میان بیداری اسلامی با حال و روز این روزهای اقتصاد غرب و در راس آن آمریکا، نمی‌دانم ارتباطی وجود دارد یا نه اما این هر دو رویداد، مهر ورشکستگی و ابطال بر پیشانی تفکرات لیبرالی در کشور ما زده است. از یاد نبرده‌ایم که هم دولت سازندگی و هم دولت اصلاحات با ما بر سر این مفاهیم دعوای اساسی داشت. آقایان هاشمی و خاتمی و اعوان و انصارشان، خوب می‌دانم که چرا این روزها دوست ندارند با ما بر سر مفاهیمی از این دست سخن بگویند. فتنه‌گران دانه‌درشت، نه اعتقادی به نتیجه دادن مقاومت داشتند و نه تصویری درست از اوضاع زار و نزار امروز اقتصاد جهانی. در عرصه اقتصاد خارجی، جریان لیبرالی کارگزاران، مدام برای ما این نسخه را تجویز می‌کرد که چاره‌ای نداریم الا پیوستن به اقتصاد جهانی. ایشان بر این باور بودند که ما هم باید عضو WTO شویم و هم هضم شویم در اقتصادی که با دلار اداره می‌شود. تفکر لیبرالی «کارگزاران» اصولا اعتقادی به مفهوم «مقاومت اقتصادی» نداشت و چاره درد تحریم را در پاک کردن صورت مساله می‌دید؛ اینکه ما ایمان بیاوریم به خداوندی دلار، تا بلکه آمریکا دست از سر ما بردارد. روی دیگر این سکه اما عدم اعتقاد به «مقاومت سیاسی» بود که تفکر لیبرالی «مشارکت» و «سازمان مجاهدین» پرچمدار آن بود. از جمله هزاران جایی که ما حق داریم و وظیفه داریم به هاشمی‌چی‌ها و خاتمی‌چی‌ها «دیدید گفتیم» بگوییم، همین موضع بلند و باشکوه مقاومت در 2 عرصه اقتصاد و سیاست است. اگر در حرف، این آمریکاست که ما را تحریم کرده، لیکن در مقام عمل، اقتصاددانان دنیا این روزها 2 جمله را زیاد بر زبان جاری می‌کنند؛ یکی اینکه جمهوری اسلامی عقل کرد که اقتصاد خود را به زلف «جهانی شدن» گره نزد و دیگری اینکه بر اساس شاخص‌ها، ظاهرا این اقتصاد غرب است که در خطر سقوط بسر می‌برد و تحریم، آنقدرها که از اسمش برمی آید، تهدید نبوده برای جمهوری اسلامی. اینکه جهانیان این روزها شاهد افول سیطره آمریکا بر اقتصاد و سیاست دنیای معاصرند و اینکه مقاومت اقتصادی در داخل، همان اندازه نتیجه مثبت داشته که مقاومت سیاسی در منطقه، نشان می‌دهد که ما در زمینه مفهوم مقاومت درست فکر می‌کردیم. نیز نشان می‌دهد منش انقلاب اسلامی و روش جمهوری اسلامی در مقابله با تحریم اقتصادی و تهدید سیاسی، درست و صحیح بوده است. در عرصه سیاست، بعد از فتنه 88 علیه جمهوری اسلامی، این دیکتاتورهای دست‌پرورده آمریکا هستند که یکی‌یکی دارند از تخت سلطنت به زیر کشیده می‌شوند و درون قفس محاکمه می‌شوند. در عرصه اقتصاد اما به نظر می‌رسد بعد از آن همه تحریم و اتخاذ خوی ابرقدرتی و زرسالاری، این دلار است که این روزها درون قفس دارد محاکمه می‌شود. مگر جز این است که دلار مظهر دیکتاتوری در حوزه اقتصاد است؟! اگر دیکتاتوری بد است، اقتصاد هیچ فرقی با سیاست ندارد و دلار هیچ تفاوتی با