افزايش دخالتهاي نظامي آمريكا در سراسر جهان، افزايش هزينههاي نظامي اين كشور و در نتيجه كسري بودجه و بحران مالي بسيار شديد در واشنگتن از جمله دلايلي است كه پايان سلطه آمريكا بر جهان را رقم ميزند. پايگاه «امريكن دريم» در گزارشي نوشت: رسيدن بدهي دولت آمريكا به رقم بيسابقه 3/14 تريليون دلار و در عين حال، گسترش روزافزون حيطه عملياتي ارتش، پارادوكسي است كه نشان از سياستهای نظامي و اقتصادي ناهمگون دولت آمريكا دارد.
جنگ در 6 كشور
آيا ميدانستيد بمبهاي ارتش آمريكا در حال حاضر بر سر ساكنان 6 كشور فرود ميآيد؟ هواپيماهاي ارتش آمريكا اين بمبها را در كشورهاي افغانستان، عراق، پاكستان، ليبي، يمن و سومالي تخليه ميكنند. آمريكا در بيش از نيمي از كشورهاي جهان پايگاه نظامي دارد و هزينههاي نظامي اين كشور 7 برابر بيشتر از هزينههاي نظامي دومين ارتش پرخرج دنياست. آري! آمريكا هميشه به ارتشي قوي نياز دارد ولي آيا با اين روند تصاعدي بدهيهاي كشور باز هم قادر خواهيم بود به همين منوال هزينه كنيم و پليس دنيا باقي بمانيم؟ هميشه كساني در ديگر كشورها وجود دارند كه ميخواهند در مسير مخالف منافع ملي ما گام بردارند. به نظر ميرسد هر چه ارتش بمبهاي بيشتري بر سر اينها ميريزد، زاد و ولد خانوادههاي آمريكاييستيز نيز بيشتر ميشود. به نظر ميرسد دولت با وسواسي دقيق در پي مخالفان آمريكا در سراسر دنياست و به محض يافتن آنها هواپيماهاي بمبافكن را به پرواز درميآورد اما آيا اين عمليات به نابودي كامل مخالفان آمريكا انجاميده است؟ آيا دولت آمريكا قصد دارد همه كشورهاي خاورميانه را اشغال كند؟ آيا براي تامين امنيت ملي خود بايد نظارت و عمليات پليسي خود را به همه نقاط دنيا تسري دهيم؟
افزايش 4 تريليون دلاري بدهيها
پليس دنيا بودن كاري است كه هر روز هزينههاي بيشتري براي آمريكا ميتراشد. از زمان روي كار آمدن اوباما تاكنون 4 تريليون دلار به بدهيهاي دولت آمريكا اضافه شده است. خيليها فكر ميكردند با انتخاب اوباما به رياستجمهوري آمريكا، درگيريهاي برونمرزي ارتش اين كشور كمتر يا خفيفتر میشود ولي در عين تعجب، در اين چندساله اين درگيريها با شدت روزافزوني گسترش يافته است. «دكلن والش» يكي از مقالهنويسان مطرح انگليسي چندي پيش به حملات ارتش آمريكا به خاك سومالي اشارهاي کرده و نوشته بود: سومالي ششمين كشوري است كه در حال حاضر طعم بمباران ارتش آمريكا را ميچشد و حال سوال اين است كه اين حملات توسط ارتش كنترل ميشود يا سازمان سيا؟
جنگ براي گسترش دموكراسي!
