پرويز شيخ‌طادي، كارگردان فيلم سينمايي «شكارچي شنبه» كه تاكنون فرصت اكران عمومي براي آن فراهم نشده و احتمال اكران آن در گروه مخاطب خاص هم وجود دارد، يادداشتي را منتشر كرد. این فیلم با رويكرد ضدصهيونيستي، روايتگر داستان كودكي است كه در اقوام مختلف سفر مي‌كند و از هر قوم ويژگي خاصي را مي‌گيرد و از اين طريق به ويژگي‌هاي مليت خودش پي مي‌برد. متن یادداشت بدین شرح است:
اطلاق عنوان فيلم‌هاي خاص به فيلم‌هاي ارزشمند اين معنا را القا مي‌كند كه اين دسته از فيلم‌ها مناسب عموم مردم نيست و مختص گروه مخاطب خاص است و مخاطب خاص هم تعريف جامعي ندارد، لذا در همان ابتدا اكران آن را با شكست مواجه مي‌كند. در طرح اكران فيلم‌هاي مخاطب خاص هم اشكالات عمده‌اي ديده مي‌شود. به‌طور مثال اكران 4 فيلم در 8 سالن به مدت يك‌ماه به صورت تك‌سئانس و چرخشي موجب سردرگمي مخاطبان مي‌شود. هميشه اكران فيلم‌ها در مدت يك هفته در سينماهاي مشخص و سئانس‌هاي معلوم مقدمه فروش و اطلاع‌رساني است و پس از آن تكليف سينماروها مشخص خواهد شد و اطلاع‌رساني جمعي و سينه به سينه آغاز مي‌شود كه در اين طرح اين موضوع ديده نشده است. كمتر كسي براي رفتن به سينما وارد اينترنت مي‌شود و به سايت‌ها مراجعه مي‌كند. در معرفي فيلم‌ها و سينماهاي نمايش‌دهنده بهترين نقش را تيزرهاي تلويزيوني و بيلبوردها و خود مردم دارند. حال در اكران تك‌سئانس و چرخشي چطور ممكن است شما مدام تيزرها را تغيير داده و بيلبوردهاي مختلفي چاپ و نصب كنيد. در اصل اين شيوه نمي‌تواند حمايت و تشويق فيلم‌هاي ارزشمند باشد، بلكه در عمل موجب تخريب و تضعيف آنها خواهد شد. 4 فيلم در 8 سالن به مدت يك‌ماه و با شيوه بسيار خاص يعني نابود كردن فيلم‌ها و مسدود كردن مسير آينده فيلم‌هاي فاخر و ارزشمند. ما امروز بشدت نياز داريم از رواج فيلم‌هاي مبتذل و سطحي جلوگيري كنيم و اين امر با تشويق فيلم‌هاي ارزشمند، فاخر و جذاب ميسر خواهد شد. وظيفه وزارت ارشاد يك وظيفه شرعي است نه وظيفه سليقه‌اي و فردي. به‌طور مثال فيلم «پايان‌نامه» با آن همه دافعه با اكران مناسب و حمايت به فروش بالاي 300 ميليون در يك‌ماه دست يافت در حالي‌كه فيلمي كه تصور مي‌شد خوب بفروشد و از پارامترهاي جذابيت‌هاي نفساني هم برخوردار بود در همان مدت و با همان تعداد سينما كمتر از 200 ميليون فروخت و فيلم «جرم» در بيش از 70 روز اكران شده و با انبوه تيزرها و بيلبوردها و نظاير آن و حدود 40 سالن سينما معدل فروش‌اش نزديك است با «پايان‌نامه». تاريخ ما ثابت كرده مردم ما عوام نيستند، خوب و بد را تشخيص مي‌دهند و لايق فيلم‌هاي خوب هستند. چرا بايد سياست‌هاي اكران را با غرايز و سليقه‌هاي غيرفرهنگي و بيگانه با ارزش‌هاي اخلاقي و انساني كمپاني‌هاي سرمايه‌داري منطبق كنيم. چرا آنها خودشان را با ارزش‌هاي فرهنگي، انساني و اسلامي كشور منطبق نمي‌كنند؟ قبل و بعد از انقلاب سال‌ها حاكميت آنها و سرمايه‌هايشان را با گوشت و استخوان خود و فرزندان‌مان لمس كرده‌ايم، به گونه‌اي كه سينما در سال‌هاي آخر دوران پهلوي ورشكسته شد و به سينماي غرب پناه آورد و اينك باز هم همان تجربه دوران را در اين دوران تكرار مي‌كنيم و تاكنون حداقل‌هاي اهداف ملت ايران برآورده نشده است، بلكه سير نزولي به سوي تاريكي را طي کرده است. اينها نياز به تحقيق و پژوهش پيچيده‌اي ندارد، كاملا عيان و در مقابل ديدگان ما قرار دارد. مديريت جديد سينما با شعارهاي ارزشي بر سر كار آمد تا اين مسائل را حل كند. فيلم «شكارچي شنبه» يك فيلم خاص نيست و بالعكس يك فيلم پر كشش و بامحتواست كه همه ويژگي‌هاي يك فيلم همه‌پسند را دارد. شأن ملت ايران را رعايت كرده است. عدم حمايت واقعي از اينگونه فيلم‌ها، ضربه به مسير آن است نه خود فيلم. خداوند و تاريخ درباره عملكرد ما قضاوت عادلانه‌اي خواهد كرد.