مهدي طاهرخاني: دست کم روی کاغذ استقلال یکی از بهترین تیم‌ها در نقل و انتقالات بوده است، اما آنچه از سال‌های قبل در ذهن فوتبالدوستان ته نشین شده، حکم می‌کند لزوما بهترین خریدها منجر به قهرمانی نمی‌شود.
اگرچه سپاهان در طول 2 فصل گذشته بنا به گفته منابعی که حالا در حال افشای ارقام قراردادها هستند، بیشترین رقم را صرف خرید بازیکن کرد و از قضا قهرمان شد، اما تجربه سال قبل استیل‌آذین نشان‌دهنده یک حفره دهشتناک است. فصل قبل در چنین روزهایی اگر هر فوتبال‌نویسی قرار بود یکی از قهرمانان لیگ دهم را حدس بزند قطعا نامی از استیل‌آذین و حتی پرسپولیس هم به میان می‌آورد اما یکی به دسته یک رفت و دیگری سوای قهرمانی حذفی، یکی از بدترین نتایج ممکن در لیگ و آسیا را دشت کرد. حالا استقلال در وضعیتی گنگ قرار گرفته است. آنها از یک سو بهترین خریدها را انجام دادهاند و به پشتوانه آن هوادارانش به چیزی کمتر از قهرمانی راضی نیستند از سوی دیگر چند معضل بزرگ وجود دارد.
از هماهنگ کردن بازیکنان تازه وارد تا ستاره‌‌های بزرگی که لاجرم تنی چند از آنها باید روی نیمکت قرار بگیرند.
تاکتیک مدیرعامل برمبنای مصاحبه
علی فتحاللهزاده روزنامه‌نگار است. او تیتر را می‌شناسد، عاشق مصاحبه است و بهتر از هر مصاحبه شونده‌ای می‌داند چه باید بگوید که مخاطب پای حرف‌هایش میخکوب شود. از این رو دست کم هفته‌ای 5 مرتبه با خبرگزاری‌های مختلف حرف می‌زند تا فردایش مرد شماره یک مطبوعات ورزشی باشد. شاید کثرت همین مصاحبه‌ها بود که او را وارد جدل ناخواسته‌ای با سرمربی تیمش کرد. مدیرعامل استقلال که مجبوریم همیشه او را سرپرست موقت بنامیم(!) در یکی از آن مصاحبه‌های پر تعدادش صریحا گفت با این بازیکنان باید 2 جام بگیریم و حالا با مظلومی باید حداقل یک جام را از آن خود کنیم. در آن سو مظلومی که همیشه محافظه‌کار بوده، هرگز دم از قهرمانی نزد تا پارادوکسی در این بین حاصل شود. آنهایی که به قول فتحاللهزاده قصد شیطنت داشتند بیش از اندازه به موضوع فوق پرداختند تا اینکه سرانجام مظلومی هفته قبل مجبور شد در مصاحبه اختصاصی با سایت باشگاه بگوید؛ محکم بنویس که قول قهرمانی می‌دهم. با توجه به این قول که پیش از این سرمربی استقلال حاضر نبود به‌سادگی رسانه‌ای‌اش کند تکلیف او و آبی‌ها مشخص است. بنابراین شروع بد استقلال در لیگ یازدهم می‌تواند عواقب خاص خودش را داشته باشد. فتحاللهزاده تجربه برکناری 2 باره مرحوم حجازی را دارد و قطعا کنار گذاشتن مظلومی، سختی زیادی برای او نخواهد داشت.
انداختن توپ به زمین بازیکنان
پیرو همان مصاحبه‌های پر تعداد، روز گذشته مجددا مدیرعامل استقلال پاسخگوی سوالات «مهر» بود و در حرف‌های خود در پاسخ یک سوال زیرکانه پاسخی هوشیارانه داد. وقتی از فتحاللهزاده سوال شد؛ شما مهره‌های شاخصی را جذب کرده‌اید اما این اعتقاد وجود دارد که ستاره جذب کردن ضامن موفقیت نیست، شاهد این موضوع استیل‌آذین فصل گذشته که بهترین تیم فصل نقل و انتقالات بود اما در نهایت به لیگ دسته اول سقوط کرد، گفت: «درست است. من هم موافقم که اگر تیمی بهترین بازیکنان را گرفت حتما قهرمان نخواهد شد اما شانس قهرمانی‌اش زیاد خواهد شد. من اعتقاد دارم بازیکن یک بخش از تیم است و باید ستاره‌ها در قالب تیم با هم هماهنگ شوند. اگر یادتان باشد، رئال مادرید چند سال پیش بهترین‌ها را گرفته بود و اصلا لقب کهکشانی را به این تیم داده بودند اما چون خوب کار نکرد و ستاره‌هایش هماهنگ نبودند، نتیجه نگرفت. من اعتقاد دارم اگر یک تیم تمام اتکایش به ستاره‌ها باشد و بی خیال تمرین و تلاش شود، نه تنها موفقیتی کسب نمی‌کند، بلکه این احتمال وجود دارد که نتایجی حتی ضعیف‌تر از گذشته کسب کند.» با این حرف او خیلی راحت توپ را به زمین کادر فنی و بازیکنان انداخت. فتحاللهزاده می‌گوید قسمت نخست کار یعنی جذب ستاره با من بود و حالا باید آنها سفت و سخت تلاش کنند تا نتیجه بگیرند. اما سوال این است؛ رئال چند فصل قهرمان نشد یعنی بازیکنان و مربیانش به اندازه‌ای که باید و شاید همت نکردند؟ اصولا اگر تا نیم فصل مظلومی نتواند به صدر جدول برسد یا خوب کار کند، فتحاللهزاده مردی است که طاقت داشته باشد؟ اگر جواب مثبت است باید پرسید در اردیبهشت 78 چگونه ناصر حجازی برکنار شد و این اتفاق عینا در اردیبهشت 86 تکرار شد؟ شهریور 87 هم این داستان در حال تکرار بود و درست در روزهایی که همه منتظر تعویض سرمربی وقت استقلال بودند بنا به نتایج ضعیف قلعه‌نویی در لیگ هشتم، ناگهان از راس سازمان تربیت بدنی دستور تعویض مدیریت صادر شد تا واعظی آشتیبانی به جای فتحاللهزاده به جمع آبی‌ها بپیوندد.
