پس از اثبات حقانیت ایران در دادگاه لاهه درباره ملی شدن صنعت نفت، دولت مصدق بر همه مشكلات داخلی و خارجی، با همراهی مردم و رهبری مرحوم آیتالله سيدابوالقاسمكاشانی فائق آمد. مصدق كه خواستار عهدهدار شدن وزارت جنگ بود، به دنبال مخالفت شاه با خواسته وی، بدون اطلاع به آیتالله كاشانی و دیگر مبارزان، در هفته آخر تیرماه 1331، استعفای خود را تسلیم شاه كرد و شاه بیدرنگ فرمان نخستوزیری قوامالسلطنه را صادر كرد. آیتالله كاشانی زمانی که از جریان امر آگاه شد به مخالفت شدید با قوام برخاست و با صدور اعلامیهای، مردم را به مبارزه تشویق كرد. در حالی كه دكتر مصدق به احمدآباد، محل اقامت خود رفته و سكوت اختیار كرده بود، آیتالله كاشانی با صدور این اعلامیه، مردم را به حركت درآورد. پس از این موضعگیری قاطع آیتالله کاشانی مبنی بر اعلام حکم جهاد و کفنپوش شدنش، در سیام تیر، بازار تعطیل شد، مردم به خیابانها ریختند و خواستار سرنگونی قوام شدند. به دستور قوام، مردم به گلوله بسته شدند و عدهای به شهادت رسیدند. سرلشکر وثوق كه فرماندهی ژاندارمری را به عهده داشت، مردم كفنپوش را كه از طرف كرمانشاه، همدان و قزوین به طرف تهران میآمدند در كاروانسرای سنگی به گلوله بست و از حركت آنها جلوگیری كرد. سرانجام در اثر مبارزه دلاورانه مردم كه به ندای پیشوای مذهبی و رهبر سیاسی خود پاسخ مثبت گفته، به خیابانها ریخته و سینههای خویش را در برابر گلولههای شاه و قوام سپر كرده بودند، مقاومت دربار در هم شکست و شاه سرانجام، با تلخی به بركناری قوامالسلطنه تن داد و مصدق، با فداكاری مردم مسلمان (به رهبری روحانیت) بار دیگر در حالی كه سمت وزارت جنگ را نیز به دست آورده بود بر مسند نخستوزیری جای گرفت.