«انگلستان فیزیکی‌ترین، اسپانیا تکنیکی‌ترین و ایتالیا تاکتیکی‌ترین». «کلارنس سیدورف» اینگونه قیاسش را از فرهنگ‌های فوتبال حاکم بر کشورها ارائه می‌دهد و در همان حال از جلسه تمرینی نادر در یک روز غیرمتعارف خیس تابستانی در کمپ تمرینی پیش‌فصل آ.ث‌میلان لذت می‌برد. سیدورف مشغول گرم کردن در محوطه مجموعه تمرینی پیشرو «میلانلو» است، جایی که اعتبار فوتبال ایتالیا به عنوان «علمی‌ترین» وامدار آن است. در اینجا دانشمندان میلان‌لاب (لابراتوار میلان)، دکترها و مربیان متخصص کار می‌کنند که به خاطر قابلیت تداوم بخشیدن به عمر فوتبال بازیکنان سطح بالا تا زمانی بسیار بیشتر از وقتی که ساق‌هایشان به طور معمول ناتوان می‌شوند و انگیزه‌شان ته می‌کشد، شهره هستند. سیدورف در 35 سالگی نشانه‌هایی کمرنگ از عواقب و اثرات سن بالا یا فقدان انگیزه دارد.
او فردی است نمونه از نحوه وقف فعالیت‌های «میلان‌لاب» برای تغذیه اختصاصی برای هر بازیکن. او همچنین دوست دارد درباره ایده‌های دانشمندان در این‌باره نظر بدهد: «در ورزش‌های سطح بالا، مثل این است که شما یک ماشین دارید، یک فراری فرمول یک. آن مهندسان نیاز دارند تا روی ماشینی که تقریبا کامل است تغییری ایجاد کنند. ما کمابیش آدم‌های بسیار سالمی هستیم و برای اینکه کمی تغییر کنیم نیاز به تحقیق و تفحص عمیق است تا دقیقا ارزشی که باید، اضافه شود. در مورد هیچ‌کس در زندگی آنها به تغذیه‌اش گیر نمی‌دهند. به بدن من گوش دهید آنوقت مطمئن می‌شوید که کارهای عجیبی با آن انجام نشده. نوشیدن الکل؟ هرگز الکل استفاده نمی‌کنم! سیگار دود کردن؟ من سیگار هم نمی‌کشم! مهم‌ترین مساله تطبیق شخصی رژیم غذایی‌ات است. ما همه سیستم خودمان را داریم که به طریقی مشخص واکنش نشان می‌دهد». در تمرین میلان دکترها به‌طور مداوم سطح تغذیه‌ای بازیکنانشان را کنترل می‌کنند. سیدورف می‌گوید: «به این خاطر است که آنها ما را تست می‌کنند». «میلانو» در حومه مرتفع میلان به نام «وارسه» پنهان شده است و پدربزرگ یا به قول ایتالیایی‌ها «پروجنیتو»ی مجموعه‌های تمرینی رو به آینده است که هر ابرباشگاه سرپایی باید داشته باشد. این مجموعه در 1963 برپا شد، سالی که روسونری نخستین قهرمانی از 7 عنوان‌شان در جام باشگاه‌های اروپا را کسب کردند. دیواره‌های میلانلو پوشیده از تصاویر سال‌های باشکوه باشگاه است که تا امروز امتداد یافته‌اند. در ماه مه گذشته میلان هجدهمین اسکودتوی (سری A) خود را هم برد. از 6 زمین تمرین، یکی از آنها برای 4500 نفر گنجایش دارد تا مردم جلسه تمرین را از نزدیک تماشا کنند. درست بالای سکوهای تماشاگران، «میلان‌لاب» میان یک سالن بدنسازی فوق‌پیشرفته و یک استخر شنا قرار گرفته و در مقابلش ردیفی از کیسه‌های بوکس در محیط باز آویزان هستند که بدون تردید رینو گتوسو می‌تواند خشمش را سر آنها خالی کند. یک زمین دیواره‌دار هم هست که به‌ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد که زمانی ابزاری حیاتی برای جا انداختن بازی «پرس» در زمان آریگوساکی بود. با این حربه بود که تیم متشکل از گولیت، بارسی و فان‌باستن در سال‌های 1989 و 1990 قدرت فتح عناوین اروپایی را پیدا کرد. فلسفه بازی «پرس» کماکان تا روزگار فعلی توسط سرمربی انگلستان فابیو کاپلو پیگیری می‌شود، یعنی توسط کسی که جانشین ساکی شد. اما لابراتوار در سال 2002 تاسیس شد که واکنشی بود به خرید بدفرجام ردوندو از رئال‌مادرید در سال 2000. ردوندو که در 2 قهرمانی سال‌های 1998 و 2000 رئال‌مادرید در لیگ قهرمانان نقشی کلیدی داشت ظرف 4 سال فقط 16 بازی برای میلان انجام داد. زمانی که به میلانلو رسید، وضعیت فیزیولوژیک بدنش افت کرد و میلان برای جلوگیری از ضرر به این سنگینی تلاش کرد قابلیت‌های علمی‌اش را افزایش دهد. از آن پس، امتداد سوابق پائولو مالدینی و بیلی کاستاکورتا تا حدود 40 سالگی و بقای طولانی بازیکنان در سن‌سیرو باعث اعتبار لابراتوار شد.