قطعا اگر کار به تعویض مدیریت نمی‌انجامید قلعه‌نویی محال ممکن بود تا قبل از پیروزی پرگل مقابل استقلال اهواز و میثاقیان حکم ماندگاری‌اش را دریافت کند. این گذشته گفته شد تا هواداران استقلال یادشان باشد با توجه به جذب این ستاره‌ها، مظلومی چاره‌ای جز استارت خوب ندارد و همین فشار کاذب می‌تواند تبعات خاص خودش را داشته باشد.
رابطه ستاره‌ها و نیمکت مظلومی
کاریزمای پرویز مظلومی و امیر قلعه‌نویی متفاوت است. فصل قبل هنگامی که در اوائل لیگ دهم امیرحسین صادقی و وحید طالب‌لو جای خود را در ترکیب اصلی از دست دادند و به نیمکت ذخیره‌ها کوچ کردند، بیشترین اصطکاک ممکن برای مظلومی حادث شد. بعدا مجتبی جباری و بیژن کوشکی هم چنین سناریویی را برای مظلومی به وجود آوردند. نتیجه این شد که سرمربی استقلال مجبور باشد تا پایان فصل به هر ترتیبی این بازیکنان را تحمل کند. حالا تنها جباری در استقلال مانده و آن 3 بازیکن دیگر مجبور به ترک استقلال شده‌اند، البته بازیکنانی مثل روانخواه، آشوبی و مبعلی هم مجبور شدند به همین دلیل استقلال را ترک کنند. استقلال مجبور شد عذر 13 بازیکن خود را بخواهد تا 11 بازیکن جدید جذب کند. در بین بازیکنان جدید بیشترین تغییر مربوط به دروازه و خط دفاعی استقلال است. آبی‌ها لوئیس برزیلی، محمد محمدی، وحید طالب‌لو، هادی شکوری، امیرحسین صادقی و بیژن کوشکی را در این منطقه از دست دادند و در عوض تنها مهدی رحمتی، حمودی و عزیززاده را جذب کرده‌اند. این یعنی مصدوم شدن دروازه‌بان و یک مدافع استقلال می‌تواند یک بحران واقعی را برای آنها خلق کند اما در خط میانی با توجه با اینکه آنها مجبورند تنها 4 بازیکن را در مرکز زمین قرار دهند لاجرم یکی از مردان فوق باید نیمکت‌نشین باشد؛ خسرو‌حیدری، جباری، کرار، زندی و تیموریان، البته نفرات دیگری هم روی نیمکت هستند اما بزرگ‌ترین بازیکنان استقلال در میانه میدان این نفرات هستند. حالا حساب کنید مظلومی چگونه باید اولا این بازیکنان را با هم در میانه میدان هماهنگ کند و از سوی دیگر اگر بازیکنی مثل جباری 3 هفته روی نیمکت بنشیند، آن وقت چه حاشیه‌هایی مجددا خلق می‌شود.
خریدهای آبی به مثابه یک شمشیر دو لبه‌اند؛ از یک سو توقعات به خاطر جذب این ستاره‌ها بالا رفته و هواداران این تیم دیگر حتی به نایب قهرمانی هم راضی نمی‌‌شوند از سوی دیگر هماهنگ کردن یک تیم که 13 بازیکنش رفته‌اند و بیشترین تغییر در خط دفاعی و میانی را داشته است کار ساده‌ای نیست. این مصائب مظلومی را بگذارید کنار و به یاد بیاورید علی فتحاللهزاده که به‌خوبی همیشه شعار حمایت را سر می‌دهد چگونه در وقت مقتضی و برای حفظ جایگاه خودش دست به تغییر سرمربی می‌زند. اگر فصل قبل او و مظلومی تا روز آخر به هم وفادار بودند چند علت داشت؛ نخست اینکه آبی‌ها در نقل و انتقالات نتوانستند به خوبی امسال باشند و همین نکته موجب فروکش شدن خواسته‌ها شد و دلیل دیگر پیروزی در 2 داربی رفت و برگشت (ولو با اشتباهات مسلم داوری در هر 2 بازی) بود. اما امسال خواسته‌ها متفاوت است. آنها خریدهای بزرگی انجام دادهاند و شروع ضعیف دیگر توجیهی نخواهد داشت، از سوی دیگر ضمانتی به مدد داوری در داربی نیست بویژه حالا که قرمزها دو طرفه طلبکار هم هستند.