حسنی مبارک و معمر قذافی و علی عبدالله صالح و ملک عبدالله ندارد. شگفتا که دیکتاتورها در هر دو حوزه اقتصاد و سیاست، محصول و دسترنج آمریکا محسوب می‌شوند. این روزها وضع اسکناس بدون پشتوانه دلار، یک چیزی در مایه‌های قیافه مچاله و کریه و زشت فرعون مصر است. خوشبختانه یا متاسفانه، بهترین و مناسب‌ترین تجلی طعنه «دیدید گفتیم» به امثال آقایان هاشمی و خاتمی همین جاهاست. صرف نمی‌کند برای آقای هاشمی که از اوضاع امروز اقتصاد آمریکا سخن بگوید و به صرفه نیست برای آقای خاتمی که سخن از بیداری اسلامی براند. سخن گفتن از گودرز و شقایق، پایین آوردن سطح دعوای ما با تفکر ضدمقاومت اهالی فتنه است. طرفه حکایت اینجاست که ماه‌ها بعد از فتنه 88 حالا BBC باید درگیری‌های خشونت‌بار در شمال شهر لندن را سانسور کند و VOA تظاهرات گسترده در خیابان‌های تل‌آویو را. این اما همه دیدنی‌های جهان کنونی ما نیست، که عبرت آموزتر و جالب‌تر از محاکمه فرعون مصر، محاکمه فرعون عرصه اقتصاد دنیا، یعنی دلار است. اگر مبارک را مردم مصر نمی‌خواهند و این بالطبع، موضوع همه جهانیان نیست، دنیایی دارد به حاکمیت بلامنازع دلار بر اقتصاد جهانی، «نه» می‌گوید. دیکتاتور اقتصادی دقیقا همان بلا را بر سر خود آورد که دیکتاتورهای سیاسی. پول بدون پشتوانه حتی اگر دلار باشد، مثل قدرت سیاسی بدون پشتوانه است و هر دو به یک فرجام مشترک و یک سرانجام واحد می‌رسند. درباره اوضاع دلار و حال و روز اقتصاد آمریکا این روزها آنقدر دیده و شنیده و خوانده‌اید که قصدی برای ارائه آمار ندارم، بویژه که دلار خودش دارد خودش را محاکمه می‌کند و اینکه دیگر «مرگ بر آمریکا»ی ملت ما نیست؛ هر چند که قطعا و حتما یکی از جلوه‌هایش هست! آنچه بنا دارم در واپسین سطور این یادداشت بنویسم، سخنی است خطاب به آقای هاشمی؛ آقای هاشمی! دیدید گفتیم که جمهوری اسلامی نباید به WTO بپیوندد؟! همچنین سخنی است خطاب به آقای خاتمی؛ آقای خاتمی! آیا برخورد پلیس لندن با مردم بی‌گناه درست است؟! آیا آمار شورش و اغتشاش در خیابان‌های تل‌آویو را دارید؟! نظرتان درباره سقوط دیکتاتوری به نام دلار و ایضا دیکتاتوری به نام علی عبدالله صالح چیست؟! باور کنید نمی‌دانم بگویم: بیچاره دلار یا بیچاره شما، که با پشتوانه یک پول بدون پشتوانه رفتید و دست دوستی به جورج سوروس دادید تا از جمهوری اسلامی کاریکاتور بکشید! آقایان! پولی که پشتوانه اقتصادی نداشته باشد، به کار فتنه سیاسی علیه نظامی که پشتوانه‌اش، خون 300 هزار شهید، خمینی و خامنه‌ای و یک ملت عاشورایی نترس از تحریم و تهدید است، نمی‌آید. بیچاره نتانیاهو که دل به شما بست و بیچاره شما که دل بستید به چند دلار بدون پشتوانه. آقایان! ما از قبل گفته بودیم که مقاومت در هر دو حوزه اقتصادی و سیاسی جواب می‌دهد.
ما از زبان شهدا گفته بودیم. دیدید گفتیم؟