بخش نهم:
انتخابات رياست‌جمهوري دهم با وجود تلخی‌های پس از آن، به دلیل حضور 40 میلیونی ملت، حماسه‌اي ماندگار در تاريخ انقلاب اسلامي بود. مشاركت 85درصدي مردم، ضمن استحكام پايه‌هاي جمهوري اسلامي، میزان محبوبیت، مشروعيت و اقتدار نظام مقدس‌مان را در منظر جهانيان به نمايش گذاشت. حضور شگفت‌آور مردم، هم موجب بهت و حیرت همه ناظران داخلي و بین‌المللی تحولات ايران شد و هم علاقه‌مندان انقلاب اسلامي در جاي‌جاي جهان را مفتخر و شاد و دشمنان جمهوری اسلامی را عصبانی و غمگین كرد.
در اين ميان واكنش و اقدامات جريان شكست‌خورده در انتخابات، تاسف دلسوزان انقلاب در داخل و خارج را برانگیخت. اما چرا واكنش به نتيجه انتخابات از طرف اصلاح‌طلبان آمریکایی فراتر از يك شكست انتخاباتی بود؟ چه شد که تجدیدنظرطلبان براي مقابله با نتيجه انتخابات به اقدامات غيرقانوني روي آوردند و حتي ننگ آشکار شدن کامل همسويي‌شان با بيگانگان را به جان خريده و اهمیتی به خسارت دیدن جان و مال و ناموس ندادند؟ آنها چگونه حاضر شدند دستاورد‌هاي عظيم انقلاب و حماسه بزرگ 22 خرداد را تضعيف نمايند؟ اصلاح‌طلبان آمریکایی چه چیزی را از دست رفته می‌دیدند که این‌گونه «رو» بازی کرده و به تمام ادعاهاي خود پشت پا زده و با زير پا گذاشتن قانون اساسی، خود را بالاتر از میثاق ملی فرض كردند؟ چه شد که جریان تجدیدنظرطلبی برای انتخابات 22 خرداد همه سرمايه‌هاي خويش را به ميدان آورد؟ چگونه محمد خاتمي به عنوان هماهنگ‌كننده اصلاح‌طلبان آمریکایی، عملا وارد شد و موسوي كه 2 دهه در انزوای سیاسی قرار داشت، ناگهان راضی شد به صحنه بیاید؟
مدعيان اصلاح‌طلبي در بازه زمانی پیش از 22 خرداد، مدعي بودند اصولگرايان به دنبال برگزاري انتخابات حداقلي هستند؛ چون از آراي خاموش نگرانند؛ همچنین ادعا می‌کردند اگر آراي خاموش به ميدان بيايند، حتما مدعيان اصلاح‌طلبي پيروز انتخابات هستند. اما در انتخابات 88 با شكل‌گيري آراي 40 ميليوني اين ادعای آنها اشتباه از آب درآمد.
در انتخابات 22 خرداد 88، بیشترین حضور در تاریخ انتخابات جمهوری اسلامی در یک روز رقم خورد. همه‌پرسی انتخاب نظام سیاسی در سال 58 که با حضور بیش از 90 درصدی مردم، جمهوری اسلامی 2/98 درصد رای آورد، در 2 روز – 10 و 11 فروردین – برگزار شده بود و تاکنون سابقه نداشت در یک روز، 85 درصد واجدان شرایط پای صندوق‌های رأي بیایند. پس آرای خاموش هم به کاندیدای اصولگرایان رای دادند.
2 خردادی‌ها به‌رغم نکوهش همیشگی استفاده ابزاری از دین و نمادهای دینی، خود با انتخاب رنگ سبز كوشيدند احساسات مذهبي را به نفع خود برانگيزند. البته اين شيوه هم براي آنها كارساز نشد. نامزدهاي اصلاحات، با نثار بیشترین و صريح‌ترين توهين‌ها به رئيس دولت قانوني كشور در ايام تبليغات انتخابات، نه‌تنها به آرزوي خود دست نيافتند، بل اخلاق انتخاباتي را هم باختند.