سیستم بازی‌ها
فدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی از 10 تیم تشکیل می‌شود. 2 تیم نیز به عنوان تیم‌های میهمان از قاره‌های دیگر (معمولا آمریکای شمالی) وارد این رقابت‌ها می‌شوند. تیم‌ملی ژاپن، یکی از میهمانان این دوره، به دلیل حادثه دلخراش سونامی که در این کشور اتفاق افتاده است، از شرکت در این رقابت‌ها انصراف داد. بنابراین با تغییرات انجام شده، مکزیک و کاستاریکا میهمانان این دور از رقابت‌ها شدند. هر دو کشور، به دلیل حضور در جام‌ملت‌های آمریکای شمالی، تیم زیر 20 سال خود را برای شرکت در کوپاآمه‌ریکا به آرژانتین فرستادند. گفتنی است 12 تیم در قالب گروه‌های 4 تیمه با یکدیگر پیکار می‌کنند. در میان این 12 تیم، تنها 4 تیم از دور رقابت‌ها حذف می‌شوند و 2 تیم برتر سوم نیز به مرحله بعد راه پیدا می‌کنند. بدین ترتیب، کار صعود برای تیم‌های باتجربه آسان‌تر خواهد شد و رقابت چندانی در مرحله گروهی را شاهد نخواهیم بود.
نگاهی خواهیم داشت به نتایج تیم پاراگوئه در راه رسیدن به فینال کوپاآمه‌ریکا:
پاراگوئه صفر صفر اکوادور
پاراگوئه 2 2 بزریل
پاراگوئه صفر صفر ونزوئلا
پاراگوئه صفر صفر برزیل
پاراگوئه صفر صفر ونزوئلا
پاراگوئه تاکنون 5 بازی انجام داده است. آنها در مجموع 510 دقیقه تنها 2 گل به ثمر رسانده‌اند و 4 بازی را با تساوی بدون گل سپری کرده‌اند. تنها ضربات پنالتی عامل رسیدن آنها به مرحله فینال بوده است.
بهترین بازیکن فوتبال «باشگاهی» جهان
سرخیو باتیستا، یکی از بهترین تیم‌های چند سال اخیر آرژانتین را در اختیار داشت. میزبان این دوره از رقابت‌ها نیز همانند برزیل، در مرحله یک‌چهارم نهایی حذف شد.
لیونل مسی، فوق‌ستاره تیم آرژانتین و بارسلونا، یک تورنمنت بدون گل دیگر را سپری کرد. تیم آرژانتین بازی اول خود را با سیستم 3-2-1-4 آغاز کرد. خاویر ماسچرانو به عنوان هافبک دفاعی تیم ایفای نقش می‌کرد اما استبان کامبیاسو و اور بانگا، نقش هافبک‌های هجومی آرژانتین را بازی می‌کردند؛ سیستمی که آرژانتینی‌ها را تا یک قدمی شکست در برابر بولیوی پیش برد. باتیستا، برای اینکه بتواند بهترین بهره ممکن را از لیونل مسی ببرد، سیستم بازی آرژانتین را تغییر داده و از استراتژی‌های پپ گوآردیولا در بارسلونا استفاده می‌کرد. سیستمی که کامبیاسو باید نقش آندرس اینیستا را بازی می‌کرد. آنها بدون مهاجم نوک بازی می‌کردند. در این سیستم جایگاه تمام بازیکن‌ها با یکدیگر تغییر می‌کند. حتی مدافعان میانی نیز گاهی جای مهاجمان را خواهند گرفت.
شاید اگر لیونل مسی در تیم‌ملی آرژانتین نبود، باتیستا هیچگاه سیستم تیمش را تغییر نمی‌داد که مانند بارسلونا بازی کند. در واقع نمی‌توان ایرادی از مسی گرفت، سرمربی تیم، مسؤول اتفاقاتی است که در مستطیل سبز می‌افتاد.
ستارگان خانه‌نشین
چند سالی است که برخی ستارگان بزرگ فوتبال باشگاهی به تیم‌های ملی خود دعوت نمی‌شوند. شاید این دعوت نشدن تنها مربوط یه یک بازیکن شود و شاید مانند ایتالیا و فرانسه 2010، تعداد زیادی بازیکن را شامل شود. اما تجربه نشان داده است دعوت نکردن ستاره‌ها به تیم‌ملی، نتیجه‌ای جز عدم موفقیت نخواهد داشت. بدون شک همه تیم‌های ملی باید از ستارگان جوان کشورشان استفاده کنند اما همیشه تعادل بین بازیکنان جوان با بازیکنان باتجربه لازم است. با حضور گانسو، نیمار، روبینیو و پاتو در ترکیب اصلی، تیم‌ملی برزیل دیگر هیچ بازیکن سرشناسی را روی نیمکت نداشت. سوال اینجاست که آیا ریکاردو کاکا نمی‌توانست برای 20 دقیقه بازی کند و نتیجه بازی را تغییر دهد؟ لوئیس فابیانو که در 4 سال اخیر مهاجم فیکس برزیل بوده است، به یکباره از فهرست بازیکنان تیم خط می‌خورد و فلیپه ملو نیز به تیم دعوت نمی‌شود. مسلما با حضور ستارگان کنونی تیم برزیل، کاکا در ترکیب اصلی تیم جایی نخواهد داشت اما در مواقعی که سلسائو به بن‌بست برخورد می‌کند، مسلما حضور کاکا به مدت 30-20 دقیقه در بازی موثر خواهد بود! بنابراین یکی دیگر از دلایل افت تیم‌های ملی، دعوت کردن سلیقه‌ای بازیکنان است.