بهتر حریف است. اما بازیکنانی نظیر سونگا اینچنین نیستند و حتی در مسابقه حساسی چون نیمهنهایی ویمبلدون آن تلاشی را که لازمه پیروز شدن است بهطور مستمر به کار نمیبندند و به همین خاطر است که سونگا نفر نوزدهم جهان است و جوکوویچ فعلا نفر دوم و از دوشنبه نفر اول. روز یکشنبه که آخرین روز نادال به عنوان نفر اول ردهبندی جهانی است او در فینال ویمبلدون به مصاف جوکوویچ میرود که از دوشنبه جای او را خواهد گرفت. اما هر 2 میدانند که ارزش قهرمانی در ویمبلدون بسیار بیشتر از صعود به صدر ردهبندی جهانی در شرایطی است که به علت نزدیک بودن امتیازها، این صدرنشینی میتواند تنها چند هفته دوام داشته باشد.