عبدالصمد ابراهیمی:
فتحاللهزاده، مدیری است که خاستگاهش مطبوعات بوده و میداند قلمزنی در عرصه ورزش یعنی چه. همین یک جمله میتواند ما را در ادامه این گزارش برای رسیدن به آنچه در گزارشنویسی، نتیجهگیری قلمداد میشود، یاری کند.
1-
در یکی از برنامههای 90، همین چند هفته پیش قلعهنویی میهمان عادل بود. در دقايق پاياني برنامه، این مربی گفت ميخواهد خاطرهاي را از زماني كه ناصر حجازي براي نخستینبار سرمربي استقلال شد تعريف كند. او گفت براي نقل اين خاطره از علي فتحاللهزاده اجازه گرفته و سرپرست استقلال به او گفته حتي اگر لازم باشد در تاييد حرف هاي وی روي خط برنامه ميآيد و صحبت ميكند. امير قلعهنويي گفت سال 1375، زماني كه منصور پورحيدري از استقلال رفت علي فتحاللهزاده از او به عنوان كاپيتان تيم خواست هدايت استقلال را در 7، 8 بازي باقيمانده فصل و جام در جام آسيا بپذيرد اما قلعهنويي زير بار نرفته و 5 مربي را به فتحاللهزاده پيشنهاد داده كه يكي از آنها ناصر حجازي بوده است. قلعهنويي گفت به همراه چند نفر ديگر به منزل حجازي رفته و از او خواسته به استقلال بيايد و سرانجام اين پروسه نهايي شده است.
2- فتحاللهزاده چندی پیش در مصاحبهای مفصل با یکی از خبرگزاریها در اینباره چنین گفت: سالي كه منصور پورحيدري رفت ايشان نميخواست به مربيگري ادامه دهد. جلسهاي گذاشتيم كه يك مربي انتخاب كنيم. دوستان ما فهرست دادند و اعلام كردند كه طبيعي است ناصر حجازي ارجحتر باشد. آقاي قلعهنويي و پورحيدري با مرحوم حجازي صحبت كردند كه مسؤولان ماشينسازي هم اعلام كردند براي به خدمت گرفتن حجازي 8 ميليون بايد بدهيد كه اين كار را انجام داديم. قلعهنويي براي تعريف آن خاطره با من هماهنگ كرد و حرفهايش درست بود.
3-
فتحالله زاده همان مدیری است که خاستگاهش مطبوعات بوده و میداند از این اهرم چگونه باید بهره ببرد. او قاعده گفتوگوی «تیترخور» را بلد است و حرفهایش در مصاحبهها معمولا از این قاعده پیروی میکنند. حاجی آبیها با حجازی هم ارتباط تنگاتنگی داشت و اخیرا روزنامه استقلال جوان که روزنامه خود فتحاللهزاده است به مناسبت چهلمین روز درگذشت حجازی مبادرت به انتشار ویژهنامهای کرده است. سرمقاله این یادنامه را خود فتحاللهزاده با بیان 2 خاطره نوشته. خاطره دوم از سفر به کربلا و چشمان خیس حجازی روایت میکند
اما خاطره اول... .
4- حجازی قبل از آمدن من به استقلال، به دلایلی نتوانسته بود به استقلال بیاید اما عاشقانه دوستش داشتم و میخواستم به هرشکل ممکن به استقلال برش گردانم. روزی که آقایان میرولد و ایروانی با من صحبت کردند که مدیریت استقلال را برعهده بگیرم، شرط کردم که با اختیار تام کارهایم از جمله انتخاب مربی را انجام میدهم و همان روز هم به آقای حجازی زنگ زدم و از ایشان دعوت به همکاری کردم که خیلی هم استقبال کرد.
5- نتیجه نهایی:
گفتههای امیر در یک برنامه زنده تلویزیونی زده شد و قابل تکذیب نیست. فتحاللهزاده با یک خبرگزاری رسمی حرف زد و آنها را تایید کرد. این تاییدیه تاکنون تکذیب نشده است. حاجی آنقدر فضای رسانه را میشناسد که برای اثبات تواناییهای مدیریتیاش، سرمقاله یک یادنامه را بیدلیل ننویسد. او حالا میگوید همان روز انتخابش به عنوان مدیر استقلال –که قطعا ارتباطی با قلعهنویی نداشته- به ناصرخان زنگ زده و او را برای حضور در استقلال دعوت کرده است. او مینویسد حجازی را عاشقانه دوست داشته. او مینویسد با اختیار تام آمده. امیر میگوید پای 5 مربی وسط بود. امیر میگوید به خودم پیشنهاد دادند نپذیرفتم. او از رفتنش به منزل حجازی گفته. حاجی گفته بود دوستان فهرست دادند و گفتند حجازی ارجحتر است- اختیار تام؟!- حاجی گفته بود پورحیدری و قلعهنويی رفتند با حجازی حرف زدند اما نگفت رفتند منزل حجازی. امیر گفت با چند نفر به منزل او رفتند اما نگفته بود پورحیدری هم حضور داشت. حاجی نمیگوید چگونه پورحیدری اخراجی رفت دنبال جانشینش! اینجا قلم حاجی، امیر را نشانه گرفته است.
3 روایت متناقض از 2 نفردرباره یکی که حالا خودش نیست اما خدایش هست. یکی این وسط راست نمیگوید. قبول دارید؟