یکشنبه‌شب گذشته بار دیگر آژیر جنگ در بیروت به صدا درآمد اما این بار مهاجمان، نه صهیونیست‌ها که کویتی‌ها بودند. یک بار دیگر ثابت شد هرگاه حزب‌الله غایب باشد، ساختار دفاعی لبنانی‌ها بشدت افت خواهد کرد و نمود آن چپ و راست شدن دفاع سرخپوشان لبنانی در بیروت و مقابل حملات بی‌امان تیم ملی کویت بود. مسابقه لبنان و کویت در ابتدا قرار بود دیداری دوستانه باشد اما پایانی خصمانه داشت که در آن 2 بازیکن از2 طرف روانه بیمارستان شدند. فوتبال لبنان سال‌هاست زیر نفوذ مسیحیان این کشور چند قومیتی اداره می‌شود و شاید به خاطر همین موضوع و غیبت اکثریت شیعه باشد که فوتبال لبنان بویی از غیرت مقاومت نبرده است. یکشنبه‌شب در ورزشگاه «پرزیدنت کمیل شمعون» بیروت که به نام «شهر ورزشی» نیز شناخته می‌شود کویتی‌ها از همان ابتدای بازی دروازه لبنان را به توپ بستند که نتیجه‌اش 2 گل در همان نیمه اول بود. با وجود اینکه سرمربی کویت تعدادی از بازیکنان اصلی را تعویض کرد در نیمه دوم حملات آنها بی‌امان‌تر شد و در پایان نتیجه 6 بر صفر شد اما بلافاصله پس از سوت پایان مسابقه برخوردی کوچک بین 2 بازیکن از 2 طرف تبدیل به جنجالی بزرگ شد و به دنبال بارانی از مشت و لگد که حتی کادر فنی 2 طرف را هم به معرکه کشید پلیس در درگیری‌های وسط زمین دخالت کرد و تیر هوایی شلیک کرد که باز هم افاقه نکرد و درگیری‌ها تا پاسی از شب به طول کشید. وقتی گرد و خاک خوابید 2 بازیکن اصلی درگیر در ماجرا راهی بیمارستان «مقصد» بیروت شدند. تا امروز که 2 روز از درگیری ورزشگاه کمیل شمعون گذشته هنوز اظهارنظری درباره مقصر یا مقصران اصلی ماجرا نشده است اما دست‌کم معلوم است مقصر شکست سنگین لبنانی‌ها در مقابل قدرت متوسطی مثل کویت چیست: فدراسیون مارونی فوتبال لبنان.