تجدیدنظرطلبان؛ همانگونه که پیش‌بینی می‌شد

بخش هشتم: با عملکرد اصلاح‌طلبان آمریکایی پس از انتخابات دهم ریاست‌جمهوری، درستی این پیش‌بینی‌ها درباره تجدیدنظرطلبان ثابت شد که آنها برای این در انتخابات شرکت کردند که در صورت پیروزی، کشور را تقدیم آمریکا و انگلستان کنند و اگر شکست خوردند، مملکت را به آشوب بکشانند. آنها در دوران اصلاحات آمریکایی نیز، هرگاه برنامه‌های‌شان با مخالفت قانونی روبه‌رو می‌شد، نظام را تهدید(!) به خروج از حاکمیت و شورش‌های خیابانی و نافرمانی مدنی می‌کردند که البته همواره به دلیل عدم اقبال عمومی، با ناکامی ضایع می‌شدند. این گروه این بار با حمایت همه جانبه مالی ـ رسانه‌ای ـ روانی خارجی‌ها که از مدت‌ها پیش آغاز شد با راه‌اندازی به‌اصطلاح موج سبز که انقلاب‌های مخملین کشورهای آسیای میانه را تداعی می‌کرد بر موج احساسات انتخاباتی سوار شدند تا با یارگیری‌های خیابانی به اهداف خود دست یابند. پیش‌بینی می‌شد این جریان همانگونه که پس از شکست، نتايج آرا را نمی پذیرد، در صورت پیروزی بر اساس همان اصولی که در لوایح دوقلو آمده بود عمل کند و در جهت تغییر قانون اساسی برای خروج از بن‌بست ادعایی که در دوران 8ساله اصلاحات، از آن دم مي‌زد، بكوشد. نشان اثبات این ادعا، موضع‌گیری آنها پس از فرمایشات الهی رهبر حکیم انقلاب در نماز جمعه 29خرداد و توصیه حضرت معظم‌له به توقف زورآزمایی‌های خیابانی و ضرورت مراجعه به قانون بود که نه تنها ازسوی کودتاچیان 2 خردادی نقض شد، بل به عکس از سوی مجمع روحانیون(!) مبارز(!) عملا برای مقابله با نظام مقدس اسلامی و قانون شکنی فراخوان داده شد.

اثبات آمريكايي بودن اصلاح‌طلبان

هرگاه از سوی عقلای سیاسی دلسوز به آنها گفته می‌شد، عملکردتان موجب خشنودی و رضایت بیگانگان و معاندان با انقلاب و نظام است، آنها این موضوع را رد کرده و حتی وانمود می‌کردند از اینکه به آنها «اصلاح‌طلبان آمریکایی» گفته می‌شود ناراحت می‌شوند ولی وقتی در جریان حوادث پس از انتخابات، حمایت همه‌جانبه آمریکا و اروپا و حتی رژیم جعلی صهیونیست از آنان علنی شد و دیگر هیچ راه گریز و توجیهی نداشتند، به پشتیبانی دشمنان ملت از خود مباهات هم کردند!!