حسين جوادي:
یکشنبه بعدازظهر حدود ساعت 5:30 سالن همایشهای موسسه اطلاعات پذیرای میهمانهایی بود که برای رونمایی از پیراهن جدید استقلال گردهم آمده بودند، اما چه میهمانهایی؟ اکثریتشان هیچ شباهتی به اصحاب رسانهها نداشتند بویژه وقتی در نخستین لحظه ورود چشمتان به عدهای از لیدرهای باشگاه میخورد، گویی حال و هوای ورزشگاه آزادی برایتان تداعی میشود. آنها با هر اتفاق کوچکی که در سالن میافتاد یک سرود فیالبداهه به سبک خودشان میخواندند، بویژه وقتی علی فتحاللهزاده پشت تریبون قرار گرفت درست مانند رجل سیاسی لیدرها را به علامت ایما و اشاره به سکوت دعوت کرد. انگار حاجی از این جنجالها زیاد هم بدش نمیآمد چون اگر غیر از این بود آنها به کنفرانس دعوت نمیشدند. به هر حال به نظر میرسید آنهایی که برای این جشن به اصطلاح حرفهای تدارک دیدهاند به چند گروه مختلف تقسیم میشوند، نخستین دسته مربوط به شهرداری و مسؤولان تبلیغاتی این سازمان برمیگردد. زمانی که شما نگاهتان به تصویر ترکیب 11نفره استقلال روی پرده آمفیتئاتر روزنامه اطلاعات میافتد، ترکیبی که بر اساس حقههای کامپیوتری یا همان فتوشاپ خودمان درست شده و نکته قابل توجه این است که این تیم با یک دفاع (پژمان منتظری) ارنج شده است! مابقی خریدهای هجومی و جدید استقلال بودند که صورتشان با بدنشان هیچ همخوانیای نداشت، به طور مثال کله مهدی رحمتی روی بدن محمدی! خودتان قضاوت کنید؟! در اینجا سوالی ذهن ما را اشغال میکرد و آن این بود که واقعا مسؤولان فرهنگی باشگاه که داعیه حرفهایگری دارند نمیتوانستند سر تمرین یک عکس دستهجمعی از بازیکنان بیندازند که اینگونه هنرمندان شهرداری به زحمت نیفتند؟ دومین دسته هماهنگکننده این مراسم به روابط عمومی باشگاه برمیگشت، آنها به شکل عجیب و غریبی میهمانهای خاص باشگاه را روی صندلیهای سالن چیده بودند، این مساله باعث شد تا مجری مراسم نام چند تن از افراد خاص را روی «سن» فراموش کند، یکی از آنها بهزاد فراهانی، هنرپیشه قدیمی تئاتر و سینما بود که وقتی دید «زندگانی» (مجری مراسم) نام او را فراموش کرده و در آخر مراسم از او میخواهد که به جمع دیگر میهمانان اضافه شود سر و صدایش بالا رفت طوری که همه سالن متوجه بیبرنامگی مسؤولان شدند! البته همان بهتر که بالای جایگاه نرفت وگرنه گم شدن پیراهنهای رحمتی و مجیدی ممکن بود به گردن او بیفتد! از گم شدن پیراهنها باید گفت یا جایگاه ویژه میهمانها که مملو از جمعیت شده بود؟ گم شدن پیراهنها شاید سوژه بهتری باشد چون تمام این قیل و قالها برای رونمایی همین تکه پیراهن بود، این پیراهن شد، پیراهن یوسف. البته به جای صاحب آن، خودش گم شد! وقتی آقای رئیس با لبخند اعلام کرد که پیراهن مجیدی و رحمتی گم شده خیلی زود دسته لیدرهای باشگاه از نبوغ خود استفاده کردند و سرود؛ «آقادزده، آقادزده... پیرهنو بیار... گندش دراومد...!» را سردادند.