گروه سیاسی: موضوع تلاش برای دوستی با دشمن به بهانه صلح آن هم با استناد به صلح امام حسن(ع) با معاویه مدتی است از سوی برخی افراد و شخصیت‌ها مطرح می‌شود اما به نظر می‌رسد اساسا نه شرایط نظام اسلامی مشابه آن دوران است و نه گزاره‌هایی که منجر به آن صلح شد در شرایط فعلی موجود است. اندکی مطالعه در تاریخ اسلام نشان می‌دهد عللی در آن زمان وجود داشت که موجب شد صلح بر امام تحمیل شود و اگر هم امروز بناست حول آن واقعه توصیه‌ای بیان شود، بجاست توصیه به رفع علل و عوامل باشد نه توصیه به اهتزاز درآوردن آن پرچم.
به گزارش 20-1، امام خمینی رحمه‌الله علیه در توصیف صلح حسن بن علی علیه‌السلام و نسبت آن با شرایط امروز می‌فرمایند: «قصه امام حسن و قضیه صلح، این هم صلح تحمیلی بود؛ برای اینکه امام حسن، دوستان خودش، یعنی آن اشخاص خائنی که دور او جمع شده بودند، او را جوری کردند که نتوانست خلافش بکند، صلح کرد؛ صلح تحمیلی بود. این صلحی هم که حالا به ما می‌خواهند بگویند، این است. بعد از اینکه صلح کردند، به حسب روایت، به حسب نقل، معاویه به منبر رفت و گفت که تمام حرف‌هایی که گفتم، من قرار دادم زیر پایم؛ مثل پاره‌کردن این مردیکه آن قراردادها را. آن صلح تحمیلی که در عصر امام حسن واقع شد، آن حکمیت تحمیلی که در زمان امیرالمؤمنین واقع شد و هر دویش به دست اشخاص حیله‌گر درست شد، این ما را هدایت می‌کند به اینکه نه زیر بار صلح تحمیلی برویم و نه زیر بار حکمیت تحمیلی».
اینکه امروز شرایط نظام مقتدر اسلامی با مردمی هوشیار و در صحنه همچون شرایط زمان امام حسن علیه‌السلام است که ما بخواهیم دم از صلح با آمریکا بزنیم، خود بحثی مفصل و جدا می‌طلبد اما آنچه که در این میان مهم است این است که در همیشه‌تاریخ یک گرایش فکری وجود دارد که همواره مجاری منتهی به عافیت‌طلبی را مورد توجه قرار می‌دهد. حضرت امام(ره) نیز در طول عمر شریف‌شان بارها از دست این گروه زبان به گلایه گشوده‌اند: «یک دسته‌ای نصیحت می‌کنند ما را که شما باید صلح بکنید. این مال ضعفاست؛ این اشخاص ضعیفی که همیشه در دام آمریکا بوده‌اند یا امثال اینها از این مسائل می‌گویند، لکن ما تازه خارج شدیم از این دام، دوباره حاضر نیستیم وارد بشویم. ملت ما حاضر نیست به اینکه دوباره در این دام وارد بشود؛ دوباره مستشارهای آمریکا بیایند و هر حکومتی می‌خواهند بکنند. تا حالا ما را عقب نگه داشتند، بس است این. می‌خواهند باز هم نگه دارند، عقب‌تر ببرند؟» و در جایی دیگر می‌فرمایند: «کدام ملت می‌گوید ما صلح بکنیم، جز آن مرفه‌ها و آنهایی که اسباب عیش‌شان فراهم نیست، یا آنهایی که متوجه نیستند؟ حملِ به صحتش، این است که یک دسته‌ای متوجه نیستند!»
اما یکی دیگر از وجوهی که در باب فهم صلح باید مورد توجه قرار گیرد؛ شناخت حق و باطل است. در این رابطه نیز امام خمینی رحمه‌الله علیه سخنان صریحی دارند: «سلامت و صلح جهان بسته به انقراض مستکبرین است و تا این سلطه‌طلبان بی‌فرهنگ در زمین هستند، مستضعفین به ارث خود که خدای تعالی به آنها عنایت فرموده است نمی‌رسند. صلح بین اسلام و کفر معنا ندارد. هیچ مسلمی نباید خیال کند که بین اسلام و غیراسلام و مسلم و غیرمسلم باید صلح ایجاد بشود. باید حکم خدا عمل بشود. باید ما همه تابع قرآن کریم باشیم».
کوبیدن بر طبل صلح به هر قیمت، دانسته یا ندانسته، برای کشور خسارتبار است. لبخند به قصد دوستی با دشمن یا بزرگنمایی دشمن، نمی‌تواند بر هیچ آموزه دینی منطبق باشد. از سوی دیگر تخریب جریان مقاومت و ایستادگی در برابر دشمن نیز همزمان دنبال می‌شود تا مقاومت‌ها در برابر صلح سازشکارانه کمتر شود. رهبر حکیم انقلاب از این رویکرد با عنوان خیانت یاد می‌کنند: «اینهایى که براى تئوریزه‌کردن سازش و تسلیم و اطاعت در مقابل زورگویان، نظام را متهم می‌کنند به جنگ‌طلبى یا به تئوریزه‌کردن جنگ، دارند خیانت می‌کنند، دروغ می‌گویند. نه، نظام نظام انسانى است، نظام شرف است، نظام احترام به کرامت بشر است، نظام سلامت است؛ وَ الصُّلحُ خَیر. در همه این صحنه‌ها، چه عرصه اداره کشور، چه عرصه فعالیت‌هاى گوناگون اقتصادى، علمى، فرهنگى و ...، چه عرصه سیاست‌گذارى، چه عرصه تقنین، چه عرصه مذاکرات خارجى و ...، باید بدانیم ما در حال مبارزه‌ایم، در ادامه مبارزاتى و راهى که به پیدایش نظام و بقاى نظام منتهى شد، داریم حرکت می‌کنیم؛ این را باید بدانیم».
البته تئوریزه‌گران سازش پیش از این پاسخ محکمی از رهبر انقلاب دریافت کرده بودند. رهبر انقلاب در این‌باره فرمایش صریحی دارند: «اساس حمله و نقشه دشمن این است که حکومت را از محور اصلی، محور امامت، محور دین خارج کند. بعد خاطرش جمع است که همه کار خواهد کرد! من به شما عرض کنم که امروز دشمن قادر نیست. امروز به برکت ملت هوشیاری مثل ملت ایران، به برکت افکار برانگیخته‌ای مثل افکار ملت ایران، به برکت انقلاب بزرگی مثل انقلاب اسلامی ایران، نه آمریکا و نه بزرگ‌تر از آمریکا اگر در قدرت‌های مادی باشد قادر نیستند حادثه‌ای مثل حادثه صلح امام حسن را بر دنیای اسلام تحمیل کنند. این جا اگر دشمن زیاد فشار بیاورد، حادثه کربلا اتفاق خواهد افتاد».