در عرصه سیاست بین‌الملل بر همگان آشکار است که بر اساس یک سنت قدیمی صهیونیستی چنانچه توطئه‌های بسیار پیچیده دیپلماتیک دول صهیونیستی در مواجهه با انقلاب‌های مردمی با شکست مواجه شود، استفاده گسترده و شبه‌علنی از گروه‌های دست‌پرورده تروریستی در دستور کار سیاستمداران صهیونیستی و سازمان‌های جاسوسی وابسته به آنان قرار می‌گیرد. بازخوانی وقایع 30 سال گذشته ایران اسلامی موید این نکته راهبردی است که از همان روزهای نخست پیروزی انقلاب اسلامی که دولت صهیونیستی آمریکا به دلیل رهبری حکیمانه حضرت امام(ره) و هوشیاری ملت ایران از مدیریت پنهانی جریان انقلاب اسلامی عاجز نشان داد، بسیج نظامی گروهک‌های ریز و درشت تروریستی از قبیل فرقان، بهايیت، وهابیت، گروه‌های سلطنت‌طلب، سازمان منافقین، چریک‌های فدائیان خلق اقلیتی و اکثریتی، حزب کومله، حزب دموکرات، خبات و ده‌ها گروهک مسخره دیگر برای مقابله میدانی با جریان توفنده انقلاب اسلامی در دستور کار سازمان‌هاي جاسوسی سیا و موساد قرار گرفت. در آن مقطع آمریکایی‌ها بشدت امیدوار بودند در متن فضای احساسی سال‌های 57 و 58 گروهک‌های تروریستی وابسته با استفاده از تسلیحات سبک و سنگین غارت شده از پاسگاه‌ها و پادگان‌های نظامی کشور و به پشتوانه حمایت‌های مالی و نظامی دول غربی با راه‌اندازی جنگ‌های دامنه‌دار داخلی مثلا قومیتی – مذهبی در مناطق مختلف ایران پدیده نوظهور انقلاب اسلامی را که از یک‌سو توسط جبهه متحد استکبار جهانی تحریم اقتصادی شده بود و از سوی دیگر دارایی‌های چند میلیارد دلاری آن بلوکه شده بود، از مسیر اصلی خود منحرف کرده یا حداقل با سنگ‌اندازی موقت در مقابل حکومت تازه تاسیس جمهوری اسلامی سرعت پیشرفت آن را مهار کنند تا در فرصتی مناسب از طریق عوامل نفوذی از قبیل ملی ـ مذهبی‌ها باب مذاکره مستقیم را گشوده و تدریجا به نیات استعماری خود دست یابند. فارغ از جنایت‌های ددمنشانه گروهک تروریست منافقین که موجب به شهادت رسیدن بیش از 16 هزار نفر از مردم عادی کوچه و بازار شد، تهاجمات تروریستی گروهک‌های کومله و دموکرات و خلق عرب در شهرهای گنبد کاووس، نقده، پاوه، برخی مناطق نفت‌خیز جنوب و اغلب شهرهای کردنشین مانند سنندج، مهاباد، پیرانشهر، سردشت، بانه، دیواندره و... اگر چه موجب به شهادت رسیدن جمعی از مردم مظلوم و بی‌دفاع مناطق یادشده شد اما در حقیقت اقتدار نظامی – معنوی انقلاب اسلامی و ایثارگری‌های جوانان برومند ایران‌زمین تدریجا موجبات اضمحلال و فروپاشی کامل همه گروهک‌های دست‌پرورده شیطان بزرگ را در پی داشت که در نهایت امر جمع کثیری از عوامل فریب‌خورده در سایه رافت اسلامی به آغوش میهن بازگشتند و در این میان تعدادی از فریب‌خوردگان به همراه سران بدبخت‌شان با پاسخ کوبنده مردم بومی مناطق یادشده فرار را برقرار ترجیح داده و در کمال شگفتی آنان که تا دیروز شعار دفاع از مردم منطقه را سرپوشی برای جنایت‌های خود قرار داده بودند با شرمساری تاریخی چاره‌ای جز پناه بردن به آغوش صدام بعثی پیدا نکرده و به‌تدریج از صحنه تاریخ حذف شدند که در حال حاضر عمدتا با ننگ پناهندگی به کشورهای اروپایی و پادویی سیاسی برای دول اروپایی مخالف ایران شرمسارانه گذر عمر می‌کنند.
