رقابت‌های کوپا آمه‌ریکا با قهرمانی اروگوئه به پایان رسید، رقابت‌هایی که نتایج آن با آنچه بسیاری انتظار داشتند اصلا همخوانی نداشت. آرژانتین میزبان و برزیل مدافع عنوان قهرمانی، در مرحله یک‌چهارم نهایی حذف شدند تا اروگوئه بتواند با خیالی آسوده پانزدهمین قهرمانی‌اش در رقابت‌های کوپا آمه‌ریکا را جشن بگیرد. بنابراین چندان تعجب‌برانگیز نیست که 5 بازیکن از این تیم در تیم منتخب جام حضور دارند. پرو و ونزوئلا نیز که در ابتدای رقابت‌ها به عنوان کاندیداهای سقوط شناخته می‌شدند، در عین شگفتی به جمع 4 تیم پایانی راه پیدا کردند و رقابت‌هایی به یاد ماندنی را پشت سر گذاشتند.
در اینجا تیم منتخب را با هم مرور می‌کنیم:
دروازه‌بان: خوستو ویار
تعداد بازی: 6
دیدار بدون گل خورده: 3
مردان جراردو مارتینو بدون حتی یک پیروزی در وقت‌های معمول و اضافی به فینال رقابت‌ها راه پیدا کردند که دلیل اصلی آن بی‌تردید درخشش خوستو ویار، دروازه‌بان استویانتس بود. اگرچه او نیز نتوانست در دیدار فینال مانع شکست تیمش شود اما در این دیدار نیز بارها دروازه تیمش را نجات داد.
دفاع راست: خوان سونیگا (کلمبیا)
تعداد بازی: 4
گل/ پاس گل: 0/1
او و پابلو آرمرو که در سمت چپ خط دفاعی کلمبیا بازی می‌کرد، در همه بازی‌های تیم‌شان، جزو بهترین‌ها بودند. آنها هم به‌خوبی دفاع می‌کردند و هر بار که فرصت نفوذ پیدا می‌کردند، موقعیت‌های خطرناکی روی دروازه حریف به وجود می‌آوردند. با درخشش او بود که کلمبیا توانست بالاتر از آرژانتین به عنوان تیم اول از گروهش صعود کند.
مدافع مرکزی: دیهگو لوگانو (اروگوئه)
تعداد بازی: 6
گل/ پاس گل: 0/0
کاپیتان اروگوئه در مرکز خط دفاعی این تیم مانند یک دیوار غیرقابل نفوذ بود. او در همه درگیری‌ها پیروز بود و به خوبی تیمش را رهبری می‌کرد. او می‌توانست در فینال گلزنی کند اما مدافع حریف با دست مانع گل شدن ضربه سر او شد اما این نتوانست مانع از پانزدهمین قهرمانی اروگوئه با کاپیتانی لوگانو شود.
مدافع مرکزی: اسوالدو ویسکاروندو (ونزوئلا)
تعداد بازی: 6
گل/پاس گل: 1/0
او بی‌تردید یکی از بهترین بازیکنان رقابت‌های کوپا‌آمه‌ریکای 2011 بود اما تا پیش از این رقابت‌ها، کمتر کسی نام او را شنیده بود. او علاوه بر بازی‌های خوبش در خط دفاعی، یکی از بهترین گل‌های جام را با ضربه سری قدرتمندانه مقابل شیلی به ثمر رساند.
مدافع چپ: آلوارو پریرا (اروگوئه)
تعداد بازی: 5
گل/ پاس گل: 2/1
مدافع پورتو بعد از فصل خوبی که در این تیم سپری کرد، با بازی‌های خوبش در تیم ملی، افتخاراتش در سال 2011 را تکمیل کرد. او 2 گل به ثمر رساند که یکی از آنها گل پیروزی‌بخش اروگوئه مقابل مکزیک بود. او همچنین در 2 دیدار مقابل شیلی و پاراگوئه نیز با نفوذهایش در سراسر بازی، بازیکنان حریف را تحت فشار زیادی قرار داد.
هافبک میانی: کریستین ریوروس (پاراگوئه)
تعداد بازی: 6
گل/ پاس گل: 1/0
شاید بازی‌های چندان چشم‌نوازی ارائه نداد اما به خط میانی پاراگوئه استحکام زیادی بخشید. ریوروس که این فصل به طور قرضی از ساندرلند به کایسری اسپور رفت، اگرچه از نظر تکنیکی چندان درخشان نیست اما توانایی او در پرس کردن و تغییر جریان بازی، نقش مهمی در موفقیت تیمش داشت.
هافبک میانی: اخیدیو آروالو (اروگوئه)
تعداد بازی: 6
گل/ پاس گل: 0/1
نکته جالب توجه درباره تیم اروگوئه این بود که آنها در زمانی که توپ را در اختیار نداشتند به همان خوبی زمان مالکیت توپ بازی را دنبال می‌کردند و آروالو یکی از دلایل این درخشش بود. او در دیدار مقابل آرژانتین که تیمش 10 نفره شد و همچنین در دیدار فینال بازی‌های بسیار خوبی ارائه داد.
هافبک مرکزی: خوان آرانگو (ونزوئلا)
تعداد بازی: 5
گل/ پاس گل: 1/1
این بازیکن باتجربه که به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ ونزوئلا شناخته می‌شود، در همه دیدارها در ترکیب ثابت تیمش نبود اما هرگاه به میدان فراخوانده شد، تاثیر‌گذار بود. او که در این رقابت‌ها به رکورد 100 بازی ملی رسید، نقش مهمی در رسیدن ونزوئلا به نیمه نهایی داشت.
هافبک هجومی: دیهگو فورلان (اروگوئه)
تعداد بازی: 6
گل/پاس گل: 2/0
فورلان که در جام جهانی 2010 به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب شد، به‌‌رغم اینکه تا دیدار فینال موفق به گلزنی نشده بود اما همچنان یکی از موثرترین بازیکنان تیمش بود. او با قهرمانی در این رقابت‌ها، در کنار پدر و پدربزرگش قرار گرفت. او که در اکثر بازی‌ها به عنوان هافبک بین خط میانی و خط حمله بازی می‌کرد، معمار حملات تیمش در این رقابت‌ها بود.
مهاجم مرکزی: پائولو گررو (پرو)
تعداد بازی: 5
گل/ پاس گل: 5/2
او بعد از 2 گل حساسی که در مرحله گروهی به ثمر رساند، در دیدار رده‌بندی هت‌تریک کرد تا عنوان سومی تیمش قطعی شود. به این ترتیب او بالاتر از لوئیس سوآرس، عنوان بهترین گلزن رقابت‌ها را از آن خود کرد.
مهاجم مرکزی: لوئیس سوآرس (اروگوئه)
تعداد گل: 6
گل/ پاس گل: 4/2
این مهاجم ریز‌نقش با سرعت، قدرت و دقت فوق‌‌العاده‌ای که در این رقابت‌ها از خود به نمایش گذاشت، نشان داد که بی‌تردید یکی از بهترین مهاجمان حال حاضر دنیاست. او 4 بار گلزنی کرد (از جمله 2 گل در نیمه نهایی و گل اول فینال) تا نقش مهمی در قهرمانی اروگوئه داشته باشد.