دیشب ساعت 24 مهلت نقل و انتقالات لیگ یازدهم به پایان رسید و به گفته سردار عزیز محمدی، آنهایی که بیرون ماندند یا باید به خارج از کشور بروند یا تنها نیم‌فصل حق حضور در تیم جدید خود را دارند. نگاهی به لیست بلاتکلیف‌ها (البته تا ظهر دیروز) نشان می‌دهد تنها چند نفر شانس جذب دارند و مابقی یا باید ره به لیگ یک ببرند یا تا نیم فصل در امور خانه به بانو کمک کنند. در زیر به وضع 4 تیم مدعی می‌پردازیم.
سپاهان لاغر‌تر از همیشه
ریخت و پاش‌های سپاهان در طول 2 فصل گذشته که البته منجر به قهرمانی متوالی زردها در لیگ‌های نهم و دهم شد، باعث شد در ابتدای فصل جدید، سازمان لیگ برتر با جدیت بیشتری قانون سقف قراردادها را عملیاتی کند. نخستین ریزش سپاهان با خروج قلعه‌نویی همراه شد. او که می‌دانست تکرار سومین قهرمانی با بودجه محدود شده تقریبا محال است، خیلی زود بادبان‌هایش را بالا داد و از آنجایی که باد خوبی به سمت شمالغرب کشور می‌وزید روانه تبریز شد. پس از قلعه‌نویی نوبت هادی عقیلی شد که روانه لیگ قطر شود، مهدی رحمتی طی یک پروسه خسته کنند و البته پرحاشیه به استقلال رفت، ابراهیم توره هم به خارج از کشور رفت، احسان حاج‌صفی به همراه سرمربی‌اش به تراکتورسازی پیوست، عنایتی که مشخص بود پس از خروج امیر دیگر جایی در اصفهان ندارد به قم رفت و جواد کاظمیان و مهدی کریمیان هم ترجیح دادند دیگر در سپاهان توپ نزنند. این لیست خروجی گرانقیمت را کنار بگذارید حالا به ورودی‌ها بنگرید؛ لوکا که با سپاهان به فینال لیگ قهرمانان هم رسیده بود به‌جای امیر قلعه‌نویی مجدا سکان هدایت را در دست گرفت تا از این حیث سپاهان دست‌کم روی کاغذ چندان متضرر نشود. هادی تامینی به جای عقیلی لباس زرد را بر تن کرد اما فرق کلانی بین کیفیت عقیلی ملی‌پوش و تامینی انزلی‌چی وجود دارد. سیدصالحی که استقلال او را نخواسته بود مجددا به اصفهان بازگشت تا شاید روزهای درخشان گذشته را تکرار کند، ناصحی که قلعه‌نویی او را نیم‌فصل گذشته قرضی به نفت تهران داده بود مجددا با سپاهان بازگشت، جعفری، حاتمی و اشجاری دیگر ورودی‌های زردها بودند. البته روز گذشته شایعه شده بود عماد رضا و معدنچی در آخرین ساعات نقل و انتقالات به جمع این تیم می‌پیوندند. البته همان قدر هم احتمال وجود دارد که خسرو حیدری از دست سپاهان راحت شود و به استقلال بازگردد. قطعا انتقال خسرو از سپاهان به استقلال جنجالی‌ترین انتقال لیگ یازدهم خواهد بود که تا اواسط روز گذشته مشخص نبود خسرو لباس زرد را بر تن می‌کند یا آبی. در هر صورت یک نگاه اجمالی به آمد و شدهای سپاهان نشان می‌دهد با هر متر و معیاری آنها لاغر شده‌اند.
