علي مغاني: شايد اگر هر مربي ديگري به جاي کرش، تيم ملي را براي رويارويي با مالديو آماده مي‌كرد، نفرات ملي‌پوش را از ميان همين 20 و چند نفري كه به اردو دعوت شده‌اند، انتخاب مي‌كرد. اينجا آرژانتين نيست كه براي هر پست، 5 بازيكن در كلاس بين‌المللي داشته باشيم و بايد بپذيريم كه جمع فوتباليست‌هاي نخبه ايراني كه قابليت بازي در تيم ملي را داشته باشند در حال حاضر از عدد 30 فراتر نمي‌رود اما در ميان همين گزينه‌هاي محدود، مربي پرتغالي تيم ملي، نفراتي را براي حضور در تركيب اصلي انتخاب كرد كه درباره آنها، جز فاكتور «سليقه مربي» چيز ديگري نمي‌توان گفت. اين هم نكته تازه‌اي نيست و هر مربي سليقه خاصي دارد كه نمي‌توان به آن خرده گرفت. وقتي علي دايي مربي تيم ملي بود، بازيكني مثل مجيد غلام‌نژاد را به تيم ملي دعوت كرد كه به‌زعم اغلب كارشناسان، فوتباليست متوسطي بود يا كمي قبل‌تر، برانكو به نفراتي مثل جلال كاملي‌مفرد و سيدمحمد علوي اعتماد مي‌كرد كه در مقطعي نسبتا طولاني مدافع مياني و هافبك دفاعي فيكس تيم ملي بودند. با ورود کرش به فوتبال ايران هم، انگار شانس به چند بازيكن رو كرده كه به شكلي غيرمنتظره، در تركيب اصلي تيم ملي باشند.
1- مهرداد پولادي
به جاي احسان حاج‌صفي
احسان حاج‌صفي در 23 سالگي يكي از باتجربه‌هاي تيم ملي است. او كه ابتدا به عنوان يك هافبك شناخته مي‌شد، در 4 سال اخير مدافع چپ ثابت تيم ملي بوده و در سپاهان هم جايگاهي فراتر از يك مدافع داشته و در ليگ گذشته، همراه نويدكيا و خسرو حيدري در جمع بهترين پاسورهاي تيم قهرمان بوده است. علاوه بر آن، حاج‌صفي يكي از بهترين اوت‌اندازهاي فوتبال ايران است كه تيم‌هايش را بارها با اين حربه به گل رسانده اما با همه اين احوال، كارلوس کرش، در 2 بازي رسمي تيم ملي مهرداد پولادي را به او ترجيح داده كه براي نخستين بار بازي در پست مدافع چپ را تجربه مي‌كند.
2- مازيار زارع
به جاي آندو تيموريان
از جام جهاني 2006 كه برانكو، آندو تيموريان را به تركيب اصلي تيم ملي وارد كرد، جايگاه تنها هافبك ايراني كه ليگ برتر انگليس را تجربه كرده، تقريبا دست نخورده باقي مانده بود و آندو در زمان علي دايي و قطبي همراه جواد نكونام، يكي از دو هافبك مياني تيم ملي در سيستم 1-3-2-4 بود. هرچند گفته مي‌شود او در تمرينات تيم ملي آسيب‌ديدگي مختصري هم داشته اما از حضور مازيار زارع در تركيب تيم ملي مي‌توان اينطور استنباط كرد كه کرش، او را به آندو تيموريان ترجيح مي‌دهد. آيا زارع با بازگشت جواد نكونام، همچنان يكي از 11 مرد اصلي تيم ملي خواهد بود؟ براي پاسخ به اين سوال بايد تا 11 شهريور و بازي ايران- اندونزي صبر كنيم.
3- قاسم حدادي‌فر به جاي پژمان نوري
قاسم حدادي‌فر بدون ترديد يكي از بهترين‌هاي ليگ دهم بود. هافبكي چپ‌پا، دونده، با فيزيك بدني مناسب و مصداق بازيكني كه «در خدمت تيم» است. او در جام ملت‌هاي آسيا هم نمايش خوبي در بازي مقابل امارات داشت و بعضي از كارشناسان معتقد بودند او مي‌توانست در ديدار حساس كره‌جنوبي، جايگزين هافبك‌هاي تنبل تيم ملي باشد اما اينكه حدادي‌فر به عنوان يك هافبك چپ به پژمان نوري ترجيح داده شود، كمي غيرمنتظره بود. پژمان در ليگ دهم، يكي از بهترين‌ها بود و در تيم ملي هم كمتر از او بازي ضعيف و قابل انتقاد ديده‌ايم. با اين همه، انتخاب کرش، حدادي‌فر بود نه نوري. به اين جمع، هادي نوروزي را هم مي‌توان اضافه كرد كه كمتر كسي فكر مي‌كرد در تركيب اصلي تيم ملي جاي ثابتي داشته باشد.