از میان بازیکنانی که در سال 2003 جام قهرمانان را در اولدترافورد بالا بردند پنج‌تایشان هنوز در ترکیب اصلی میدان مانده‌اند که آندره آپيرلو آخر همین فصل جدا شد. ماتیو فلامینی، هافبک فرانسوی روسونری درباره اثرات لابراتوار می‌گوید: «موقعیت بزرگی است که از میلان‌لاب استفاده کنید چون به بازیکنی که پا به سن گذاشته فرصت می‌دهد به فوتبالش ادامه دهد. این بازیکنان (پیر) اسطوره‌های باشگاه هستند ولی هنوز باید پا جای پایشان بگذاریم». دیوید بکام در جریان دوره نخست از 2 دوره حضور قرضی‌اش در آ.ث‌میلان یک سوراخ را در دندانش پر کرد تا مشکل پشتش علاج شود و این به او در بهتر دویدن کمک کرد. او همچنین نیمی از چربی بدنش را در روندی سریع آب کرد. «دانیله تونیاکینی»، رهبر پروژه «میلان‌لاب» در نشست مطبوعاتی مشترک با «نوتریلیته»، شرکت تهیه‌کننده رسمی مکمل‌های غذایی برای باشگاه میلان،، می‌گوید: «اساس داده‌هایی که ما جمع می‌کنیم، دخالت (در بدن بازیکنان) است و ما مشاهده می‌کنیم که آیا این دخالت تاثیری داشته است؟ 10 سالی می‌شود که به این روش کار می‌کنیم، از زمانی که میلان‌لاب به راه افتاد. در نتیجه یک بانک اطلاعاتی عظیم از عادات روزانه (بازیکنان) داریم. با 3 عنصر سروکار داریم بیوشیمیایی، فیزیکی و روانشناختی. اینها برای هر بازیکنی مثل شناسنامه می‌مانند. اگر بازیکنی استرس‌های فیزیکی یا روانی داشته باشد، همه اینها در برآوردی که از او می‌شود تاثیر می‌گذارد». تونیاکینی سپس تعدادی سوال در قبال 2 بازیکن از نوع سوالاتی که درباره آمادگی فیزیکی بازیکنان می‌شود، مطرح می‌کند: «ابراهیموویچ وقتی روز اول جولای رسید آماده بود ولی آنتونیو کاسانو چندان آماده نبود». به‌رغم فتح 8 عنوان طی 8 سال، زلاتان ابراهیموویچ هنوز از بنیه لازم برای سپری کردن یک فصل کامل برخوردار نیست ولی میلانی‌ها فکر می‌کنند راه‌حلی پیدا کرده‌اند. ونیاکینی در این‌باره می‌گوید: «ابراهیموویچ عادت به خوردن صبحانه نداشته است و از وقتی صبحانه می‌خورد، عملکردش بهبود یافته است. صبحانه برای یک قهرمان ورزشی اهمیت دارد، بویژه وقتی چندین جلسه تمرین پیاپی داشته باشد. او یک قهرمان فوق‌العاده است. یک اجراکننده عالی ولی یکصد کیلو وزن دارد که باید به چالاکی یک 60 کیلویی حرکت کند که این نیاز به مصرف انرژی بسیار بالایی دارد. شما این را اغلب در انتهای مسابقه می‌بینید که او از پا درمی‌آید. حتی یک بار استفراغ کرده بود. در پایان فصل هم او به شرایطی مشابه دچار می‌شود به همین دلیل بود که هیچ‌وقت مثل این فصل در میلان بازی نکرده بود».
می‌رسیم به کاسانو که یک بار در دوران حضور در رئال‌مادرید اعتراف کرده بود به مستخدم هتل بشدت تاکید کرده است که پس از هر بار شب‌بیداری «4-3 ظرف پاستا» برایش بیاورد. ولی او حالا خیلی لاغرتر از آن سال‌ها به نظر می‌رسد و در نتیجه خودش را با یک یا 2 فنجان قهوه خیلی قوی قبل از هر تمرین سرپا نگه می‌دارد. در حالی که فلامینی با یک ظرف میوه سالم از خودش پذیرایی می‌کند، کاسانو بستنی خانگی سفارش می‌دهد. آلساندرو نستا در همین باره اعتراف می‌کند که خودش را متصدی پیشخوان قهوه میلانو می‌داند چرا که مهارتی زیاد درباره مصرف قهوه در دوران طولانی مصدومیت و غیبتش پیدا کرده، دورانی که پيش‌بيني می‌شد پایان کار او در فوتبال باشد ولی مثل خیلی از پیشکسوت‌های میلان، نستا که حالا در 35 سالگی چهره‌ای شاخص است یک فصل دیگر قرارداد خود را برای بازی در بالاترین سطح تمدید کرده است. «یک قهرمان یک قهرمان است». این را سیدورف می‌گوید و ادامه می‌دهد: «آنچه خواهد مرد انگیزه او است، پس با بودن این انگیزه جبران می‌شود».
و تونیاکینی آخرین هدف مطالعات علمی عمیق میلان‌لاب را چنین بیان می‌کند: «هدف ما برنده کردن تیم میلان است و بس».