استقلال پر خرج‌ترین
این خاصیت علی فتح‌الله‌زاده است؛ او خود را استاد نقل و انتقالات می‌داند و از همان 15 سال قبل که به سمت مدیرعاملی استقلال منصوب شد، نشان داد مرد ویژه این روزهاست. اما قبل از پرداختن به ورودی آبی‌ها باید به خروجی آنها پرداخت؛ از همان لحظه‌ای که مهدی رحمتی اعلام کرد به تهران می‌آید حساب کار دست محمد محمدی و وحید طالب‌لو آمد. از این‌رو 2 دروازه‌بان استقلال زودتر از همه، تیم مظلومی را ترک کردند؛ وحید به بوشهر رفت و محمدی مسیرش را 180 درجه تغییر داد و به داماش پیوست. بیژن کوشکی که بیشترین اصطکاک را با کادر فنی داشت به مس کرمان رفت، ایمان مبعلی که از انتقادهای ریز و درشت رسانه‌ها خسته شده بود خیلی زود به امارات و الشارجه برگشت تا فوتبال در سایه را تجربه مجدد کند، دسوزا و لوئیس، 2 برزیلی استقلال هم راهی جز خروج نداشتند چون اصولا نوع فوتبال‌شان با جنس بازی آبی‌ها سازگار نبود، صادقی دیگر مدافع آبی‌ها بود که شخصا مورد غضب فتح‌الله‌زاده واقع شد و در نهایت به تبریز رفت، آشوبی هم دقیقا همان کار صادقی را کرد و هوار ملامحمد و روانخواه هم به در خروجی باشگاه رهنمون شدند. اگرچه شنیدن این لیست خروجی در ابتدا تن هر شنونده‌ای را می‌لرزاند بویژه مدافعانی که استقلال از کف داد، اما فتح‌الله‌زاده سراغ گرانقیمت‌ترین بازیکنان بازار رفت. مهدی رحمتی گل سر سبد این لیست بود. عزیز محمدی جمعه صبح در برنامه ورزش و مردم صریحا اعتراف کرد قرارداد رحمتی در فصل گذشته با سپاهان 777 میلیون تومان بوده است. حالا با آگاهی از این رقم شگفت‌آور می‌توان باور کرد رحمتی تنها با 420 میلیون تومان راضی به پوشیدن پیراهن استقلال شده است؟ جاسم کرار هم از آن دسته از بازیکنانی بود که ارقام زیادی پیرامون جذبش شنیده می‌شد و تنها این استقلال بود که موفق شد او را جذب کند. آندرانیک تیموریان یک گوهر در میانه میدان است که او هم از بهترین خریدهای استقلال به حساب می‌آید. حالا به این لیست ولید علی کویتی که گفته می‌شود قیمت بالایی دارد را هم اضافه کنید و همچنین فریدون زندی و احتمال بسیار زیاد خسرو حیدری. سبک و سنگین کردن لیست استقلال حاکی از آن است که فتح‌الله‌زاده یکی از بهترین خریدها را انجام داده است، البته با همین قاطعیت هم می‌توان حدس زد قانون سقف قرارداد همان گونه که پارسال در سپاهان به سخره گرفته شد در این فصل هم با چنین واکنشی از سوی آبی‌ها مواجه شد. حالا سرپرست موقت این تیم هر چه بگوید مهم نیست. شعور را گذاشته‌اند برای چنین لحظاتی.
