وضع ورزشگاه‌ها، بداخلاقی‌های رایج در فوتبال و جدال‌های کلامی در فوتبال ایران 3 هفته پس از شروع لیگ برتر به اوج رسیده است. اگر در فصل‌های گذشته هواداران تیم‌ها هفته‌های آخر دست به کار می‌شدند و شعار «حیا کن، رها کن» سرمی‌دادند یا در روزهای پایانی مدیران و مربیان تیم‌ها در رسانه‌ها از خجالت هم درمی‌آمدند، در لیگ یازدهم اوضاع به کلی به هم ریخته و این تشنجات از روزهای آغازین شدت گرفته است. در این شرایط صدای مهدی مهدوی‌کیا که جزو معدود بازیکنان خوشنام فوتبال ایران است درآمده. او البته 2 سال پیش و در اوج بیانیه‌نویسی محمد مایلی‌کهن به قلعه‌نویی هشدار داده بود که روزهای بدتری برای فوتبال ایران در پیش است. او در تازه‌ترین اظهاراتش با اشاره به تحمل کم تماشاگران به ایسنا گفت: «تا اين فرهنگ در فوتبال ايران جانيفتد كه بازي برد، باخت و مساوي دارد اين مشكل پابرجا خواهد بود. اگر قرار به بردن در همه بازي‌ها بود، ديگر فلسفه فوتبال بي‌معنا مي‌شد. هوادار در فوتبال ايران بايد اين را بپذيرد كه ممكن است تيمش با وجود بازي خوب ببازد. حتي بعضي وقت‌ها هم يك تيم نمي‌تواند خوب بازي كند و به همين خاطر مي‌بازد. اگر اين باور به وجود بيايد و فرهنگ ايجاد شود، هواداران از فوتبال لذت مي‌برند. با این حال ورزشگاه‌هاي ما متاسفانه استاندارد نيستند و هواداران براي تماشاي يك بازي بايد ساعت‌ها قبل از شروع بازي به استاديوم بروند و حتي براي ديدارهايي مانند داربي تماشاگران مجبورند از شب قبل در خيابان‌هاي اطراف ورزشگاه حضور داشته باشند. اگر اين شرايط را با ورزشگاه ليگ‌هاي اروپايي مقايسه كنيد و اين را در نظر بگيريد كه هواداران از ماه‌ها قبل بليت‌شان را تهيه كرده‌اند و تنها 10 دقيقه قبل از شروع بازي روي صندلي‌شان مي‌نشينند، متوجه وضعيت بد ورزشگاه‌هاي ايران می‌شويد. البته با ورود تماشاگران به استاديوم‌هاي ايران مشكلات تمام نمي‌شود. كمترين امكانات در اختيار هواداران قرار نمي‌گيرد و آنها براي استفاده از آب آشاميدني هم مشكل دارند. بازي هم كه تمام مي‌شود به زور تماشاگران را از ورزشگاه‌ها خارج مي‌كنيم. از آلمان مثال بزنم برايتان جالب خواهد بود؛ كساني كه بليت VIP دارند از ساعت 12 ظهر همراه خانواده‌هايشان به ورزشگاه مي‌آيند و در محيطي آرام ناهار مي‌خورند و در كنارش درباره فوتبال و مسائل ديگر صحبت مي‌كنند. پس از تماشاي بازي هم تا ساعت 11 و 12 شب در استاديوم مي‌مانند. در آلمان و ديگر كشورهاي اروپايي فوتبال مثل مراسم عروسي است و همه از آن لذت مي‌برند اما همان‌طور كه گفتم در ايران شرايط كاملا متفاوت است». کاپیتان سابق تیم ملی بدون اینکه به درگیری لفظی مایلی‌کهن و فتح‌الله‌زاده اشاره کند، درباره مجادله‌های اینچنینی گفت: «در همه جاي دنيا چنين بحث‌هايي وجود دارد اما در ايران حاشيه‌ها خيلي پررنگ‌تر هستند. ما در كشورمان 20 روزنامه ورزشي داريم. آلمان كه بودم وقتي به آنها مي‌گفتم كه در ايران 20 روزنامه ورزشي منتشر مي‌شود، تعجب مي‌كردند و مي‌گفتند در اين روزنامه‌ها چه مي‌نويسند. در آلمان با اين همه موفقيت در رشته‌هاي مختلف و همچنين برگزاري يكي از مهم‌ترين ليگ‌هاي دنيا تنها 2 هفته‌نامه اشپورت‌بيلد و كيكر منتشر مي‌شود و باز هم اين 2 هفته‌نامه براي انتشار، موضوع و سوژه كم مي‌آورند. در ايران 20 روزنامه منتشر مي‌شود و 90 تا 95 درصد مطالب اين روزنامه‌ها مختص به فوتبال است. من بايد بگويم دليل بخشي از اين حاشيه‌ها در فوتبال برخي روزنامه‌ها هستند كه براي رقابت و فروش بيشتر مجبورند به اين حاشيه‌ها بپردازند». مهدوی‌کیا بر لزوم تغییر فرهنگ در فوتبال ایران اشاره کرد و افزود: «اولا بايد بدانيم هيچكس با داد و بيداد به حقش نمي‌رسد. من هفته قبل كه در شيراز بودم در برنامه‌اي تلويزيوني گفتم كه ما براي ورود به يك اتاق 10 بار به هم تعارف مي‌كنيم اما وقتي مي‌خواهيم از كوچه فرعي وارد خيابان اصلي شويم، بدون رعايت حق‌تقدم اين كار را انجام مي‌دهيم و مراعات هيچكس را نمي‌كنيم كه نمونه آخر اين فرهنگ غلط موجب شد داستان مرحوم داداشي به وجود بيايد. در فوتبال هم قبل از اينكه وارد زمين شويم براي حريف دسته گل مي‌بريم اما وقتي بازي تمام شد با بدترين الفاظ درباره حريف صحبت مي‌كنيم. اين در شرايطي است كه در دنيا عكس اين اتفاق رخ مي‌دهد. در آنجا قبل از بازي همه براي هم كري مي‌خوانند اما به محض اينكه سوت پايان زده مي‌شود مربيان 2 تيم به طرف هم مي‌روند. متاسفانه در ايران همه چيز برخلاف دنياست».