وقتی در 25 ژوئن 2007 تیری آنری در ازای 27 میلیون یورو لندن را به مقصد بارسلونا ترک کرد، روزنامه تایمز در یادداشتی جنجالی پسر فرانسوی را اینگونه مورد خطاب قرار داد: «تی‌تی قلب تو با بچه‌های آرسنالی نیست. تو به نایکی دل بسته‌ای». حالا یکبار دیگر تاریخ توپچی‌ها مانند «دژاوو» در حال تکرار است. این روزها به هر جای لندن می‌روید بحث اصلی شمالی‌ها ماندن یا رفتن سسک فابرگاس است. حتی بعضی‌ها به دنبال این موضوع هستند که کاپیتان می‌تواند سودبخش باشد یا نه؟ از طرف دیگر نیمی دیگر از اینکه پروفسور می‌خواهد سمیرنصری را به چوب حراج بزند راضی به نظر می‌رسند. شاید حتی رفتن هر دوی آنها تنها از یک سو آزاردهنده باشد و آن این است که پیدا کردن جانشین برای پر کردن جای خالی‌شان امری کاملا سخت به نظر می‌رسد. آرسن ونگر از اتفاقاتی که این روزها در باشگاه برایش رخ می‌دهد، یعنی جدایی نابهنگام 2 مهره کلیدی‌اش تنها یک پیغام می‌تواند دریافت کند؛ «حواست را به آنهایی که مانده‌اند بده». جدایی سسک از لندن و کوچ کردنش به بارسلون بیشتر به این دلیل است که او «فارغ‌التحصیل» آکادمی لاماسیا است و سر و صدای انتقال سسک به تیم اول ايالت کاتالونیا بعد از جام جهانی آفریقای‌‌جنوبی شروع شد؛ روزی که ستاره‌های بارسا پیراهن آبی و اناری را به زور در یک حرکت تبلیغاتی به تن فابرگاس کردند. همان موقع بود که روزنامه‌های طرفدار بارسا شروع به جنگ رسانه‌ای کردند و از سسک خواستند هرچه زودتر به خانه‌اش بازگردد.
تابستان پشت تابستان آمد و بی‌صبری بارسلونا برای جذب «محصول کارخانه‌اش» روزبه‌روز بیشتر می‌شد. اینکه فابرگاس می‌خواهد به دنبال به دست آوردن عناوین اروپایی با تیم رویایی اي مانند بارسا باشد امری است معقول و شاید همین خواسته در نزد سمیرنصری سبب شده تا او نیز قصد ترک توپچی‌ها را بکند.
وقتی شما در تیمی بازی می‌کنید که چند فصل متوالی از گرفتن حتی یک عنوان داخلی عاجز مانده، باید کمی هم به فکر بالا بردن جام یا گردن‌آویزهای طلایی باشید. بد نیست آدم زمانی هم مزه بالای سکو رفتن را هم بچشد، این موضوع در دنیای حرفهای کاملا منطقی است.
حتی بد نیست به حرفهای اخیر سمیرنصری نگاه کنیم؛ «من به انگلیس آمدم تا افتخارات زیادی کسب کنم، من برای به دست آوردن عنوان قهرمانی گرسنه‌ام! پول هیچ وقت برایم انگیزه نبوده». اما اینگونه رفت و آمدها در باشگاه نوعی توهین به آرسن‌ونگر به حساب می‌آید، مردی که «جوان‌ها» می‌خواهند علیه او شورش کنند. پروژه‌ای که پروفسور در این سال‌ها پیش گرفته مراقبت از «گیاهانی» [استعاره از استعدادهای جوان] است که روزبه‌روز در حال رشد و نمو هستند. او آنها را پرورش می‌دهد و به عنوان ستاره به فوتبال اروپا معرفی می‌کند. حالا فکر می‌کنید بیشترین آسیب به کدام قسمت باشگاه وارد می‌شود. فاز اول؛ او زمانی که می‌خواهد از محصولش استفاده کند «هورمون» واگیردار جدا شدن میان بازیکنان جوان ترشح می‌شود. فاز دوم؛ هواداران اعتمادشان نسبت به پیرمرد فرانسوی از بین می‌رود، حتی بازیکنان نیز از چشم آنها می‌افتند. فاز سوم؛ رسانه‌ها به این جنگ آنقدر دامن می‌زنند که قیمت ستاره‌ها به شکل نجومی بالا می‌رود.
اما فاز چهارم؛ رختکن خالی از ستاره‌ها می‌شود. حالا در این وضع باشگاه در حالت انتظار قرار می‌گیرد؛ یک نوع جنگ پدافندی و آرسن ونگر از این سکوت بدش نمی‌آید، او خیلی صریح حرف می‌زند و سیاستش این است که با کسی تعارف ندارد؛ خب! هر کسی که می‌خواهد می‌تواند منتظر باشگاه دیگر باشد، هرکدام از بازیکنان می‌توانند به پیشنهادهایی که به آنها می‌شود امید‌وار باشند. تا حالا که اتفاق خاصی نیفتاده و ما تا آخر ماه جولای بیشتر صبر نمی‌کنیم. آن وقت زمانی است که قوی‌ترین مجموعه را دور هم جمع می‌کنیم.
حالا اگر قرار باشد آرسن ونگر تمام تمرکزش را به ماندن یا رفتن «جوجه ستاره‌ای» اختصاص دهد، باز هم دستش از بلند‌پروازی‌های این فصل کوتاه می‌ماند. آخرین مدالی را که ونگر به گردن آویخت به یاد می‌آورید؟ چه رنگی بود؟ نقره‌ای! درست حدس زدید و آن هم به فینال لیگ قهرمانان اروپا در فصل 2005 بازمی‌گردد؛ یک نایب‌قهرمانی در اروپا و دیگر هیچ. حالا هم که خبر رسیده فابرگاس از سفر شرق آسیا به لندن بازگشته و آرسن ونگر از اینکه پسر اسپانیایی می‌خواهد با لجبازی و قانون‌شکنی توپچی‌ها را ترک کند حسابی شاکی شده و با یک مکالمه تلفنی پسر ناخلفش را با یک پرواز طولانی‌مدت به شمال لندن می‌کشاند. آرسن راهی را به فابرگاس نشان می‌دهد که بعد‌ها می‌توانند کمک‌حال فرزندخوانده‌اش باشد، او به سسک توصیه می‌کند باید از راه «سازگاری» با سران باشگاه وارد شوی وگرنه هیچ انتقالی صورت نمی‌گیرد و تو باید تا تابستان سال بعد در همین جا میهمان باشی! البته از سوی دیگر خسارت بارسلونا و فلسفه ریخت و پاش نکردن مالی آنها شرایط خوبی را به وجود نیاورده.
35 میلیون یورو از سوی خریدار و بالابردن قیمت از سوی مالک به اندازه 40 میلیون یورو. اما آیا تمام این جریانات ونگه داشتن اجباری سسک می‌تواند گره‌های کور آرسنال را باز کند؟سسک تو دیگر قلبت با پسربچه‌های شمال لندنی نیست، تو هم با ما نبودی!
در اینجا مثالی انگلیسی می‌زنند که در نوع خودش با حال و هوای فابرگاس بیگانه نیست؛ «وقتی پرنده‌ای برای تو نیست اگر هزار قفس هم بسازی باز هم نمی‌ماند!»