تنها یک پیروزی در 4 دیدار حاصل کار تیمی بود که با داشتن ستاره‌هایی مانند مسی، ته‌بس، آگوئرو، ایگوآین، دی‌ماریا و لاوسی، احتمالا گران‌ترین خط حمله جهان را در اختیار دارد.کوپاآمه‌ریکای 2011 هم نتوانست پایان ناکامی‌های آرژانتین در رقابت‌های ملی باشد. آنها که آخرین بار در کوپا آمریکای 1993 جام قهرمانی را بالای سر بردند، امیدوار بودند به مدد میزبانی و داشتن ستاره‌هایی بزرگ در خط حمله، بعد از سال‌ها جام قهرمانی را به چنگ بیاورند اما خیلی زودتر از آنچه تصور می‌شد، با جام وداع کردند.تنها یک پیروزی در 4 دیدار حاصل کار تیمی بود که با داشتن ستاره‌هایی مانند مسی، ته‌بس، آگوئرو، ایگوآین، دی‌ماریا و لاوسی، احتمالا گران‌ترین خط حمله جهان را در اختیار دارد. آرژانتینی‌ها در جام‌جهانی 2010 نیز با داشتن همین ستاره‌ها، یکی از مدعیان کسب جام بود اما درست مانند همین رقابت‌ها، در برخورد به نخستین رقیب بزرگ، شکست خوردند و حذف شدند.آنها برای رسیدن به قهرمانی در یک جام معتبر باید حداقل 3 سال دیگر و تا زمان برگزاری جام‌جهانی 2014 صبر کنند اما آیا حذف آرژانتین در 2 تورنمنت اخیر ناعادلانه بود؟ آیا آنها می‌توانند تنها با تکیه بر ستاره‌های هجومی‌شان قهرمان جهان یا حتی آمریکای‌جنوبی شوند؟
ستاره‌های خط حمله و توهم قهرمانی
آرژانتین ستاره‌های بزرگی در خط حمله در اختیار دارد که هر کدام از آنها می‌توانند سرنوشت یک دیدار را رقم بزنند اما آنها «تیم بزرگی» نیستند. اگر از خط حمله آرژانتین صرف‌نظر کنیم، آنها تیمی معمولی هستند که از نظر پتانسیل نه‌تنها از برزیل بلکه بی‌تردید از اروگوئه و پاراگوئه نیز در کلاس پایین‌تری قرار می‌گیرند. آنها در درون دروازه، خط دفاعی و خط میانی فاقد ستاره‌هایی در اندازه‌های خط حمله‌شان هستند و همین ناهمگونی، بار اصلی تیم را روی دوش مهاجمان انداخته است. خط میانی آرژانتین که از بازیکنانی مانند کامبیاسو، گاگو، ماسچرانو و... تشکیل شده، فاقد خلاقیت لازم برای تغذیه ستاره‌های خط حمله تیم است؛ مساله‌ای که موجب شده مهاجمان تیم مجبور شوند برای گرفتن توپ به عقب حرکت کنند و عملا نتوانند بهترین عملکرد را در درون محوطه جریمه حریف داشته باشند.در واقع ستاره‌های پرتعداد در خط حمله، آرژانتینی‌ها را به توهم قهرمانی انداخته در حالی که آنها در دیگر خطوط تیمی کاملا معمولی هستند. در واقع ناهمگونی خطوط مختلف تیم، شکل تیمی آنها را از بین برده و همین بزرگ‌ترین ضربه را به تیم آرژانتین زده است.
مربیان کم‌تجربه
اگر سرخیو باتیستا سابقه نشستن روی نیمکت تیم المپیک آرژانتین را داشت، مارادونا بدون همین سابقه اندک به نیمکت آلبی سلسته راه پیدا کرد. اسطوره آرژانتینی‌ها با کمترین تجربه مربیگری و با تکیه به شیوه‌های منسوخ و تنها به لطف نبوغ ستاره‌هایش قصد داشت آرژانتین را قهرمان جهان کند اما به سختی مقابل یوآخیم لو شکست خورد تا متوجه شود فوتبال دنیا از آخرین باری که او جام قهرمانی جهان را بالای سر برد، چقدر تغییر کرده است.باتیستا نیز در کوپاآمه‌ریکا نشان داد مربی بزرگی نیست و نمی‌توان امیدوار بود آرژانتین با حضور او روی نیمکت به جایی برسد. ترکیب‌های اصلی و تعویض‌های باتیستا کاملا قابل پیش‌بینی بود و تیمش حتی قادر به گذشتن از خط دفاعی تیمی‌هایی مانند بولیوی و کلمبیا نیز نبود. اگر ضربه دقیق و غیرقابل مهار آگوئرو نبود، آنها هرگز موفق به گذشتن از خط دفاعی بولیوی نمی‌شدند.
در برابر اروگوئه 10 نفره نیز هرگز تسلط کاملی بر بازی نداشتند، اتفاقی که ناشی از کم‌مایگی خط میانی تیم بود.
مسی؛ بودن يا نبودن؟
شاید یکی از مشکلات اصلی آرژانتین داشتن مسی باشد. وقتی بهترین بازیکن دنیا را در ترکیب تیم‌تان دارید، همه انتظار معجزه از او دارند و همین فشارها را روی او به اوج می‌رساند. از سوی دیگر مربی تیم نیز کار تیمی را بر اساس بازی او شکل داد و همین کار حریفان را برای خراب کردن بازی آرژانتین راحت کرد. کافی است آنها مسی را مهار کنند تا آرژانتین متوقف شود؛ اتفاقی که عملا در این جام رخ داد.فشارها در این رقابت‌ها روی مسی به اندازه‌ای افزایش پیدا کرد که حتی خولیو گروندونا، رئیس فدراسیون فوتبال آرژانتین اعلام کرد شاید این فشارها ستاره بارسا را مجبور به خداحافظی از تیم ملی کند هرچند مسی این مساله را رد کرد اما صحبت از خداحافظی ستاره‌ای در اندازه‌های مسی از تیم‌ملی در 23 سالگی، نشانه‌های امیدوارکننده‌ای ندارد.استفاده از مسی به عنوان بازیکن ذخیره گزینه‌ای است که شاید کمی عجیب به نظر برسد اما می‌تواند روزهای بهتری را در تیم‌ملی آرژانتین برای او رقم بزند.
میزبانی؛ فشار مضاعف
آرژانتینی‌ها امیدوار بودند که به لطف میزبانی بتوانند قهرمانی در کوپاآمه‌ریکا را جشن بگیرند اما عملا تماشاگران آرژانتینی فشار مضاعفی را روی بازیکنان خودی وارد می‌کردند. حجم انتظارات از تیم به اندازه‌ای بود که ستاره‌های بزرگ تیم اشتباهات بچگانه‌ای را مرتکب شدند و در نهایت کارلوس ته‌بس، مهاجمی که تجربه سال‌ها حضور در فوتبال اروپا را یدک می‌کشد، یک پنالتی حساس را از دست داد تا روند ناکامی‌های آرژانتین ادامه پیدا کند.