۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۰۵:۵۵
به بهانه خداحافظی کاناوارو از دنیای فوتبال

9 جولاي روز فابيو

طناز احدی‌مقدم

دقيقا 5 سال پيش در چنين روزي او جام زرين قهرماني را بالاي سر برد و حالا از دنياي فوتبال كنار رفت. 5 سال از شب فراموش نشدني‌ برلين براي ايتاليايي‌ها گذشت، روزي كه
« آتزوري» قهرماني جام‌جهاني آلمان را به دست آورد تا در تاريخ حيات بازيكنان، مردم و هواداران فوتبال ايتاليا ماندني شود. كاناوارو، كاپيتان محبوب آن سال ايتاليا، در 9 جولاي 2011 در كنفرانس شهر دوبي شركت كرد و خبر از بازنشستگي خود داد: «بسیار ناراحت هستم فوتبال برای من همه چیز بود اما در این لحظه باید اعلام کنم، مجبور هستم از دنیای فوتبال خداحافظی کنم. لحظه خوشايندي نيست و تصميم آساني نبود. زانوي من اجازه ادامه راه را به من نمي‌دهد با اين حال براي 3 سال در كنار اين تيم در بخش مديريت خواهم بود». به اين ترتيب مرد سال فوتبال جهان و بازیکن اسبق باشگاه یوونتوس در سن 37 سالگی با دنیای فوتبال خداحافظی کرد. مدافع بزرگ ايتاليايي‌ها كه سال پاياني دوران بازيگري خود را همراه تيم الاهلي سپري كرد سابقه بازي در تيم‌های ناپولي، پارما، اينتر، يوونتوس و رئال‌مادريد را دارد و با توجه به مصدوميت زانو و عدم آمادگي كامل براي حضور در تركيب تيم تصميم به كناره‌گيري گرفت: «وضع زانوي آسيب‌ديده‌ام قابل شرح نيست. با پروفسور كاستلاچي كه هميشه تحت نظر او بودم مدتي صحبت كردم. اوضاع بهتر شده بود اما زماني كه براي تعطيلات به ميامي رفتم درد شديد و مشابهي را حس كردم، متوجه شدم كه ديگر نمي‌توانم ادامه دهم و پيشروي برايم امكان ندارد.» كاناوارو درباره تجربه بازي در الاهلي نيز گفت: «خيلي سريع موضوع را با مدير در ميان گذاشتم. با مدير النبوظه هميشه رابطه خوبي دارم و با صحبتي كه داشتيم، تصميم گرفتم براي 3سال ديگر در كنار الاهلي مانند يك مدير باشم. انگيزه و دلايل زيادي براي ادامه فعاليت در اين باشگاه دارم. تجربه يك‌ساله بسيار خوبي بود و اگر زانويم اجازه می‌داد همچنان براي اين تيم بازي می‌كردم.» برنده توپ طلا، قهرماني در جام‌جهاني 2006 را به عنوان بهترين خاطره زندگي ورزش‌اش را نام برد: «در شهر ناپل بزرگ شدم، همراه پارما، اينتر، يووه و رئال بازي كردم و به الاهلي پيوستم اما شب برلين به يادماندني‌ترين شب زندگي من است.» اما فابيو براي آينده و تصميم نهايي براي انتخاب راه آتي همچنان به زمان نياز دارد، شايد او روزي به يووه بازگردد: «خانواده‌ام از بودن در اين شهر بسيار راضي‌اند و زندگي در دوبي را می‌پسندند. 3سال ديگر قرارداد دارم اما درباره يووه بايد با مديران «بانوي پير» صحبت كنم هر چند با آندره ا آنيلي رابطه بسيار خوبي دارم و همه چيز خوب پيش می‌رود.» به هر حال كاناوارو كه به 38 سالگي نزديك می‌شود با 136 بازي ملي همراه با كسب بيشترين افتخارات دنياي توپ گرد را ترك كرد. فابيو بهترين روز را براي خداحافظي انتخاب كرد؛ روزي تاريخي كه براي تمام ايتاليايي‌ها ماندني است، 9 جولاي را بايد روز فابيو كاناوارو بناميم؛ روزي كه كاپيتان محبوب ايتاليا و يووه يك بار جام بزرگ‌ترين رقابت دنياي توپ گرد را بالاي سر برد و روز ديگر كفش‌های خود را به ديوار آويخت.

خداحافظ دیوار برلین

چنان ترکیب سیاه و سفید را در نوع پوشش کت و شلوارش رعایت کرده بود که گویی یک بیانکونری واقعی است. وقتی از پله‌های ساختمان اصلی فیفا در زوریخ بالا می‌رفت تا جایزه بهترین بازیکن سال را دریافت کند تمام حضار به احترام «دیوار برلین» (لقبی که گزارشگر تلویزیون آلمان در شب فینال جام‌جهانی 2006 برای خطاب کردن کاناوارو چند بار آن را به زبان آورد) شروع به کف زدن کردند. وقتی می‌خواهید سیاهه برترین مدافعان تاریخ فوتبال را که به عناوین مختلف در سطح جهانی یا اروپایی دست پیدا کرده‌اند زیر و رو کنید باید در کمال احترام جایی هم برای نام فابیو کاناوارو کنار بگذارید. در میان همه آنها اگر از لویاشین دروازه‌بان شوروی سابق در سال 1963 فاکتور بگیریم تنها مدافعانی که برترین مرد سال اروپا در تمام ادوار تاریخ فوتبال شدند فرانس بکن باوئر(1972-1976) و ماتیاس سامر (1996) هستند،‌ حالا در میان آنها پسری از جنوب بندر ناپل چنان درخششی در جام‌جهانی آلمان می‌کند که کارشناسان فرانس فوتبال و مربیانی که برای انتخاب بهترین بازیکن جهان رای‌شان را در صندوق فیفا می‌اندازند نمی‌توانند به سادگی از نام کاناوارو عبور کنند، البته در اینجا نکته آزاردهنده‌ای در کارنامه او قرار دارد و آن سیر «سینوسی» است که فابیو بعد از تابستان 2006 بارها با آن مواجه شد. این اتفاق بیشتر به دوران افول او در رئال‌مادرید و فصل پایانی‌اش در فوتبال اسپانیا و بازگشت به دار و دسته بیانکونری بازمی‌گردد. شاید فابیو هم باید مانند دیگر هم‌تیمی‌هایش به همان قهرمانی در جام‌جهانی بسنده می‌کرد؛ حضور ملال‌آور در یورو 2008 و بعد از آن همراهی کردن تیم نصفه و نیمه لیپی در آفریقای جنوبی بزرگ‌ترین تصمیم اشتباهی بود که فابیو در طول دوران زندگی‌اش گرفته بود. البته تمام داستان به اینجا ختم نمی‌شود زیرا حضور در حاشیه خلیج‌فارس و چراغ سبز نشان دادن به دلارهای نفتی شیوخ الاهلی کمی قلب هواداران او را مکدر کرد.

ارسال نظر
captcha
پربیننده