وطنامروز: عماد افروغ که از منتقدان فرهنگی و گفتمانی دولت هاشمی بوده و هست، معتقد است در آن دوران به گونهای رفتار میشد که مصرفگرایی ترویج شود و مردم مانع توسعه معرفی شوند. افروغ با اشاره به رواج عملگرایی در آن دوران گفت: بعد از جنگ ما به يك پارادايمي پناه آورديم كه با نقدها و اشكالاتي جدي همراه بود و يك پراگماتيسم و عملگرايي باب شد. اينجا نكته مهمي است، چون سرآغاز برخي انحرافات در همين دوران است كه 16 سال درگير مباحثي بوديم كه موجب پسرفت و درجا زدن ما شد. من از دوران سازندگي به دوران ابزارگرايي ياد ميكنم و در مصاحبهاي 17 نقد به اين دوران وارد كردهام كه به معدودي از آنها فهرستوار اشاره ميكنم. وی در گفتوگو با فارس افزود: يكي فقدان نقد درونگفتماني و سكوت همراه با توجيه بود. در آن دوران عدهاي مقام رياستجمهوري وقت را تا مقام پيامبر بالا بردند و كنار اين سياستها شاهد سكوت و تقدیس برخي روحانيون نيز بوديم. عبارت مانور تجملات در نماز جمعه تهران به هيچوجه موجه نبود. ما در دوران دفاع مقدس با نگرش عرضي به موفقيت رسيديم، نه با نگرش طولي. بسيجيها با چه انگيزهاي به دفاع برخاستند؟ اين انگيزه، انگيزه عرضي بود نه طولي. معنوي و اخلاقي بود. مانور تجملات حتي از لحاظ اقتصادي نيز شعار خوبي نيست. زيرا هيچ كشوري با تجمل نتوانسته است به پيشرفت اقتصادي برسد، بلكه با قناعت و صرفهجويي به جايي رسيدهاند. عماد افروغ سپس به بیان چند رفتار تبلیغاتی در زمان هاشمی اشاره کرد و گفت: يادم هست آن دوران در فرودگاه تهران نوشته شده بود «مصرف، توليد را بالا ميبرد» اين مصرفگرايي به نوعي عبور از اصول بود. در همان دوران برخي مردم را مانع توسعه معرفي ميكردند، در حالي كه مردم عامل توسعه هستند. اينها بر حسب همان الگوي توسعهاي كه به كار گرفته بودند به جاي توسعه فرهنگي، فرهنگ توسعه را مطرح ميكردند. يعني بينش و فرهنگ مردم مانع توسعه است و باید اصلاح شود؛ درست برخلاف توسعه فرهنگي كه توسعه بايد خود را با فرهنگ وفق دهد، آقايان به دنبال الگوي توسعه غربي بودند. بدينمعنا كه فرهنگ بايد خود را با توسعه و فرهنگ خاص غربي وفق دهد. همان موقع يادداشتي با عنوان: «آيا ما عقبماندهايم؟» در نقد اين نگرش چاپ كردم.