گروه اجتماعي: نماينده دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد، گفت: ايران مقام دوم ميزان شيوع سوءمصرف مواد مخدر به ميزان 2/2 درصد تعداد مصرفكنندگان نسبت به جمعيت را در جهان دارد. آنتونيو دلنو در نشست خبري تجارت جهاني مواد افيوني افغانستان که در دفتر مقابله با موادمخدر و جرم سازمان ملل متحد در تهران برگزار شد، اظهار كرد: مواد افيوني افغانستان تهديدي براي سلامت و مديريت مردم در همه جهان است. وي افزود: در حقيقت اين تجارت غيرقانوني بر حاكميت، امنيت، ثبات و توسعه افغانستان، كشورهاي همسايه، منطقه و فراتر از آن تاثير ميگذارد. دلنو همچنين گفت: در سال 2009 از 68ميليارد دلار آمريكا در زمينه تجارت مواد افيوني غيرقانوني 61ميليارد دلار مربوط به افغانستان است، در واقع سهم بزرگي از اين پول براي سازماندهي جرائم سازمانيافته فراملي استفاده ميشود و طي مسيرهاي غيرقانوني به دست تروريستها، قاچاقچيان و گروههاي فراملي دخيل در جرائم سازمان يافته ميافتد و اينها ذينفعان اصلي اين تجارت بسيار پرسود هستند. وي افزود: سازمان ملل تخمين ميزند از اين پول سهم طالبان در سال 2009، 155 ميليون دلار، سهم قاچاقچيان افغان 2/2ميليارد دلار و سهم كشاورزان افغان 440 ميليون دلار باشد. نماينده دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد با بيان اينكه سالانه 5/16 ميليون نفر در سطح جهان از مواد افيوني غيرقانوني شامل ترياك، هروئين و مرفين استفاده ميكنند، گفت: هروئين در واقع مادهاي است كه بيشترين سوءمصرف را در سطح جهان دارد. بين 12 تا 13 ميليون مصرفكننده هروئين، سالانه 375 تن هروئين خالص را مصرف ميكنند. دلنو افزود: مصرف ترياك هم بسيار قابل ملاحظه است و تخمينزده ميشود مصرفكنندگان ترياك 1300 تن ترياك خام را در سال 2009 مصرف كردهاند و به صورت كلي 4 هزار تن معادل ترياك در اين سال در دنيا مصرف شده است. دلنو افزود: در سال 2009 ايران بيشترين محور كشفيات ترياك و هروئين جهان را به خود اختصاص داده است و 89 درصد ترياك و 41 درصد هروئين كشف شده در جهان به ايران اختصاص دارد. وي با بيان اينكه در سال 2009 آژانسهاي انتظامي بينالمللي 76 تن هروئين در سطح جهان كشف كردهاند، گفت: اين ميزان تنها 2 تا 16درصد جريان جهاني هروئين را در اين سال شامل ميشود. وي در ادامه گفت: از سال 2007 تاكنون 3 كشور ايران، افغانستان و پاكستان در 10 عمليات مشترك 60تن موادمخدر را كشف كردند و اين همكاري نتيجه تبادل اطلاعات و يكي از جوانب اصلي ابتكار سهجانبهاي است كه توسط سازمان ملل متحد ارائه شد.