چهارشنبه یک اتفاق خاص در باشگاه استیل‌آذین رخ داد. این حادثه نه ربطی به استیل‌آذین داشت و نه در ظاهر به حسین هدایتی، بلکه مالک این تیم یکی از اتاق‌های ساختمان باشگاه خود را به پیشکسوتان پرسپولیس اختصاص داد (هبه مرد) تا آنها دور هم بنشینند و احتمالا صحبت‌هایی درباره مدیریت فعلی پرسپولیس داشته باشند. در ادبیات سیاسی اصولا به این نوع از نشست‌ها لابی اپوزیسیون می‌گویند. شاید اطلاق این واژه به چند چهره ورزشی چندان خوشایند نباشد اما وقتی به اهداف کلان این دست از جلسه‌ها توجه شود نتیجه‌ای حاصل نمی‌شود جز متزلزل کردن ستون مدیریت فعلی اما اصل ماجرا چیست و چرا باید در این برهه حدود 50 پیشکسوت پرسپولیس در یک ساختمان دور هم جمع شوند؟ این مردانی که گرد هم آمده‌اند از چه جنسی هستند و اهداف هر کدامشان چیست؟ قطعا نمی‌توان جواب واحدی برای هر یک از این پرسش‌ها یافت چون جنس مردان جمع شده تفاوت‌های کلانی با هم دارد و قطعا اهداف خاصی را هم دنبال می‌کنند.
غیبت معنادار استیلی و سیاستمدارانه دایی
چهارشنبه 15 تیرماه ساعت یک و نیم ظهر مقابل ساختمان استیل‌آذین خودروهای مختلفی در حال پارک کردن هستند از پژو پارس شروع می‌شود تا چند عدد ماشین گرانقیمت که همه می‌دانند این ماشین‌ها برای کیست. مدعوین یک به یک دور هم جمع می‌شوند. از همایون بهزادی گرفته تا علی پروین و «بهزاد داداش‌زاده استقلالی» و در نهایت پایان رافت که ملوان هم شاید او را چندان به‌عنوان پیشکسوت قبول نداشته باشد اما پرسپولیس سخاوتمندانه هر کسی که یکی، دو فصل با هر کیفیتی لباس سرخ را بر تن کرده باشد به‌عنوان قدیمی در دل خود می‌پذیرد. اما 2 نفر هستند که غیبتشان از قبل هم قابل پیش‌بینی بود، نخست حمید استیلی که قاعدتا نباید به‌عنوان مرد قابل قبول کاشانی در این جمع باشد سپس علی دایی که گفته می‌شود از ارکان اصلی تشکیل این جبهه اپوزیسیون علیه کاشانی است. درباره دلیل نیامدن دایی خبر قابل استنادی در دست نیست اما گفته می‌شود او تمایل به حضور داشت اما یکسری از ملاحضات موجب شد فعلا در این دست از نشست‌ها حضور پیدا نکند. اگرچه مصاحبه کرده و با حمایت کامل گفته است باید چنین جلسه‌هایی بیشتر برگزار شود!
اهداف متفاوت مردان حاضر
هدف اصلی تشکیل کمیته پیشکسوتان در این برهه، کمک به پرسپولیس و آینده این تیم عنوان شد اما باید «آی‌کیوي» مخاطب چیزی در حد و اندازه‌های جلبک باشد تا فریب این بازی را بخورد. حسین هدایتی چند ماه قبل و وقتی برایش مسجل شد استیل‌آذین دیگر در لیگ برتر ماندنی نیست ناگهان با وام گرفتن از جمله معروف پروین گفت؛ خداحافظ فوتبال، خداحافظ استیل‌آذین. اما نه‌تنها چنین نکرد بلکه حالا می‌گوید می‌خواهم تیم فوتبال راه‌آهن را از طریق بورس بخرم و احتمالا علی دایی هم سرمربی تیمش خواهد شد. بنابراین باید پذیرفت فوتبال برخلاف آن چیزی که عام فکر می‌کند برای حسین هدایتی بیشتر از اینها ارزش دارد. او کماکان در این ورزش سرمایه‌گذاری می‌کند و مطمئنا یک تاجر موفق مثل هدایتی (که ارقام میلیاردی در پس «معادله معامله‌هایش» نهان است) بی‌جهت در یک تجارت زیانده باقی نمی‌ماند. از این رو تکلیف هدایتی روشن است و بدون ذره‌ای تردید می‌توان حدس زد چرا او بدون هیچ چشمداشتی ساختمان خود را محل تشکیل جلسه علیه مدیریت فعلی پرسپولیس می‌کند. امیر عابدینی که خودش روزی به واسطه حضور محلوجی در هرم قدرت دولت هاشمی هم به مدیریت پرسپولیس رسید و هم طعم ریاست فدراسیون فوتبال را چشید، حالا سفت و سخت گله‌مند است چرا حبیب کاشانی با مکانیزمی شبیه به قدرت رسیدن خودش، مدیر پرسپولیس است. البته عابدینی برخلاف کاشانی هم فوتبالیست بوده و هم بازیکن پرسپولیس اما اگر قرار باشد همین شاخص‌ها برای مدیریت قرمزها کافی باشد حتما افراد موجه‌تری در اوائل دهه 70 خورشیدی بودند که می‌توانستند مدیرعامل پرسپولیس شوند. دسته دیگری هم در این نشست بودند که شاید مشکلی با کاشانی نداشته باشند اما احساس می‌کنند می‌توانستند امروز جایگاهی در باشگاه قرمزها داشته باشند که حالا چنین نشده است. بهروز رهبری‌فرد، بهزاد داداش‌زاده (بازیکنی که سال‌های آخر فوتبالش کاملا رنگ عوض کرد و یک استقلالی تمام‌عیار شد) و پایان رافت جزو این دسته هستند. گروه بعد مردانی بودند که کاملا بنا به دلایل جداگانه‌ای مخالف کاشانی‌اند. احمدرضا عابدزاده که تنها به خاطر تصمیم علی دایی از پرسپولیس اخراج شد حالا تنها کاشانی را مقصر خروجش می‌داند و حاضر است با دایی علیه کاشانی اجماع کند. جعفر کاشانی هم از همان ابتدا با حبیب کاشانی مخالف بود از این رو حضور او هم می‌تواند همان دلیلی را داشته باشد که عابدزاده را مجاب کرد اما یک گروه دیگر هستند که نشان داده‌اند سالیان سال بدون هیچ چشمداشتی به پست و مقام، غم پرسپولیس را داشتند و دارند. آنها نام‌های بسیار بزرگی دارند. همایون بهزادی و حسین کلانی جزو این دسته‌اند. مردانی که هرگز لمپن نبودند، از لحاظ افتخار و کیفیت در سطح بالایی هستند و مهم‌تر از همه مورد قبول توده مردم. قطعا تخطئه جلسه‌ای که بهزادی و کلانی در آن حضور دارند نه کار ساده‌ای است نه معقولانه.نتیجه‌گیری: چهارشنبه ظهر در محدوده شیخ بهایی، میدان پیروزان، کوچه ششم چند گروه تقریبا نامتجانس کنار هم جلسه‌ای را تشکیل دادند. اگر کنارشان قرار می‌گرفتید متوجه اصل ماجرا نمی‌شدید (همان طور که بهزادی نشد) اما رویت آنها از زاویه بالا حکایت دیگری داشت؛ بندی نامریی به دستان مدعوین بود که از راس ساختمان «هدایت» می‌شد. صاحب بند همویی است که 4 سال خواب خرید پرسپولیس را می‌بیند و حالا این آخرین خیمه‌شب‌بازی اوست.