یک
/ آقای غفوری‌فرد گفته که «آقای هاشمی، نه فتنه‌گر است، نه بی‌بصیرت». باید گفت: استغفرالله ربی و...؟! اتوب الیه. خدا نگذرد از کسانی که درباره آقای هاشمی همچین حرف‌هایی را می‌زنند. اتفاقا آقای هاشمی خیلی هم خوب هست و من یکی با این عقل ناقص خود خیال می‌کنم یعنی تقریبا برایم مسجل شده که حضرات ماه: خمینی و خامنه‌ای، گاهی در به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی و پیشبرد امور جمهوری اسلامی، به ایشان که الحق استوانه نظام است، کمک می‌کردند. جخت بلا معتقدم آقای هاشمی با نوشتن نامه سرگشاده اصلا کلید فتنه را نزد و تازه اگر هم زد، به من و شما ارتباطی ندارد. انقلاب برای آقای هاشمی است، دل ایشان خواسته بود که علیه انقلاب فتنه کنند که فی‌الواقع هم نکردند و من که بر این باورم فتنه 88 با نامه سرگشاده آقای هاشمی پایان یافت، نه که آغاز شد، البته از نظر من «ف. ه» و «م.ه» از خود آقای هاشمی جلوتر زده‌اند و این با زبان بی‌زبانی مظلومیت آقای هاشمی را می‌رساند.
دو
/ «م. ه» با شکایت از مهرداد بذرپاش، بازهم موفق شد پای یکی دیگر از افسران جنگ نرم را به دادسرا باز کند. خوب است این «م.ه» فراری است حالا و الا بعید نبود به جای افسر جنگ نرم، پای سرداران جنگ نرم را هم به دادگاه باز کند. اینکه آقازاده فراری آقای هاشمی دم به ساعت پای یکی از ستاره‌های حضرت ماه را به دستگاه قضا می‌کشاند، خودش نشان‌دهنده اوج مظلومیت آقای هاشمی است و اتفاقا بی‌بصیرتی آقای غفوری‌فرد را نشان می‌دهد! همین‌جا از قوه قضائیه که در برخورد با آشوبگران با احدی شوخی ندارد و اصلا به مناسبات خانوادگی ایشان نگاه نمی‌کند، کمال تشکر را داریم. به ما که خیلی دارد خوش می‌گذرد؛ به شما چی؟!
سه
/ معاون اول قوه مجریه گفته که عده‌ای بیکار مشغول تهمت زدن به دولت هستند. چندتایی سوال به ذهن‌مان می‌رسد که می‌پرسیم: آیا هر کسی به دولت، تهمت بزند، بیکار است؟! آیا کسانی که به دولت، تهمت می‌زنند، از قشر بیکار جامعه هستند؟! آیا از روی بیکاری به دولت، تهمت می‌زنند؟! این وسط تکلیف چند شغله‌هایی که به دولت، تهمت می‌زنند چیست؟! آیا قوه مجریه نمی‌تواند برای افراد بیکار، کار فراهم کند که دیگر به دولت، تهمت نزنند؟!
چهار
/ آقای علی لاریجانی گفته که «صدا و سیما نباید به تریبون دولت تبدیل شود». در این‌باره هم به عقل ناقص ما چندتا سوال می‌رسد: آیا صداوسیما باید تریبون مجلس باشد؟! آیا مجلس باید تریبون صداوسیما باشد؟! آیا برای بالانس، نمی‌شود ضرغامی خودش تریبون لاریجانی باشد اما صداوسیما تریبون فلانی؟! آیا روزنامه جام‌جم که خدمات قوه مجریه را پوشش می‌دهد، این وسط تریبون صداوسیما محسوب می‌شود یا تریبون کی؟! اصلا به من چه کجا تریبون کجاست؟!
پنج
/ در خبرها این هم آمده بود که بدحسابان بانکی ستارهدار می‌شوند. یعنی اخبار طوری است که همین طور سوال به ذهن آدم می‌رسد: آیا صاحبان هتل‌های چند ستاره به بانک‌ها بدهی دارند؟! آیا فلان هتل 5 ستاره خیلی به بانک ملی بدهکار است؟! اگر یک بدحساب بانکی، ستارهدار شود، دقیقا چه اتفاقی می‌افتد؟! اگر ستارهدار نشود، چی می‌شود؟! در ادامه این خبر آمده بود: «اگر بدهی شما به بانک‌ها بیش از 50 میلیون تومان باشد و 3 ماه از سررسید بدهی‌تان بگذرد، یکی از ستاره‌‌دارها می‌شوید». خب! از قرار، من نمی‌توانم ستارهدار باشم، چرا که کلا برای یک وام 2 میلیون تومانی، نمی‌شود آدم 50میلیون بدهکار باشد؛ فقط شانسی که آورده‌ام و سوسوی ستاره شدن را در عمق وجودم هنوز روشن نگه می‌دارد، این است که از سررسید بدهی‌ام به بانک بیشتر از 3 ماه می‌گذرد!! این به آن در!
شش
/ وزیر فرهنگ گفته: «سرانه مطالعه کشور در مجموع 76 دقیقه است». ایشان البته توضیح داده‌اند که «سرانه غیر تکلیفی مطالعه در ایران فقط 18 دقیقه است که به اضافه 12 دقیقه مطالعه ادعیه، زیارات و اشعار حافظ به عبارتی می‌شود 76 دقیقا». من حالا چی باید بگویم؟! از سرانه مطالعه گریه کنم یا از اینکه این عدد دقیق «76» چه جوری به دست آمده؟! یا از اینکه 12 به علاوه 18 آیا چگونه حساب شده، که شده 76؟! آیا مطالعه جملات حکیمانه پشت کامیون‌ها در این سرانه مطالعه حساب شده؟! آیا خواندن «بوق نزن، سالار خسته است»، مطالعه نیست؟!