وقتی به روزنامه‌های آرژانتینی نگاه می‌کنید می‌بینید به خبرهایی مانند نقل و انتقالات تیم استودیانته و بازی‌های دوستانه پیش‌فصل این تیم، تمرینات بوکاجونیورز که از 2 روز پیش شروع شده و تمرینات بی‌سر و صدای ریورپلاته سقوط کرده به دسته پایین‌تر آن هم در بارش باران کنار ساحل اشاره می‌کنند؛ آن هم با شرح کامل. برنامه تلویزیونی ورزشی «24 ساعته» مدام تمرینات آکادمی باشگاه ریسینگ را نشان می‌دهد، آنها می‌خواهند برابر تیم آكاسوسو قرار بگیرند و نوع تمرینات آنها برای کانال‌های ورزشی آرژانتین جالب توجه است، آن هم وقتی دوربین تمرینات را به تصویر می‌کشد اسب‌ها در «بک‌گراند» قاب دوربین در حال نشخوار کردن هستند! یا اینکه توجه رسانه‌ها به انتقادهای مارادونا بر‌مي‌گردد که بیشتر شبیه لگد زدن به مرده است و می‌خواهد تنها سرخیو باتیستا را تحقیر کند، از دیگر سو برادر باتیستا برای اینکه بتواند جواب گنده‌گویی‌های دیه‌گو را بدهد به آن نتیجه تحقیرآمیز و شکست 6 بر یک آرژانتین مقابل بولیوی اشاره می‌کند... ولی باز با تمام این تفاصیل و برخلاف میل آرژانتینی‌ها کوپاآمه‌ریکا در حال جریان است. پاراگوئه باید مقابل اروگوئه فینال را برگزار کند و آرژانتینی‌ها باید ببینند یکی از این غریبه‌ها؛ «گوئه‌ها» جام را بالای سر می‌برد. سه‌شنبه‌شب یکی از هواداران پاراگوئه در «لاپاتا» آنقدر سرمست از صعود به فینال شده که نوستالژی 1983 برایش تداعی شده است: «ما باید توفان 1983 را دوباره تکرار کنیم». پرو و برزیل قربانیان پاراگوئه‌ای بودند که توانسته تا اینجای کار با تساوی به فینال برسد (آنها در طول رقابت‌ها به واسطه ضربات پنالتی به رستگاری رسیده‌اند). این اولین نیمه‌نهایی‌ای بود که در یکسو بازی کاملا چرک و کثیف و طرف دیگر نبردی مهیج را شاهد بودیم. پرو در بدترین شکل ممکن مقابل اروگوئه‌ای قرار گرفت که ستاره‌هایش در بالاترین سطح ممکن قرار داشتند. «لاسلسته» براساس ویژگی‌های لوئیس سوآرز و دیه‌گو فورلان اجازه نداد «لاروخا» نفس بکشند. اما از طرف دیگر نبرد پاراگوئه و ونزوئلا آنقدر کسل‌کننده بود که صدای همه را درآورد. پاراگوئه طبق بازی‌های قبلی باز هم با خوش‌شانسی هر چه تمام‌تر توانست سرخ‌های ونزوئلا را در ضربات پنالتی شکست دهد. بیشتر کارشناسان بر این مساله متفق‌القولند تنها چیزی که سبب شده پاراگوئه به فینال راه پیدا کند، شانس است.
رسیدن پاراگوئه به فینال بعد از 32 سال
تیم ملی پاراگوئه چهارشنبه‌شب توانست در دومین و آخرین دیدار مرحله نیمه‌نهایی کوپاآمه‌ریکا، ونزوئلا را از پیش رو بردارد تا روز یکشنبه هفته آینده در دیدار فینال مقابل اروگوئه قرار بگیرد. فینال این رقابت‌ها روز یکشنبه در ورزشگاه مونومنتال بوئنوس‌آیرس برگزار می‌شود و بدین‌ترتیب پاراگوئه می‌تواند بعد از 32 سال یک‌بار دیگر در فینال این تورنمنت شرکت کند. آخرین حضور این تیم در دیدار فینال در سال 1979 بود که توانست مقابل شیلی به برتری رسیده و جام قهرمانی را مال خود کند. آخرین دوئل این 2 تیم هم در پایتخت آرژانتین برگزار شده بود. 22 دسامبر سال 2010، 2 تیم اروگوئه و پاراگوئه در بوئنوس‌آیرس مقابل هم قرار گرفتند که این بازی با تساوی بدون گل تمام شد. پاراگوئه در حالی گام به دیدار فینال می‌گذارد که در همه دیدارهایش در رقابت‌های این فصل کوپاآمه‌ریکا به تساوی دست یافته و تنها در ضربات پنالتی توانسته حریفان را از پیش رو بردارد و الان به دنبال نخستین پیروزی‌اش در دیدار فینال این رقابت‌هاست. حضور در فینال یکشنبه‌شب ورزشگاه مونومنتال به منزله پنجمین فینال برای پاراگوئه‌ای‌هاست. آنها در سال‌های 1953 و 1979 که با برد 2 بر3 مقابل برزیل همراه بود، سال 1949 که با شکست 7 بر صفر مقابل برزیل همراه بود و سال 1922 که مقابل برزیل برگزار شد به فینال رسیده بودند. تیم قرمز و سفیدپوش که تا به حال 2 قهرمانی در این تورنمنت به دست آورده، در فرمت جدید این رقابت‌ها که از سال 1993 برگزار می‌شود، هرگز نتوانسته بود از مرحله یک‌چهارم پایانی بالاتر بیاید. پاراگوئه در 34 دوره از این رقابت‌ها شرکت کرده است.