در خبرها بود که بزرگ‌ترین قرارداد صادرات گاز جهان اسلام توسط سرپرست وزارت نفت کشورمان و وزرای نفت و انرژی عراق و نفت و منابع معدنی سوریه، بین 3 کشور همسایه و منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران، عراق و سوریه، در روز دوشنبه 3 مرداد90 برابر با بیست و پنجم جولای 2011 به امضا رسید. طول این خط لوله 56 اینچی 5600 کیلومتر خواهد بود و ارزش برآوردی آن 10میلیارد دلار است. ابتدای این خط لوله گاز صادراتی میدان گازی پارس‌جنوبی در عسلویه و انتهای آن دریای مدیترانه و در دروازه ورودی اروپا خواهد بود. قرار است مطالعه این طرح بزرگ و مهم به یک شرکت مشاور بین‌المللی واگذار شود تا برای تعیین مسیر و نیز انتخاب «فاینانسور» (تامین‌کننده منابع مالی) کار را آغاز کند. همچنین در آینده‌ای نه‌چندان دور (با اراده سیاسی و اقتصادی 3 کشور ایران، عراق و سوریه) «کنسرسیومی» با حضور این 3 کشور و مشارکت شرکت‌های خارجی برای سرمایه‌گذاری در ساخت خطوط لوله گاز تشکیل خواهد شد. مساله مهم در این قرارداد آن است که جمهوری اسلامی ایران با اینکه پیشنهاددهنده، پیشگام و تامین‌کننده مطمئن گاز بوده و همچنين فاز اول این طرح مهم را از چند سال قبل در قالب خط لوله 56 اینچی به‌طول 512 کیلومتر از عسلویه به استان خوزستان انجام داده (به‌منظور و اهدافی دیگر که بدین‌منظور نیز قابل اجراست) و آماده سرمایه‌گذاری برای ادامه و انجام طرح است، باید رهبری، هدایت و مدیریت این طرح را در قالب و چارچوب کنسرسیوم داشته باشد. و این‌کار علاوه بر پارامترهای اشاره شده، به 2 دلیل باید انجام شود: 1- برای تامین و حفظ منافع ملی و حراست از سرمایه‌ها و منابع کشور 2- برای اینکه موضوع، پیگیری و مدیریت شده و به سرانجام برسد. مساله مهم دیگر این است که 2 کشور عراق و سوریه باید به‌طور عملی حاضر به سرمایه‌گذاری در این طرح باشند. به این خاطر که این 2 کشور هم از گاز طبیعی استفاده خواهند کرد و هم ازحق ترانزیت گاز طبیعی به لبنان و دریای مدیترانه و سپس به اروپا برای مشتریان اروپایی از جمله یونان بهره‌مند خواهند شد. آنچه در ارتباط با این خط لوله گاز صادراتی مطرح است، همگرایی اقتصادی و همکاری فنی همسایگان به عنوان 3 کشور اسلامی است. به نظر می‌رسد اینگونه همکاری‌های منطقه‌ای، اقتصادی و فنی سه‌جانبه که باید گسترش پیدا کرده و تنوع یابد، در دنیایی که جهانخواران بین‌المللی منابع طبیعی و انسانی، منافع ملی و مصالح و استقلال کشورها بویژه کشور‌های اسلامی را هدف قرار داده‌اند و هر روز در صدد و جهت برنامه‌ریزی و طراحی توطئه‌های گوناگون و رنگارنگ هستند، ضروری می‌نماید. یادآوری این مطلب لازم است که در حال حاضر از خط لوله گاز 56 اینچی به طول 512 کیلومتر (که اخیرا به پایان و بهره‌برداری رسیده است) به 2منظور استفاده می‌شود: 1- انتقال گاز طبیعی به میدان نفتی آغاجاری و تزریق گاز در همان میدان با 2 هدف: الف- احیای چاه‌های نفتی موجود در میدان، که اصطلاحا چاه‌های مرده گفته می‌شود. ب- ذخیره کردن گاز طبیعی منتقل شده از پارس جنوبی درهمان میدان. در این رابطه باید اضافه و اذعان کرد که هرگونه برداشت و انتقال گاز طبیعی از میدان گازی مشترک پارس‌جنوبی با کشور قطر که در آن کشور «کنبد شمالی» نامیده می‌شود، بهره‌مندی ملت ایران و استفاده از حق خود در ارتباط با میدان مشترک توسط نمایندگان ملت یعنی دولت است. 2- انتقال گاز طبیعی از پارس‌جنوبی به پالایشگاه گاز بیدبلند 2 (که مابین بهبهان و آغاجاری قرار گرفته است). بی‌شک خوانندگان عزیز و فرهیخته می‌دانند که گاز طبیعی دارای اسید و گوگرد است. همچنین معمولا گاز طبیعی ترش است. پالایشگاه، محل اسید و گوگرد‌زدایی و نیز شیرین‌سازی گاز طبیعی است. مضاف بر اینکه گاز مایع نیز از آن گرفته شده و جداسازی می‌شود. از سوی دیگر وزیر پیشنهادی رئیس‌جمهور برای نفت به مجلس شورای اسلامی، مهندس رستم قاسمی است که در قالب یک فهرست 4 نفره برای تصدی وزارتخانه‌های ادغامی: 1- کار، رفاه و تعاون 2- صنعت، معدن و تجارت 3- وزارت جدیدالتاسیس ورزش و جوانان و 4- وزارتخانه مهم نفت، معرفي شده است. وزیر جدید پیشنهادی نفت برنامه‌های کلی خود را در قالب 4محور برای مدیریت وزارت نفت اینگونه اعلام کرده است:
1- تولید صیانتی از میادین( گازی و نفتی)
2- بهره‌برداری هر چه بیشتر از میادین مشترک (از جمله آنها همین میدان پارس‌جنوبی است.)
3- جمع‌آوری گازهای همراه (که در سال‌های قبل به‌رغم جمع‌آوری نسبی مقداری از گازهای همراه نفت همچنان سوزانده می‌شد و البته می‌شود.)
4- افزایش سرمایه‌گذاری در صنعت نفت.
به نظر نگارنده این سطور، به‌رغم اعمال سیاست‌های تحریمی از طرف مخالفان جمهوری‌اسلامی و بدخواهان ملت بزرگ ایران، اگر این سرمایه‌گذاری‌ها بتواند (با به کار بردن هنر مدیریت و درایت و سعه‌صدر در کار) همراه با جذب سرمایه‌های خارجی توام با انتقال تکنولوژی باشد، مطلوب خواهد بود. امید است متخصصان، کارشناسان و مدیران صنعت نفت و گاز کشور در ارتباط با مسائل فنی و اقتصادی و حقوقدانان درباره اعمال مبانی و اصول حقوقی در ارتباط با انعقاد قرارداد‌های محکم و حساب شده به لحاظ حقوقی؛ گام‌های موثری در جهت تامین منافع ملت خوب و وفادار ایران اسلامی بردارند. این تامین منافع با امضای بزرگ‌ترین قرارداد صادرات گاز جهان اسلام به‌نام خط لوله گازاسلامی ممكن شده است.