3 سال از نبود عمو خسرو سينماي ايران؛ خسرو شكيبايي سپري شد. اين بازيگر سينما، تئاتر و تلويزيون ايران كه سال‌ها با حميد هامون در فيلم «هامون» داريوش مهرجويي باورش كرديم جمعه 28 تيرماه سال 87 در سن 64 سالگي بر اثر سكته قلبي از دنيا رفت و پيكرش در مراسم تشیيع باشكوهي در قطعه هنرمندان بهشت‌زهرا(س) به خاك سپرده شد. شكيبايي كه براي «هامون» سيمرغ بلورين بهترين بازيگر مرد را در هشتمين دوره جشنواره فجر گرفت، سال‌ها بعد به خاطر فيلم «كيميا»ي احمدرضا درويش دوباره اين سيمرغ را به خانه برد. او سومين سيمرغ خود را هم براي بازي در نقش عادل مشرقي فيلم «سالاد فصل» فريدون جيراني گرفت و از آخرين افتخارات شكيبايي هم دريافت ديپلم افتخار براي فيلم «اتوبوس شب» كيومرث پوراحمد بود. او با بازي در نقش كوتاهي در فيلم «خط قرمز» (مسعود كيميايي، 1361) نخستین حضورش را در سينما رقم زد و در ادامه در فيلم‌هايي همچون «پري»، «رابطه»، «سايه به سايه»، «درد مشترك» و «خواهران غريب» مقابل دوربين رفت و با فيلمسازان شاخصي چون داريوش مهرجويي، ناصر تقوايي و مسعود كيميايي همكاري داشت. عمو خسرو مي‌گفت: «مردم بدون من، هميشه مردم‌اند؛ من اما بدون مردم، مرده‌ام. ما ماحصل نيروي ذهني و خاطرات عزيز مردم هستيم. هنر بدون مردم مثل درخت بدون ريشه است، بازيگر بدون تماشاگر يعني هيچ». شكيبايي متولد سال 1323 در تهران، فارغ‌التحصيل بازيگري از دانشكده هنرهاي زيباي دانشگاه تهران بود. خودش مي‌گفت:«خسرو شكيبايي، زاده خاك پاك تهرون، بزرگ شده بازارچه قنات‌آباد، مخلص تمام عاشقاي ايرون و همين حالاي ايرون. متولد هفتم فروردين 1323. و الان هم آدمي هستم ساده و معمولي. از كرم خدا و لطف مردم يك تيمچه هنري داريم پيشكش همين مردم. نمي‌دانم شايد اين يك بيوگرافي باشد بيوگرافي كه نه؛ شرح حالي از ما باشد براي شما به يادگار...». در زندگينامه او به اين موارد اشاره شده است: علاقه به كشتي‌كج و شركت در چند مسابقه آماتوري و غيرحرفه‌‌ای (1340)، عضو گروه نمايشي توسكا و بازي در نمايش پنجه عدالت، گوينده فيلم در استوديو شهاب (49-1347)، فعاليت در تئاتر (1354) و انتشار چند نوار از شعرهاي شاعران معاصر. از نمايش‌هاي او مي‌توان به اين موارد اشاره كرد؛ «پنجه عدالت»، «زيرگذر لوطي‌صالح»، «تراژدي كسري»، «هنگامه شيرين وصال»، «بليت تئاتر»، «پنجه به دست آوردن»، «صيادان»، «با خشم به ياد آر»، «بازرس»، «سنگ و سرنا»، «همه پسران من، شب بيست و يكم و بيا تا گل برافشانيم». از فيلم‌ها، نمايش‌ها و مجموعه‌هاي تلويزيوني‌اش هم به اين موارد مي‌توان اشاره كرد: «زيرگذر لوطي صالح»، «سنگ و سرنا»، «لحظه»، «كتيبه»، «سمك‌عيار»، «لحظه»، «كوچك جنگلي»، «مدرس»، «تهران- 53»، «روزي روزگاري»، «ميثاق خون»، «خانه سبز»، «ميراث مشترك» (گوينده گفتار متن)، «سرزمين سبز»، «كاكتوس»، «در كنار هم»، «پهلوانان نمي‌ميرند» و «سرزمين سبز». «خط قرمز»، «دادشاه»، «صاعقه»، «دزد و نويسنده»، «رابطه»، «ترن»، «شكار»، «هامون»، «عبور از غبار»، «ابليس»، «جست‌وجو در جزيره»، «بانو»، «پرواز را به خاطر بسپار»، «سارا»، «يك‌بار براي هميشه»، «بلوف»، «پري»، «درد مشترك»، «لژيون»، «كيميا»، «عاشقانه»، «خواهران غريب»، «سايه به سايه»، «سرزمين خورشيد»، «رواني»، «زندگي»، «ميكس»، «كاغذ بي‌خط»، «دختري به نام تندر»، «مزاحم»، «صبحانه‌اي براي دو نفر»، «اتوبوس شب» و... از جمله آثار سينمايي‌اش است.