بازی 2تیم آرژانتین و بولیوی در چارچوب رقابت‌های کوپا آمه‌ریکا، با تساوی ناامیدکننده آبی‌پوشان به پایان رسید اما چه چیزی موجب شد آرژانتین به هدف خود نرسد؟باتیستا بازی را با سیستم 3-3-4 آغاز کرد. وقتی قبل از بازی ترکیب 2 تیم منتشر شد، در نگاه اول با حضور ماسچرانو و کامبیاسو سیستم تیم 3-1-2-4 تخمین زده می‌شد اما با شروع بازی، جایگاه کامبیاسو همه را شگفت‌زده کرد. سیستم در واقع 3-2-1-4 بود و کامبیاسو دقیقا پشت مهاجمان بازی می‌کرد. مسی و لاوسی به عنوان Second Striker پست کارلوس تبس بازی می‌کردند اما در واقع تبس نیز مهاجم نوک نبود و تیم بدون مهاجم نوک بازی می‌کرد. همه مهاجمان در حال چرخش بودند؛ سیستمی که فقط در بارسلونای پپ گوآردیولا دیده می‌شود. بارها در طول نیمه اول شاهد بودیم که کامبیاسو جلوتر از مهاجمان بازی می‌کند! در این نوع از فوتبال، جایگاه همه بازیکن‌ها با یکدیگر تغییر می‌کند و در واقع هیچکس جایگاه مشخصی ندارد اما باید به این نکته توجه داشت که کامبیاسو، کامبیاسو است! خصوصیت‌های او تدافعی است و در قطع توپ‌های حریف و رهبری خط میانی تخصص دارد. استفاده از کامبیاسو به عنوان یک هافبک تهاجمی، فکر مناسبی نبود. عدم وجود بازیساز در تیم موجب می‌شد لیونل مسی در میانه‌های زمین حضور داشته باشد تا برای خودش و لاوسی موقعیت‌سازی کند. این موجب می‌شد مسی حداقل 8-7 بازیکن سبزپوش را در پیش رو داشته باشد. نکته جالب اینجاست که کامبیاسو در بیشتر مواقع جلوتر از مسی بازی می‌کرد. این سیستم موجب عدم تعادل بازی آرژانتینی‌ها شد. یکی دیگر از نکات قابل‌توجه، هماهنگی مسی و لاوسی با یکدیگر بود. لاوسی بازی خوبی را به نمایش نگذاشت و یکی از بدترین بازیکن‌های آرژانتین بود اما نکته مثبتی که باتیستا باید از آن بهره ببرد، هماهنگی فوق‌العاده او با مسی بود. مسی پاس‌های طولی و عمقی سریعی برای او ارسال می‌کرد که بیشتر بجا بود و لاوسی بموقع به توپ می‌رسید. آرژانتین در نیمه اول ناکام ماند. Plan A باتیستا جوابگوی تاکتیک‌های تدافعی بولیوی نبود و تقریبا همه تاکتیک باتیستا را خنثی کرده بود. آرژانتین 5 گزینه تهاجمی را روی نیمکت داشت: دیه‌گو میلیتو، گونسالو ایگوآین، خاویر پاستوره، سرخیو آگوئرو و آنخل دی‌ماریا. مسلما سرمربی آرژانتین می‌تواند تیمش را حداقل با بیش 10 آرایش مختلف به زمین بفرستد! اما بهترین ترکیب کدام است؟ سیستم 3-3-4 بارسلونا برای آرژانتین جوابگو نبود و در صورتی که هافبک‌های آرژانتین بخواهند این چنین در برابر امثال برزیل و اروگوئه بازی کنند، شانسی برای پیروزی نخواهند داشت! از طرفی دیگر باید توجه داشت که کوپا آمه‌ریکا جای آزمون و خطا نیست. بنابراین تغییراتی که باتیستا انجام می‌دهد باید جزئی و ظریف باشند. در نیمه دوم دی‌ماریا جای کامبیاسو را گرفت. باید اعتراف کرد که تعویض باتیستا، تعویضی عاقلانه و درست بود اما گل