وابستگي روزافزون دولت‌ها و فعاليت‌هاي اقتصادي به فضاي سايبر سبب شده تلاش‌ها براي نفوذ به شبكه‌ها و سيستم‌هاي اطلاعاتي و اينترنتي بيش از پيش افزايش يابد. در چنين وضعيتي هكرها، چه دولتي و چه خصوصي، همه‌روزه در تلاش براي نفوذ به اين شبكه‌ها هستند. به گزارش فارس، پايگاه تحليلي «بكر پوسنر» در گزارشي آورده است: آمريكا در ماه مه 2010 ميلادي نخستين ژنرال 4ستاره خود را براي هدايت توانايي‌هاي تدافعي و تهاجمي اين كشور در زمينه جنگ اينترنتي منصوب كرد. چين، روسيه و ديگر كشورهاي بزرگ نيز ظرفيت‌ها و توانايي‌هاي خود را در اين زمينه تقويت كرده‌اند. همه بانك‌ها و شركت‌هاي بزرگ دنيا از جمله گوگل، هر روز در تلاش براي افزايش ايمني خود در برابر نفوذ در اطلاعات و شبكه كامپيوتري هستند. وابستگي روزافزون اقتصاد و صنعت اسلحه‌سازي نوين به شبكه‌هاي كامپيوتري و ذخيره‌سازي اينترنتي اطلاعات به خوبي بيانگر بسط و گسترش برنامه‌هايي است كه در پي دفع حملات اينترنتي و تامين قابليت‌هاي اينترنتي براي صنعت تسليحات هستند. البته جنگ‌افزارهاي نوين هنوز هم بر پرسنل بسيار زياد نظامي تكيه دارد، ليكن امروز معماري نظامي بيش از پيش كامپيوترمحور شده و از ارتباطات اينترنتي، ذخيره‌سازي اطلاعات و ديگر عناصر ضروري‌اي كه از فضاي اينترنت استفاده مي‌كنند و با حملات اينترنتي از هم گسيخته مي‌شوند، بهره مي‌برند. به همين سبب است كه كشورهاي در حال جنگ حتي اگر بتوانند براي ساعاتي كوتاه شبكه كامپيوتري دشمن را از كار بيندازند، پيروزي بزرگي به دست آورده‌اند. شركت‌هاي بزرگ، چه در كشورهاي در حال توسعه و چه توسعه‌يافته، از شبكه‌هاي اينترنتي و كامپيوتري بسيار استفاده مي‌كنند. با نفوذ به اين شبكه‌ها اطلاعات باارزشي را مي‌توان به سرقت برد و به اطلاعات شخصي مشتريان و كاربران دست پيدا كرد؛ همچنين مي‌توان با رخنه در اين شبكه‌ها برقراري ارتباطات داخلي و بيروني را بسيار دشوار كرد. تقريبا همه‌روزه مي‌توان شاهد حمله به سيستم‌هاي امنيتي اينترنتي و كامپيوترهاي يك شركت بود. مهاجمان اغلب هكرهايي هستند كه دوست دارند به ديگران نشان دهند مي‌توانند حتي در قوي‌ترين سيستم‌هاي امنيتي نيز وارد شوند. گاهي نيز مجرماني هستند كه در پي به دست آوردن اطلاعاتي چون نام كارت‌هاي اعتباري و رمز عبور براي اهداف مالي هستند. هكرها همچنين گاه دولت‌ها هستند كه در پي يافتن اطلاعات خصوصي باارزش هستند. مبارزه با جنگ‌افزار و جاسوسي اينترنتي چالش‌هاي بسياري را پيش‌روي خود دارد. از آنجا كه فضاي اينترنت در مالكيت هيچ كشوري نيست و ميلياردها شخص و شركت به راحتي بدان دسترسي دارند، اغلب كسب دلايل و شواهد صريح درباره مسؤول حملات اينترنتي كاري است بس دشوار، همانگونه كه در حمله سال گذشته به كد منبع گوگل يا حمله به استوني مشاهده شد. آيا اين افراد عاملان دولت هستند كه به دنبال اطلاعات سري دولتي و اقتصادي‌اند يا اينكه هكرهاي عادي‌اي هستند كه به دنبال شهرت يا يافتن اطلاعات مفيد براي كسب منافع هستند؟ اگر نتوان با اطمينان منبع حملات را شناسايي كرد به سختي مي‌توان سيستم منع و بازداري آنها را ايجاد کرد و به راه انداخت.