ماه رمضان برجستهترین ماههاست که در آن انسان میتواند رابطه خود با خداوند سبحان را اصلاح و همه مشکلات و کمبودهای خود را جبران کند و پراهمیتترین شبهای این ماه، شبهای قدر است که به تعبیر امام صادق علیهالسلام قلب ماه خداست: «
فَغُرَّهًْ الشُّهُورِ شَهْرُ اللهِ عَزَّ ذِكْرُهُ وَ هُوَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَلْبُ شَهْرِ رَمَضَانَ لَيْلَهًْ الْقَدْر» [الکافی؛ 4/66] «برجستهترین ماهها؛ ماه خداست که رمضان است و قلب ماه رمضان شب قدر است». چرا قلب ماه؟ زیرا شب قدر، شبی است که امور سال آینده نگاشته میشود و به امضای حضرت ولیالله الاعظم عجلالله تعالی فرجه الشریف میرسد، همچنين اگر اندکی حواسمان جمع باشد، همه گناهان ما آمرزیده میشود. به همین دلیل باید این شبها را دریابیم. اما برادر جان! با هوای نفس نمیتوان به جایی رسید. زیرا هوای نفسانی نمیگذارد ما از نورانیت این شبها استفاده کنیم. بله! روزه ماه رمضان ورزش و ریاضت شرعی و معنوی است که انسان را به سمت منکوبکردن هوای نفسانی میکشاند و ما 19 روز در تمرین بودهایم و هماکنون آمادهایم که به مقابله با بزرگترین و سختترین دشمن خود برویم: «اعْدَى عَدُوِّكَ نَفْسُكَ التِي بَيْنَ جَنْبَيْكَ» [عدهًْ الداعی؛ 314] سختترین و دشمنترین دشمن ما در سیر به سوی خداوند سبحان و تکامل و تعالی ما؛ نفس و هوای نفسانی است که در درون ما قرار دارد و ضرورت دارد که با آن بجنگیم. پس باید اول به سراغ خودمان برویم و شبهای قدر بویژه شب بیست و سوم؛ همه چیز مهیاست تا ما در این جنگ پیروز شویم. اهلبیت عصمت و طهارت سلامالله علیهم که دانا به اسرار ربالعالمین هستند، ما را به شبزندهداری این شبها و دعا و تضرع دعوت کردهاند، زیرا خداوند بنا دارد ما را در این شبها بیامرزد و به خود نزدیک کند و در جنگ با نفس پشتیبان ما باشد تا پیروز میدان باشیم، به شرط اینکه مردانه وارد شویم و اگر طعم محبت الهی را در این شبها بچشیم از خواب غفلت بیدار میشویم و مسیر طولانی مبارزه با نفس و انسان شدن را به سرعت طی ميکنیم: «إِلَهِي مَنْ ذَاالذِي ذَاقَ حَلَاوَهًْ مَحَبَّتِكَ فَرَامَ مِنْكَ بَدَلً» «خدای من! چه کسی است که شیرینی محبت تو را چشید و غیر تو را طلبید؟». [بحارالانوار؛ 91/148] آن وقت شبزندهداریهای ما واقعا احیا میشود و در جنگ با نفس پیروز میشویم و موثرترین سلاح برای غلبه بر دشمن؛ حب امام امیرمومنان علیهالسلام است که رسولخدا صلیالله علیه و آله و سلم فرمودند: «من أحبّ عليّاً قَبِلَ اللّهُ صلاتَه و صومَه و استجابَ دعائه، ألا و من أحبّ عليّاً أعطاه اللّه بكلّ عرق في بدنه مدينه في الجنّه» «آنکه علی را دوست داشته باشد، خداوند نماز و روزه او را میپذیرد و دعای او را اجابت میکند و بدانید آنکه علی را دوست دارد، خداوند به اندازه رگهاي بدنش، شهر در بهشت به او میبخشد.» [کشفالغطاء؛ 1/124] لطف کار اینجاست که ما وقتی به خودمان مراجعه میکنیم، میبینیم که امیرمومنان علیهالسلام را دوست داریم. پس این شبها، با محبت آقا به محضر خداوند وارد شویم تا هم عبادات ما جان بگیرد و هم دعاهای ما مستجاب شود و هم خدا در این روزها و شبهای گرم تابستان؛ بهشت بلکه شهرهایی در بهشت را به ما عنایت فرماید.