گذشته از موارد یادشده در چند ماه اخیر و در واقع پس از خارج شدن آمریکایی‌ها از شوک دستگیری و اعدام مقتدرانه عبدالمالک ریگی سرکرده گروهک جندالشیطان، خبر پیدایش گروهک تروریستی جدیدی در مناطق مرزی کردستان تحت عنوان پژاک به شکلی کاملا گسترده نشر عمومی و ماهواره‌ای یافت که خبر یادشده بر خلاف تصورات باطل رسانه‌های خارجی به هیچ‌وجه توسط مردم و مسؤولان کشور جدی گرفته نشد و البته این نوع برخورد با مساله بر اساس تجارب قبلی مردم و مسؤولان در مواجهه با گروهک‌های سازمان‌یافته تروریستی از قبیل منافقین و دموکرات و کومله کاملا طبیعی می‌نمود چراکه در شرایط کنونی نظام اسلامی ایران در اوج امنیت، اقتدار و عزت بین‌المللی قرار داشته و ملت ایران در نزد ملل مختلف به‌عنوان نماد مقاومت در مقابل انواع توطئه‌ها، قلدری‌ها و قداره کشی‌های دولت تروریستی آمریکا جایگاهی ویژه و دست‌نیافتنی دارد و به هر حال در فضای عمومی کشور نشر خبر حضور نظامی پژاک و تهدیدات آن بیش از آنکه یک خبر باشد، به یک لطیفه مضحک شبیه بود. در حقیقت دولت شرور آمریکا تلاش داشت از سر ناچاری و در واقع پس از عدم نتیجه‌گیری از فتنه سبز و در آستانه انتخابات دوره نهم مجلس شورای اسلامی با اجرای سناریوی جدیدی توسط گروهک پژاک، ایران اسلامی را ناامن و پیشرفت‌های روزافزون آن را کمرنگ جلوه داده و از سوی دیگر ماجرای اخراج گروهک تروریستی منافقین را از عراق که شکستی سنگین برای آمریکایی‌ها محسوب می‌شود، کم‌اهمیت جلوه دهد. به هر حال حضور نظامی آمریکا در عراق که جز ناامنی و خشونت برای مردم عراق و منطقه خلیج‌فارس حاصل دیگری در پی نداشت، به‌طور طبیعی زمینه را برای رشد بادکنکی گروهک تروریست مجهول‌الهویه‌ای تحت عنوان «پژاک» که حتی فاقد ابتدایی‌ترین اصول تشکیلاتی و سازمانی هستند فراهم کرد که در واقع سران مقیم آلمان آنان تلاش داشتند با فریب دادن و جذب شبه‌تشکیلاتی تعدادی از جوانان ساده‌اندیش، سرخورده و جویای نام از طریق وعده‌های شیرین اما کاذبی از قبیل اقامت در اروپا و تامین مالی و... برای خود وجاهت بین‌المللی کسب کرده و در سایه کشته شدن فریب‌خوردگان بیچاره بی‌خبر از همه جا چند صباحی بیشتر در کلوب‌ها و عشرتکده‌های شبانه آلمانی‌ها و فرانسویان به خوشگذرانی بپردازند. به هر حال انجام موفقیت‌آمیز عملیات نظامی رزمندگان دلاور سپاه اسلام در منطقه عمومی سردشت، کوه‌های سر به فلک کشیده و صعب‌العبور قندیل و منطقه مروان و همچنین داخل اقلیم کردستان عراق گواه روشنی است بر آن که خانه عنکبوتی گروهک تروریستی غارنشین بی‌هویتی همانند پژاک که اساسا فاقد کمترین توان و استعداد نظامی بوده و همانند دزدان دریایی جز راهزنی و باجگیری شبانه از اهالی روستا‌های مرزی، ایجاد رعب و وحشت و ترور مردم بومی مناطق مرزی و مین‌گذاری شبانه در چند جاده منتهی به نقطه صفر مرزی هنر سیاه دیگری ندارند، بسیار سست و بی‌بنیان است و هر زمان که رزمندگان اسلام اراده کنند قهر انقلابی فرزندان رشید خمینی کبیر خرمن هستی آنان را به آتش نیستی خواهد سپرد. امید است معدود جوان فریب خورده از فرصت طلایی به دست آمده استفاده کرده و به آغوش گرم میهن اسلامی باز گردند و الا مطمئن باشند که عنقریب مرگ سخت و دردناکی در انتظار آنان است.