هوشنگ مرادي‌كرماني روز دوشنبه
27 تيرماه در فروشگاه مركزي شهر كتاب با علاقه‌مندان و مخاطبانش ديدار و گفت‌وگو كرد. اين نويسنده پيشكسوت در آغاز سخنانش با اشاره به اينكه در گذشته نويسندگان براي عده‌اي خاص مي‌نوشتند، اظهار كرد: امروز بهتر است نگاه ديگري داشته باشيم؛ نويسنده مي‌تواند براي مردم بنويسد بدون اينكه آثارش مبتذل شوند و كيفيت آنها پايين بيايد. به گزارش ایسنا، مرادي‌كرماني در ادامه در پاسخ به اينكه با مرحوم مهدي آذريزدي از لحاظ تنهايي شباهت‌هايي دارد، گفت: شباهت‌هايي با آذريزدي از نظر جغرافيا دارم اما من مثل او تنها نيستم؛ زن و 3 بچه و دوستان و آثار زيادي دارم و نبايد توقع داشته باشيد همه آدم‌ها شبيه هم باشند. البته من و آذريزدي هر 2 بچه فقر و روستا هستيم و سختي‌هايي كه او كشيده، من هم كشيده‌ام. نويسنده «قصه‌هاي مجيد» درباره علاقه‌مندي كودكان و نوجوانان به كتاب در عصري كه بازي‌هاي رايانه‌‌اي و تفريحات ديگر وجود دارد، اظهار كرد: چاپ
23 «قصه‌هاي مجيد» منتشر شد و اين نشان مي‌دهد بچه‌ها هنوز هم كتاب مي‌خوانند. مرادي‌كرماني با بيان اينكه 7 سال قبل از او دعوت شده تا به آموزش و پرورش برود، گفت: در آن زمان20 سال بود كه كتاب‌هايم حق ورود به آموزش و پرورش را نداشتند چرا كه مي‌گفتند معلوم نيست شخصيت مجيد در كتاب «قصه‌هاي مجيد» ارمني است يا مسلمان و ديني در قصه‌ها مشاهده نمي‌شود و داستان‌ها صرفا براي سرگرمي نوشته شده است. او افزود: در بیشتر افراد، ذهنيت ديكتاتوري وجود دارد كه تصور مي‌كنند كتاب درسي فقط بايد بر اساس سليقه خودشان نوشته شود. اين موقعيت موجب مي‌شود فضايي كه بايد در كتاب‌ها باشد و چيزي كه طعم شيرين ادبيات را زير زبان بچه‌ها بچكاند، وجود نداشته باشد. اين نويسنده آثار كودك و نوجوان ادامه داد: در آن سال‌ها نادر ابراهيمي هم حرف‌هاي مرا مي‌گفت. من نيز در آن زمان مي‌گفتم كه كتاب درسي را اگر بتكاني، اخلاق از آن مي‌ريزد. بچه‌ها به قدر كافي از اطرافيانشان نصيحت مي‌شنوند و اينگونه از كتاب‌هاي درسي فراري مي‌شوند. او در ادامه با بيان اينكه در كتاب «شما كه غريبه نيستيد» بيشتر از بقيه آثارم خودم بوده‌ام، افزود: در كتاب «هوشنگ دوم» كه ادامه‌اي است بر «شما كه غريبه نيستيد»، درباره همزاد انسان‌ها گفته‌ام و معتقدم هر كسی 2 شخصيت دارد؛ يكي شخصيتي است كه در طول روز نقش بازي مي‌كند و ديگري شخصيتي است كه در تنهايي هر كسی وجود دارد و هوشنگ دوم، شخصيت اصلي من است كه شاخك‌هاي تيزي دارد و از هر چيزي كه مي‌بيند، داستاني مي‌نويسد و يك بچه روستايي، يتيم و فقير است. «هوشنگ دوم» كه هميشه مرا وادار مي‌كند بنويسم، شرح زندگي آدمي است كه بسياري از شغل‌ها مانند كتابفروشي، شاگرد نانوايي، نوشابه‌فروشي و... را تجربه كرده است. مرادي‌كرماني كرد: ما در جهاني زندگي مي‌كنيم كه بسيار كوچك است، در خانه‌اي زندگي مي‌كنيم كه سقف ندارد و هر قدر درها را قفل بزنيم، باز هم برف و باران از سقف داخل مي‌آيد. بچه‌ها به قهرمان نياز دارند؛ به طور مثال «شاهنامه» و كتاب‌هايي مانند آن بسيار خوب و عزيز هستند اما ابزاري را كه غربي‌ها براي نشان دادن قهرمان‌هايشان دارند، ما نداريم.
هوشنگ مرادي‌كرماني در بخشي از اين برنامه، قسمتي از كتاب «پلوخورش» خود را خواند.