وقتی در سال 1616 مقام‌های کلیسای کاتولیک «گالیله» را متهم به دروغگویی کردند او مجبور شد 15 سال درباره منظومه خورشیدي و مرکزیت این سیاره حرفی به میان نیاورد و زمانی هم که لب به سخن گشود دیگر کار از کار گذشته بود. حالا اگر بیایند و تندیس گالیله را وسط محوطه فدراسیون فوتبال ایتالیا نصب کنند بی‌ربط هم نخواهد بود! گالیله، فدراسیون فوتبال ایتالیا، یوونتوس و اسکودتویی که سرنوشتش نامعلوم است. وقتی تو در جامعه فوتبال «گالیله‌ای» هستی که نمی‌توانی بی‌گناهی‌ات را ثابت کنی مجبور به سکوت می‌شوی. کلا در تمام زندگی 2 حس مخرب می‌تواند هر کسی را به ورطه انزوا بکشاند؛ اولی خیانت در رفاقت و دومی ناقوس بی‌عدالتی است. دومین موضوع ، زدن اتهامات و دست بردن در اصل عدالت، این روزها در فوتبال آنقدر زیاد شده که تنها گذشت زمان می‌تواند شرمساری‌اش را از این مساله بیان کند. این روزها پرونده یوونتوس، کالچو پولی و پس گرفتن اسکودتو از نرآتزوری‌ها بار دیگر نبش قبر شد ولی انگار نباید عدالت برقرار شود، سران اینتر آنقدر در فدراسیون پوسیده ایتالیا نفوذ دارند که خیلی راحت شواهد و مدارک را کافی نمی‌دانند، تو تنهایی یووه! بلند شو از گل و لای! و به پشت سرت هم نگاه نکن. کسی با تو نیست و تمام آنهایی که روزی درباره‌ات قضاوت کرده‌اند در اشتباهند. روزی که مکالمات تلفنی مدیران اینتر برای تغییر نتیجه بازی‌ها فاش شد، زمانی که توتی و ویری در سیاهه شرط‌بند‌ها قرار می‌گیرند و جوزپه سینیوری در میان هیاهوی رسانه‌ها بازداشت می‌شود باز هم این نرآتزوری‌ها هستند که جان سالم به در می‌برند. البته این امکان وجود دارد که شما چند سال بعد از این ماجرا با تیتری در یک رسانه ایتالیایی مواجه شوید که دور از باورتان باشد. همیشه اینگونه است و خطاها بعد از مدت زمانی طولانی نمایان می‌شوند. البته در این مساله که لوچانو موجی (مدیر آن وقت یووه) با چهره مضحکش در فساد فوتبال ایتالیا دست داشته خیلی هم دور از ذهن نیست ولی چیزی که برای ما اهمیت دارد این است که روح عدالت در فوتبال ایتالیا به فراموشی سپرده شده و بانوی پیر نمی‌تواند با ارائه شواهد و مدارک حق خود را مطالبه کند. حالا این حس دردناک را می‌توانی درک کنی؟ کسی صدایت را نمی‌شود و تو به‌رغم اینکه شایسته عنوانت هستی باید در تنهایی و انزوا بسر ببری. تو روی زمینی ایستاده‌ای که
اجرا شدن عدالت در آن بیشتر به لطیفه‌ای می‌ماند که کودکان در کوچه و خیابان از آن دم می‌زنند. جامعه فوتبال اروپا بیمار است، درست مانند اوضاع اقتصادی‌اش، مردم اروپا این روزها جشن‌های تابستانی که در خیابان برگزار می‌کنند را دستمایه اعتراض به عدالت فراموش شده کرده‌اند، حالا فکر می‌کنید در فوتبال کدام جشن مناسب‌تر است برای اعتراض! از میان گل و لای بلند شو «گالیله» فوتبال ایتالیا،تو تنها بانوي پير هستي.
شهادت دروغ
بدون هیچ مقدمه‌ای باید به خبری که دوشنبه غروب روی خروجی اکثر خبرگزاری‌ها قرار گرفت اشاره کنیم، خبر آنقدر تعجب‌برانگیز بود که هر خواننده‌ای را به عنوان هیات منصفه پرونده تبانی و رشوه‌خواری در جریان میزبانی قطر برای جام‌جهانی به بازی می‌گرفت، متن خبر با این عنوان شروع می‌شد «عذرخواهي مدير رسانه‌اي بركنار شده كميته ميزباني 2022... شهادتم دروغ بود!»فائدر الماجد، مدير رسانه‌اي كميته ميزباني قطر كه پيش از انتخاب اين كشور به عنوان ميزبان جام جهاني 2022 از كارش بركنار شده بود، اعتراف كرد تنها به دليل اينكه از كارش بركنار شده و عصباني بوده سران قطري را به پرداخت رشوه متهم كرده و اين موضوع صحت ندارد. اين زن همچنين عنوان كرد اين اظهاراتش كاملا خودجوش بوده و از قطري‌ها پولي دريافت نكرده كه شهادتش را پس بگيرد. الماجد پيش از اين شهادت داده بود كه عيسي هياتو، جك آنواما و آموس ادامو از قطري‌ها رشوه دريافت كرده‌اند تا در مراسم انتخاب ميزبان جام‌جهاني به سود اين كشور عربي راي دهند. الماجد در بيانيه‌اي عنوان می‌کند: «تمام چيزهايي كه درباره ميزباني قطر و فسادها و رشوه‌ها مطرح كردم دروغ محض بود. دوست دارم از طريق اين بيانيه از اعضاي كميته ميزباني قطر و اعضاي كميته اجرايي فيفا به دليل اظهارات نادرست و غيرمستند عذرخواهي كنم. همچنين از 3 نفري كه به اين وسيله متهم شده بودند عذرخواهي مي‌كنم.» حالا بیاییم فرض را بر این بگذاریم که حتی یک درصد ادعای این زن درباره شهادت دروغش درست باشد، اول اینکه او به دلیل شهادت دروغ در حضور دادگاه باید محاکمه شود و بعد اینکه اتهاماتی که به عده‌ای وارد شد تا اصل ماجرای پشت پرده فیفا نادیده گرفته شود چه می‌شود؟