سرمربي تيم ملي كشتي فرنگي ايران گفت: حبيب‌الله اخلاقي مانند سال 2009 بار ديگر جلو آمد و نعمت‌پور عقب افتاد. محمد بنا این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «سطح جام جايزه بزرگ بسيار بالا بود و در بعضي وزن‌ها مانند 96 كيلو مسابقه‌هاي جهاني برگزار شد. در وزن 84 كيلوگرم دنبال انتخاب ملي‌پوش بوديم. در سال 2009 حبيب‌الله اخلاقي يك قدم جلو آمد و نعمت‌پور عقب ماند. در سال بعد وضع برعكس شد و نعمت‌پور به تيم ملي رسيد اما حالا اخلاقي دوباره از نعمت‌پور جلو افتاده است. هر كسی يك قدم عقب بگذارد، بقيه 10 قدم از او جلو مي‌زنند». وي به قهرماني بابك قرباني اشاره كرد و گفت: «بعضي‌ها ترسناكند مثل 96 كيلويي‌هاي ما. سخت‌ترين كار من انتخاب ملي‌پوش 96 كيلو است. الان كه مصاحبه مي‌كنم گزينه‌ام بابك قرباني است اما تا مسابقه‌هاي جهاني 2ماه باقي مانده و هر دوي 96 كيلويي‌ها بايد در اين مدت تلاش كنند».محمد بنا حضور كشتي‌گيران جوان را بسيار خوب دانست و گفت: ما مثل تركيه يا مجارستان نيستيم كه فقط يك تيم داشته باشيم. اگر 30 نفر را به اردو مي‌آوريم به آنها ميدان خارجي خواهيم داد. بعضي كشتي‌گيران به ميدان‌هاي بيشتري احتياج دارند تا بهتر شوند. مثل محسن حاجي‌پور كه فهميد با كلاس اول دنيا هنوز فاصله دارد اما وضع سوريان فرق دارد. در دنيا كشتي او را به خوبي مي‌شناسند و نيازي به مسابقه‌هاي زياد ندارد تا حريفان از او شناخت بهتري پيدا كنند. البته حاجي‌پور هم جوان است و هنوز هم فرصت دارد. كسي نمي‌داند در 13ماه آينده تا المپيك لندن آيا سورياني خواهيم داشت يا نه. پس بايد به فكر آينده هم باشيم. محمد بنا به جنگندگي كشتي‌گيران اشاره كرد و گفت: در دنيا هركسی جنگيد مدال گرفت. نفراتي مانند سوريان، علي‌اكبري، عبدولي، نوروزي و اخلاقي حريفان را در سرپا از كار مي‌اندازند و مي‌جنگند تا مدال بگيرند. در جايزه بزرگ باكو بابك قرباني فرياد زد كه «من هستم». سرمربي تيم ملي كشتي فرنگي در ادامه گفت: تا شرايط آرماني فراهم نشود، براي مسابقه‌هاي جهاني و المپيك هيچ قولي نمي‌دهم. از كسي طلب ندارم اما فقط نمي‌شود گفت غيرت، غيرت، غيرت. بايد امكانات هم داد. بودجه كشتي آذربايجان را با ايران مقايسه كنيد. با اين وضع آنها در سبك وزن قوي هستند اما در 84، 96 و 120 كيلوگرم شانس زيادي ندارند. محمد بنا در پايان اظهار كرد: مسابقه‌هاي باكو نه پيروزي‌اش برايم مهم بود نه شكستش. اگر 10 مدال هم مي‌گرفتيم، برايم اهميتي نداشت. مهم اين بود كه كشتي‌گيرانمان را بشناسيم.