اسپانیایی‌ها وقتی توپ را از دست می‌‌دهند، در به‌دست آوردن آن بازیکنانی کوشا نیستند، بازیکنان میانی این تیم تمایل کمی به درگیری دارند، اگر به آمار تکل‌های موفق در جام‌جهانی ۲۰۱۰ نگاه کنیم بازیکنان اسپانیا با اینکه ۵ بازی انجام دادهاند تنها در مجموع
۶۸ بار تکل برنده انجام دادهاند. همیشه این بازی معروف به «تیکی تاکا»ی آنها نگاه همه را به خود جلب کرده است و خیلی‌ها موفقیت اسپانیا را مدیون این روش بازی می‌‌دانند اما شاید بهتر باشد که فراموش نکنیم این روش بازی با یک بازی «شناور» همیشه کامل شده است؛ وقتی به ترکیب میانی آنها نگاه کنیم، می‌بینیم که سلسله مراتب تاكتيكي در بین بازیکنان میانی تیم بی‌معنی است و این عده در فضایی مشخص، محدود و صرفا از پیش تعیین شده بازی نمی‌‌کنند. با استناد به میانگین قرارگیری و موقعیت 4 بازیکن میانی
تیم : چابی آلونسو، ژاوی، بوسکت و اینیستا، آنها در زمین در جای مشخصی قرار ندارند و به همه جا سر میزنند، با دوندگی زیاد مسافت‌های طولانی‌تری را نسبت به بقیه بازیکنان میانی حاضر در جام‌جهانی می‌‌پیمایند که اینگونه تعریفی از فوتبال «شناور» که همه از آن حرف میزنند در عمل ارائه می‌‌کنند. در این بین شاید تمایل اینیستا کمی به جلوتر و شرکت در حمله‌ها و بوسکت به عقب‌تر و شرکت در دفاع بیشتر باشد و گرنه آنها نه فقط مسؤولیت‌ها و فضا‌ها را بین خود تقسیم نمی‌‌کنند بلکه همگی همه‌جا و در همه کار با هم همه چیز را به اشتراک می‌‌گذارند. اما اسپانیایی‌ها وقتی توپ را از دست می‌‌دهند در به‌دست آوردن آن بازیکنانی کوشا نیستند، بازیکنان میانی این تیم تمایل کمی به درگیری دارند، اگر به آمار تکل‌های موفق در جام‌جهانی ۲۰۱۰ نگاه کنیم بازیکنان اسپانیا با اینکه ۵ بازی انجام دادهاند تنها در مجموع ۶۸ بار تکل برنده انجام دادهاند یعنی کمتر از ۱۲ تلاش برای هر بازی. از این نظر آنها یازدهمین تیم موفق در جام اند، در جدولی که موفق‌ترین‌ها در آن به ترتیب اروگوئه، غنا و آرژانتین‌اند. ۴ بازیکن میانی تیم مجموعا در طول رقابت‌ها ۴۰ بار تکل انجام دادهاند و این یعنی تنها فقط 2 تلاش در هر بازی برای هر کدامشان. در بین بازیکنان اسپانیا، کارلس پویول، مدافع با تجربه تیم، برخلاف انتظار تنها در ۷ درگیری اینگونه شرکت کرده که تنها در ۴ مورد موفق بوده و در مجموع ۱۰بار توپ‌های حریفان را قطع کرده است، البته شاید خیلی‌ها باور دارند که چیرگی اسپانیا در مالکیت توپ فرصتی برای بازی درگیرانه بازیکنان تیم باقی نمی‌‌گذارد.
آنها که خرده می‌‌گیرند و اسپانیا را در نشانه‌گیری و به هدف زدن موفق نمی‌‌دانند، حق دارند؛ بازیکنان اسپانیا فقط ۶ بار در ۵ بازی دروازه حریفان را باز کرده‌اند، با اینکه در مجموع ۶۷ بار به سوی دروازه حریفان شلیک کرده‌اند و از این نظر پس از غنا، برزیل و آرژانتین حمله‌ور‌ترین تیم در جام‌جهانی‌‌اند، تنها ۲۶ بار به چارچوب زده‌اند، درست به اندازه شلیک‌های انگلستان به دروازه حریفانش تا در نشانه‌گیری جز موفق‌ترین‌ها به‌شمار نیایند.
اما به آنها باید یاد‌آور شد که اسپانیا بیشتر بازی‌ها را 10 نفر و نیمه بازی کرده است و فرناندو تورس، مرد هدف در خط آتش تیم، نیمی از خودش هم نیست، شاید خیلی‌ها از جمله فرناندو هیرو، مدافع افسانه‌ای فوتبال اسپانیا، باور دارند که او روز به روز بهتر می‌شود و شاید بالاخره بدرخشد اما عده‌ای به بازی‌های اسپانیا برابر پرتغال و پاراگوئه اشاره می‌‌کنند و باور دارند وقتی مهاجم لیورپول را از زمین بیرون کشیدند، تیم خیلی بهتر بازی کرد. شاید دل بوسکه هنوز به تورس باور داشته باشد، شاید هم برایش سخت باشد تصمیمش را عوض کند اما می‌‌تواند به این موضوع فکر کند که سسک فابرگاس اگر آماده باشد، خلاقیت بیشتری را به تیم اضافه می‌کند.