آيا اين حملات میتواند موجب محبوبيت دولت آمريكا نزد افكار عمومي بينالملل شود؟ پاسخ منفي است. تنها 3 درصد مردم پاكستان از حملات جنگندههای بدون سرنشين آمريكايي به خاك كشورشان حمايت ميكنند. پس نتيجه ميگيريم تلاشهاي دولت آمريكا به هيچوجه به نتيجه دلخواه نرسيده و حال وقت آن است كه سياستهاي خارجي خودمان را مورد بازبيني اساسي قرار دهيم. به نظر ميرسد استفاده از نيروهاي نظامي خيلي به مذاق اوباما خوش آمده است طوري كه وي براي صدور دستور حمله هوايي به ليبي حتي زحمت اخذ تاييديه كنگره را به خود نداد و حال شايعه شده كه بزودي نيروي زميني آمريكا نيز در خاك ليبي پياده میشود. شاهدي بر اين مدعا و شايعات، سخنان «ديميتري راگوزين» ديپلمات برجسته روس است كه گفته بود از نظر وي ناتو در تدارك ايجاد زمينهاي براي حمله زميني به ليبي است. البته ليبي تنها خاكي نخواهد بود كه پذيراي نیروی زميني آمريكاست. از سخنان مقامات دولتي اينگونه برميآيد كه جنگ با سوريه نيز قريبالوقوع است. همه چيز مسخره به نظر ميآيد. ما روز به روز بيشتر در قرضهاي هنگفت خود فروميرويم ولي دولتمردان آمريكا بدون توجه به اين مساله، فكر ميكنند ميتوانند در هر جاي دنيا، هر كاري بكنند.
رفتار پليسي؛ حتي با دوستان!
اين طرز نگرش از بالا به پايين، رفتاري است كه حتي در قبال همپيمانهاي آمريكا نيز اعمال ميشود. به نوشته روزنامه «جورزالم پست»، اوباما يك ماه به بنيامين نتانياهو، نخستوزير اسيرائيل مهلت داده است تا بر سر بازگشت به مرزهاي سال 1967 بر سر ميز مذاكرات صلح با فلسطينيان بنشيند. به نظر میرسد دولت آمريكا ديگر تمايلي به استفاده از ابزارهاي ديپلماتيك در خاورميانه ندارد و ترجيح میدهد به جاي آن از ابزارهاي تهديد، اولتيماتوم و بمباران استفاده كند.
رفتار توهينآميز
بايد دانست چشمان باز جهاني اين رفتار مغرورانه و بيرحمانه ما را نظاره ميكند و به خاطر ميسپارد و اگر روزي آمريكا نيازمند كمك اين ملتها شود، بعيد است تمايلي براي كمك به مردم آمريكا پيدا شود. در حال حاضر دولت آمريكا كاملا ورشكسته شده و نظام مالي نيز در شرف سقوط است. در اين شرايط بحراني بايد از صرف بيهوده منابع مالي در خارج خودداري كنيم. در ادامه میتوانيد فهرستي از 16 علت مستدل براي پايان دوره نظارت پليسي آمريكا بر دنيا را ببينيد.
1-
پيش از شروع مبارزه عليه تروريسم، بدهيهاي دولت آمريكا زير 6 تريليون دلار بود در حالي كه الان اين رقم از دوبرابر نيز گذشته و به رقم سرسامآور 3/14 تريليون دلار رسيده است.
2-
در حال حاضر ارتش آمريكا در بيش از 130 كشور حضور نظامي و حدود 700 پايگاه نظامي در سراسر جهان دارد. حفظ اين پايگاههای نظامي سالانه حدودا یکصد ميليارد دلار هزينه براي دولت آمريكا در بر دارد.
3-
هزينههاي نظامي ارتش آمريكا به تنهايي از جمع هزينههای ارتش چين، روسيه، ژاپن، هند و مجموع ديگر اعضاي ناتو
بيشتر است.
4 -
ارتش آمريكا به تنهايي 5/46 درصد كل پولهای هزينه شده در ارتشهای جهان را خرج میكند در حالي كه ارتش چين كه در رده دوم قرار دارد، تنها 6/6 درصد را به خود اختصاص داده است.
5-
اگر بيل گيتس تمام پولهای خود را به دولت بدهد تنها خواهد توانست كسري بودجه 15 روز آمريكا را پوشش دهد.
6-
اقلام خارج از بودجه و هزينههايي كه در بودجه پنتاگون لحاظ نشده است، صرف مبلغي بين 01/1 تا 35/1 تريليون دلار را در بخش دفاع ملي نشان ميدهد.
