جریان اصلاحات آمریکایی با اعلام حکم توقیف روزنامه سلام، به تهدید روی آورد. روزنامههای موسوم به دوم خردادی در اقدامی هماهنگ، تعطیلی روزنامه سلام را مهمترین سوژه خبری خود قرار دادند و از آن به عنوان «اقدامی غیرقانونی»، «مقابله با دولت» و «مخالفت با توسعه سیاسی» یاد کردند. روزنامه نشاط حمیدرضا جلاییپور و ماشاءالله شمسالواعظین با عبارت معناداری در زیر تصویر مدیرمسؤول «سلام» نوشت: «آیا محافظهکاران هزینه به صحنه آوردن موسوی خوئینیها را محاسبه کردهاند؟» روزنامه صبح امروز سعید حجاریان نیز در نخستین روز توقیف روزنامه سلام تصریح کرد: «باید به یاد داشته باشیم که بازی دموکراسی، اگرچه بازی نامیده میشود، ولی اگر قواعد آن را پذیرفتیم، دیگر بازی نیست. رای مردم به جمهوری اسلامی، رای به دموکراسی است و اگر این قاعده چه در مطبوعات و چه در انتخابات درهم شکسته شود، آنگاه سیاستورزی به پایان میرسد» و...
هماهنگی روزنامههای 2 خردادی در اختصاص تیترها و سرمقالههای خود به عواقب غیرقابل پیشبینی توقیف روزنامه سلام، نشان از آن داشت که یک تیم پشت پرده، هدایت این جریان را برعهده دارد چرا که خبر توقیف روزنامه سلام ساعت ۱۰ شب اعلام شد و آن زمانی است که بیشتر روزنامهها يكي ـ دو ساعتي است با انجام مراحل نهایی، صفحات روزنامهها را به چاپخانه فرستادهاند تا در توزیع فردا صبح خود دچار مشکل نشوند. روز پنجشنبه ۱۷ تیر، ۱۰ روزنامه زنجیرهای با تیترهایی چون «محدودیت مطبوعات خشم مردم را شعلهور خواهد کرد»، «زمان حامل حوادث خشونتبار است»، «نظام باید هزینههای سنگینی بپردازد»، «دانشجویان ساکت نخواهند نشست»، «ورود به قلعه چپگرایان یک ریسک خطرناک برای محافظهکاران است» و «مقابله با دولت و مخالفت با توسعه سیاسی »، درصدد القای فضای بحرانی و ناآرامی به جامعه برآمدند. همان شب علیرضا نوریزاده، جاسوس رسمی سیا و موساد، در رادیو BBC با تقدیر از عملکرد مطبوعات تجدیدنظرطلب که نشان رضایت اربابان استکباریشان از اقدامات پایگاههای رسانهای دشمن بود، گفت: «ما باید سرافراز باشیم که پرچمداران جامعه مدنی در ایران یعنی روزنامههای نشاط، صبح امروز، خرداد، همشهری و ایران، مراکز قدرت را نشانه رفتهاند و با زیر سوال بردن مشروعیت و مقبولیت نظام اسلامی، چالشی جدی فراروی حاکمان اسلامی گشودهاند». حادثه ۱۸ تیر با جلوداری خوئینیها در حالی رقم خورد که رسانههای غربی نیز از هفتهها قبل زمینهچینیهایی را انجام داده بودند. نشریه آمریکایی «میدل ایست اکونومیک دایجست» 7 تیر ۷۸ نوشته بود: «بیشتر ناظران در تهران بر این اعتقادند که تابستان امسال شاهد یک آزمون حیاتی قدرت و حتی شاید دور نهایی رویارویی جدی بین جناح محافظهکار و اصلاحطلبان است. اصلاحطلبان یک تابستان سیاسی داغ را در پیش دارند تا جناح محافظهکار را از میدان مبارزه خارج کنند».