ناگهانی بولیوی موجب شد استرس بازیکنان آرژانتین بالا برود و کنترل بازی را از دست بدهند. در طول نیمه دوم، لاوسی و تبس کاملا بی‌تاثیر بودند و تعویض هرکدام از آنها می‌توانست به آرژانتین کمک کند. وقتی که آگوئرو جای لاوسی را گرفت، ریتم بازی آرژانتین به شکل محسوسی تغییر کرد. گل تساوی آرژانتین از روی سانتر دی‌ماریا، استوپ سینه بوردیسو و شوت آگوئرو به ثمر رسید تا هر 2 بازیکن تعویضی در به ثمر رسیدن این گل نقش داشته باشند اما همچنان تیم آرژانتین تعادل لازم را نداشت. به طور قطع استفاده از سیستم بارسلونا برای آرژانتین جوابگو نبود. خاویر زانتی به هیچ‌عنوان نمی‌تواند نقش دانیل آلوس را بازی کند. زانتی یک‌مدافع بزرگ است و از لحاظ کیفیت بازی، در حفظ توپ و کنترل ضدحملات بهترین است اما دانیل آلوس در بارسلونا، نقش دیگری را بازی می‌کند. این دو بازیکن کاملا متفاوت هستند. در صورتی که آرژانتین می‌خواهد مانند بارسلونا بازی کند، باید به نقش مهم مدافعان کناری نیز توجه کند. در کل، مدافعان کناری هیچ نقشی در بازیسازی نداشتند. وظایف تدافعی آنها بسیار سنگین بود چرا که اور بانگا و استبان کامبیاسو (در نیمه دوم آنخل دی‌ماریا)، وظایف تهاجمی بیشتری داشتند. شاید زانتی می‌توانست با تجربه بالایی که دارد، در کنترل بازی و موقعیت‌سازی به مهاجمان تیم کمک کند. اگر بازیکنان جایگاه ثابتی داشته باشند، یک‌هافبک یا مدافع کناری باتجربه می‌تواند بازی را آرام در دست بگیرد و به دید بازی که نسبت به دیگر هم‌بازی‌هایش دارد، برای آنها موقعیت‌سازی کند.نقش استبان کامبیاسو در ترکیب آرژانتین کاملا نامشخص بود. خصوصیات فنی کامبیاسو، با سبک بازی اینیستا و دیگر هافبک‌های بارسلونا کاملا متفاوت است و او هرگز نمی‌تواند این نقش را بازی کند. حتی در بارسلونا نیز هافبک‌ها تا این حد پیش نمی‌روند. کامبیاسو اگر چند متر عقب تر بازی می‌کرد، می‌توانست در کنترل توپ و میدان به تیمش کمک کند.آرژانتین قادر به قهرمانی در کوپا آمه‌ریکاست اما باتیستا، بازی با بولیوی را کاملا اشتباه آغاز کرد و در طول بازی موفق به جبران اشتباهتش نشد. تعویض‌هایی که انجام داد کاملا عاقلانه و درست بود اما تغییر سیستم بازی در بین 2 نیمه امکانپذیر نبود.استفاده از یک‌خط میانی متعادل‌تر می‌تواند کار آرژانتین را در بازی‌های آینده بسیار آسان کند. اگر کامبیاسو و ماسچرانو در کنار یکدیگر بازی کنند، قادر به بازیسازی خواهند بود. زانتی آزادی عمل بیشتری به دست می‌آورد و می‌تواند به مسی نزدیک‌تر شود. در این صورت مسی نیازی نخواهد داشت که برای بازیسازی به میانه‌های میدان بازگردد و سدی بزرگ از مدافعان را روبه‌روی خود داشته باشد.مهم‌ترین نکته‌ای که باتیستا باید به آنها توجه کند، این است که آرژانتین نباید مانند بارسلونا بازی کند. اگر آرژانتین مانند آرژانتین بازی کند، می‌تواند قهرمان کوپاآمه‌ریکا شود.