پرسپولیس و خریدهای چکیده
بزرگ‌ترین خروجی قهرمان 2 ساله جام حذفی، علی دایی بود. در بین بازیکنان شاید مهم‌ترین مهرهای که قرمزها از دست دادند اشپیتیم آرفی بود.مهاجم همیشه ذخیره قرمزها که طول 2 فصل نهم و دهم به تعداد انگشتان 2 دست هم برای پرسپولیس گلزنی نکرد، به تبریز رفت تا شاید قلعه‌نویی با روش منحصر بفردش از او یک گلزن بسازد که غیر از نقطه پنالتی بلد است از راه دیگری هم آقای گل لیگ شود. مهدی شیری که مشخص نبود روی چه حسابی چند فصل لباس سرخ را بر تن کرده بود هم از پرسپولیس رفت، سپهر حیدری هم که از دوستان ویژه دایی به‌حساب می‌آمد با غضب استیلی مواجه شد تا مجبور شود به حاشیه کویر و تیم مس کرمان برود. فراگا، مجتبی زارعی، محمد پروین و رحمان احمدی دیگر خروجی‌های قرمز بودند که مطمئنا هیچ کس بابت رفتن آنها افسوس نمی‌خورد اما بازگشت علی کریمی به پرسپولیس بزرگ‌ترین اتفاق نقل و انتقالات بود. کاپیتان تیم‌ملی اگرچه سال‌های پایانی فوتبالش را می‌گذراند اما تمرین 6 ماهه در شالکه از او یک بازیکن خاص ساخته است. کریمی که دیگر احتیاج به پول هنگفت ندارد با همان قرارداد 350 میلیونی به پرسپولیس پیوست تا نشان دهد علی دایی در طول چند فصل گذشته تا چه حد بی‌سلیقه بوده که به راحتی از 8 جادویی گذشته است. مهرداد اولادی که 2 فصل درخشان را با ملوان پشت‌سر گذاشت از دیگر خریدهای بزرگ قرمزها به حساب می‌آید.جذب کریمی و اولادی یعنی بالا رفتن توان فانتری پرسپولیس به اندازه چند برابر متوسط همه تیم‌های لیگ برتری. خرید محمد نصرتی هم قطعا باعث بالا رفتن توان دفاعی پرسپولیس می‌شود بویژه اگر قرار باشد او کنار شیث رضایی بازی کند. معمارزاده که 2 فصل قبل رقابت تنگاتنگی با حقیقی داشت از آخرین خریدهای کاشانی بود و تصورش می‌رود در فصل پیش‌رو هم او جدال پایاپایی با حقیقی برای حضور در دروازه دارد.چند بازیکن خارجی هم در حال تمرین با شاگردان استیلی هستند که احتمالا یکی از آنها جذب می‌شود.اگرچه پرسپولیس در نقل و انتقالات چندان ریخت و پاش نکرد اما با توجه به خریدهای این تیم می‌توان از هم‌اکنون حدس زد وضع سرخ‌ها در لیگ یازدهم بهتر از زمان حضور دایی باشد. دست‌کم دیگر شاهد اختلاف مدیریت و کادر فنی نخواهیم بود.
خیز بلند تراکتورسازی
می‌گویند قرمزهای آذربایجان همه فاکتورهای قهرمانی را دارند اما یک چیز نامریی در این بین وجود دارد که همیشه سر بزنگاه موجب ناکامی تراکتورسازان می‌شود. تراکتورسازی در ابتدای فصل مهرهای ارزشمندی را از دست داد؛ محمد نصرتی خیلی زود رفت، آندو به استقلال رفت؛ ترشیز که از خوب‌های قرمزها بود هم ترجیح داد لباس دیگری را بر تن کند، کرار ستاره بی‌بدیل تراکتور هم به همراه آندو به جمع شاگردان مظلومی اضافه شد، احمدپوری، جلیلی، مولایی و منیعی هم دیگر بازیکنانی بودند که یا خود از تبریز رفتند یا امیر آنها را نخواست. با توجه به خروج کمالوند که دیگر اجازه مربیگری در تبریز را نداشت(!) تصور آن می‌رفت که سردار جعفری توان جمع کردن تیمش را نداشته باشد اما با جذب احسان حاج‌صفی، فرزاد آشوبی، احمد آل‌نعمه، سیاوش اکبرپور، آرفی، امیرحسین صادقی، آنتیونیو توس و چاوز انتونا تراکتورسازی یکی از بهترین تیم‌های در فصل نقل و انتقالات بود. همه خبرها از تبریز حاکی از آن است که با توجه به حضور قلعه‌نویی در این شهر باید امسال قرمزها را کاملا جدی گرفت. حضور 70 هزار هوادار در بازی‌های خانگی از یک سو، حضور بازیکنان کار آزموده از سوی دیگر و مربیگری قلعه‌نویی به عنوان مهم‌ترین شاخص می‌گوید تراکتورسازی امسال دست‌کم باید جواز حضور در آسیا را بگیرد.