اعضاي مجمع روحانيون در جریان انتخابات دومین دوره مجلس خبرگان رهبری که مهر‌ماه 69 برگزار شد، زیر بار امتحان اجتهاد نرفتند و شرط‌‌گذاری اجتهاد را برای عضویت در خبرگان برنتافتند؛ بر همین اساس آن دسته از روحانیان هوادار خود که واجد شرایط بودند و برای عضویت در مجلس کاندیدا شده بودند را نيز وادار کردند در یک حرکت اعتراضی اعلام انصراف کنند. پس از آن حداقل 3 نفر از روحانیان سرشناس هوادار مجمع روحانيون مبارز(سيدجلال‌الدين طاهری‌اصفهانی، محمد عبایی‌خراسانی و مرحوم آيت‌الله شيخ محمدرضا توسلی) از شركت در انتخابات مجلس خبرگان كناره‌گيري كردند.
يك سال بعد، در انتخابات چهارمين دوره مجلس شوراي اسلامي نيز مجمع باز اقدام به نق زدن كرد و اين بار نظارت استصوابي شوراي نگهبان را به چالش كشيد. با رويگرداني ملت از نامزدهاي مجمع در انتخابات مجلس چهارم و راي ندادن مردم به آنها، مجمع به قهر سياسي رو آورد و سال‌هاي سال در محاق سكوت فرورفت. دوم خرداد 76 آنها براي انتقام از ملت و انقلاب و نظام و سست كردن پايه‌هاي آن بازگشتند. دوره 8 ساله آنان و دنباله‌هاي مجاهديني (منافقين جديد) و مشاركتي‌شان، گرچه جزو تلخ‌ترين فرازهاي انقلاب اسلامي است اما يك حسن بزرگ داشت و آن، برافتادن نقاب نفاق و برملا شدن چهره واقعي آنان بود كه موجب رويگرداني هميشگي مردم انقلابي و مومن ايران از مجمع و دیگر تجديدنظرطلبان شد. با نزديك شدن به موسم انتخابات دهم رياست‌جمهوري، مجمع كه اينك 4 سال بود دبيركلي حجت‌الاسلام خوئيني‌ها را به خود مي‌ديد، خود را آماده نبرد نهايي با نظام اسلامي كرد اما وقتي تمام ائتلاف‌ها، نظرسازي‌ها و اهانت‌ها به نتيجه نرسيد، طبق فرامين «جورج سوروس» ميلياردر صهيونيست و اسپانسر انقلاب‌هاي رنگين و كودتاهاي مخملين كه در 2 ملاقات با محمد خاتمي، رئيس شوراي مركزي مجمع به اصطلاح روحانيون به وي براي اجرا ابلاغ شده بود، مرحله بعد در دستور كار قرار گرفت؛ شورش عليه مردمسالاري و راي اكثريت ملت.
با شكست فتنه ماسوني 88 اما خوئيني‌ها به محاق سكوت رفت ولي 3-2 هفته‌اي است مجدداً زبان باز كرده و رخ نموده است؛ شايد نقشه جديدي عليه نظام اسلامي در حال
طراحي است!