پروژههاي سري و نظامي كنترل ذهن كه بيش از 50 سال است توسط سازمان سيا صورت ميگيرد و تاكنون قربانيان بيشماري داشته، موجب نگراني فعالان حقوق بشر و دانشمندان جهان شده است. به گزارش فارس، سايت «امريكن فريپرس» در گزارشي به قلم «استيو لينچ» به پروژههاي سري تحقيقاتي آمريكا و اثرات احتمالي آنها اشاره كرده و مينويسد: پروژههاي فوقسري تحقيقاتي آمريكا، يكي از نگرانيهاي دائمي دانشمندان مستقل و طرفداران حقوق بشر است. اخباري كه گهگاه و به صورت تصادفي از اين مطالعات به بيرون درز ميكند، آزاديخواهان را بر آن داشته تا به هر وسيله ممكن با نيات شيطاني اينگونه پروژههاي تحقيقاتي مقابله كنند. جهاني را تصور كنيد كه در آن حريمهاي خصوصي كاملا از بين رفتهاند، شما نتوانيد حتي افكار شخصيتان را براي خودتان نگاه داريد و «ناظر كبير» (در داستان 1984، عنواني است براي اشاره به شخصي كه در حكومتي معمولا استبدادي، قدرت كامل را در اختيار دارد) بتواند با استفاده از ابزارهاي الكترونيكي و بدون اينكه حتي شما مطلع شويد، نحوه انديشيدن شما را تغيير دهد. تصور آيندهاي تا اين حد كابوسوار، از جامعهاي كه «جورج اورول» در كتاب 1984 توصيف ميكند نيز به مراتب وحشتناكتر است. در يك نظام پليسي الكترونيكي، با فناوريهاي فوقپيشرفته، ديگر جايي براي فرار يا مخفي شدن وجود نخواهد داشت. سازمان مركزي اطلاعات آمريكا بيش از 50 سال پيش، كار روي پروژهاي محرمانه با عنوان تكنولوژي كنترل ذهن را كليد زد. يكي از نخستین برنامههاي محرمانه كنترل ذهن سيا، پروژه «كنگر فرنگي» (آرتيشو) نام داشت. بر اساس مقالهاي كه در تاريخ 2 آگوست 1977 در روزنامه نيويورك تايمز به چاپ رسيد، خلاصهاي از دورنماي اين پروژه در يك يادداشت (CIA به تاريخ 25 ژانويه) آمده بود كه به موجب آن مقامات سازمان سيا خواستار «تدوين و ارزيابي هر نوع روشي كه از طريق آن بتوان بر خلاف خواسته و بدون اطلاع فرد، از وي اطلاعات گرفت» شده بودند. در اين يادداشت مامور سيا خواسته بود كه فرد مورد نظر تا حدي كنترل شود كه خواستههاي ماموران سيا را بر خلاف مصالح خود و حتي بر خلاف مقتضيات اصل حفظ حيات انجام دهد. در تاريخ 13 آوريل 1953 اين طرح به يك پروژه فوقسري ارتقا يافت و دكتر «سيدني گوتليب» مسؤول نظارت بر آن شد. پايگاه خبري «كانترپانچ» پيش از آن دكتر «گوتليب» را فردي قاتل و هوسران معرفي كرده بود. «ماركس جان» در كتاب خود با عنوان «جستوجو براي كانديداي سنچوري» نوشته بود: «متخصصان شستوشوي مغزي سيا، بيشتر در قالب دانشمندان برجسته- و البته ديوانهاي- كه تحتتاثير شگفتيهاي مغز قرار گرفتهاند و خود نيز مجنون شدهاند، فعاليت ميكردند». رئيس «گوتليب» در سازمان سيا، يك مسيحي صهيونيست بدنام به اسم «جيمز انگلتون» بود. دانشمندان دولتي در اين سالها بيكار ننشستهاند. سامانههاي قدرتمند كنترل اعصاب كه در اين سالها طراحي و تكميل شدهاند، نامهاي ديگري همچون «سلاحهاي راديوفركانسي»، «سلاحهاي غيركشنده»، «سلاحهاي تابشي الكترومغناطيس» يا «سلاحهاي روانگردان» به خود گرفتهاند. هنگام طراحي اين سلاحها، اين شهروندان بيگناه آمريكايي بودند كه بر خلاف ميل خود تحت آزمايشهاي مرگآور قرار ميگرفتند. «چرلي ولش» يك متخصص بينالمللي سلاحهاي غيركشنده است كه در اين باره ميگويد: «اكثر قربانيان آزمايشهاي صورت گرفته در خلال دهههای 50 تا 70 را اقشار ضعيف جامعه، فقرا و زندانيان تشكيل ميدادند. امروز قربانيان اين آزمايشها از ميان اقشار سني مختلف، مردان، زنان، پيرها و جوانها انتخاب ميشوند و خبرچينها و خارجيها در اين ميان درصد بيشتري را به خود اختصاص ميدهند». با افزايش ميزان نفوذ صهيونيستها در جهان، استفاده از اين فناوريهاي فوقپيشرفته شيطاني نيز رو به گسترش است. البته تعداد افرادي كه مخالف اينگونه طرحها هستند و مخالفت خود را ابراز ميكنند نيز به صورت چشمگيري در حال افزايش است. حتي در نيمه دوم دهه گذشته، چندين كتاب ارزشمند درباره كنترل الكترونيك و مخفيانه ذهن به رشته تحرير درآمد. نويسندگان اين كتابها را عمدتاً پزشكان و دانشمندان، فعالان سياسي سابق، مخالفان سياسي دولت آمريكا و زندانيان تشكيل ميدهند. حتي تصور اينكه جامعه هدف اين سلاحهاي فوقپيشرفته را شهروندان بيگناه و مطيع قانون تشكيل ميدهند و هدف نهايي آن نيز تسلط بر ذهن آدمي است، وحشتآور است. تصور چنين آيندهاي حتي براي افراد عادي جامعه آزاردهنده است. حتي بايد تظاهرات گسترده براي جلوگيري از ادامه اينگونه تحقيقات برپا شود. اين مساله بايد براي مردم تبيين شود كه اگر جلوي كار اين دانشمندان ديوانه گرفته نشود، آنها نهايتا سلاح دهشتناك خود را تكميل ميكنند و زمين را به سيارهاي جهنمي و مملو از آدمهاي رواني تبديل خواهند كرد.