7-
دولت آمريكا به طور متوسط هر ساعت 168 ميليون دلار قرض میگيرد.
8-
پنتاگون در حال حاضر 56 درصد هزينههای احتياطي دولت را به خود اختصاص داده است.
9-
در بازه زماني بين سالهای 2007 و 2010، توليد ناخالص ملي آمريكا رشد 26/4 درصدي را تجربه كرد در حالي كه در همين مدت زمان، بدهيهاي دولت با نرخ 61 درصدي
افزايش يافت.
10-
هزينههاي بمباران ليبي تنها در هفته اول درگيريها به عددي بالغ بر 600 ميليون دلار رسيد. به خاطر داشته باشيد كه بنابر اذعان رهبران مخالفان ليبي، بسياري از اعضاي القاعده در ميان نيروهاي مخالف هستند، يعني اعضاي همان گروهي كه در عراق سربازان آمريكايي را ميكشند. بنا بر اين، ارتش آمريكا در حال ياري رساندن به القاعده براي در دست گرفتن زمام ليبي است.
11-
قيمت تمام شده يك جنگنده F-22 حدودا 350 ميليون دلار است.
12-
مالياتدهندگان آمريكايي در 10 سال اخير، بيش از يكتريليون دلار به جيب ارتش درگير در افغانستان
و عراق ريختهاند.
13 -
بهخاطر داشته باشيد كه اگر در هر ثانيه يك دلار خرج كنيد، 31 هزار سال بايد عمر كنيد تا بتوانيد يك تريليون دلار را خرج كنيد.
14-
هزينههاي جنگ در عراق و افغانستان از سال 2001 تاكنون، 3600 دلار از جيب هر مرد، زن و كودك آمريكايي كم
كرده است.
15-
تنها هزينه يك روز جنگ در افغانستان براي ساخت كل ساختمان پنتاگون كافي است.
16-
دولت آمريكا در حال حاضر يك سوم كل بدهيهاي دولتي دنيا را بر ذمه دارد.
بدهيهاي دولتي آمريكا به اسبي لجامگسيخته شبيه است كه هر روز فراتر میرود و جنگافروزي نيز هيچ كمكي به كنترل اين اسب لجامگسيخته نكرده است. بمباران اين همه كشور نهتنها به افزايش امنيت ملي آمريكا كمكي نكرده بلكه دشمنان بيشتري در سطح بينالملل ساخته است.
ترس از پراكندگي بيش از حد نيروها
علاوه بر اين در حال حاضر به قدري پراكنش نيروهاي آمريكايي در دنيا بالاست كه برخي تحليلگران خوف دارند در صورت ايجاد تهديدي عليه امنيت ملي ارتش نتواند با آن مقابله كند. اگر واقعا كسي به فكر حمايت از ارتش باشد بايد از دولت بخواهد دست از پليس دنيا بودن بكشد و نظاميان جوان آمريكايي را براي رسيدن به هيچ به آوردگاههاي بيبازگشت نفرستد. با ادامه اين بمبارانها باراك اوباما چوب حراج بر زرادخانههاي اتمي آمريكا خواهد زد و در اين صورت ما ديگر حفاظي دربرابر تهديدهاي استراتژيك مانند روسيه و چين نخواهيم داشت.
رفتار غيرمعقول رؤسايجمهوري
گويا دولت آمريكا به دولتي نفرين شده تبديل شده و نميتواند هيچ كار مثمر ثمري انجام دهد. در حقيقت هرچه بوش و اوباما انجام دادهاند يك شكست كامل بوده است. آمريكا بايد هميشه ارتشي قوي داشته باشد اما پليس دنيا ماندن كاري اشتباه است. بمباران خاورميانه اشتباهي استراتژيك است كه فقط براي ما دشمنتراشي خواهد كرد. علاوه بر اين، هزينههای نظامي لازم براي پليس دنيا بودن به سياهتر شدن كابوس بدهيهای دولت آمريكا كمك خواهد كرد.