چه فوق‌العاده!
با اجازه روبیالس و اتحادیه بازیکنان اسپانیا، اگر ناراحت نمی‌شوند می‌خواستم درخواست کنم اجازه دهند رئال‌مادرید و بارسلونا این هفته بازی کنند. دیگر بازیکنان می‌توانند در اعتصاب باشند تا به حق و حقوق خودشان برسند اما فوتبال زیبایی که رئال‌مادرید و بارسلونا ارائه می‌دهند بالاتر از هرگونه تصمیمی است. بهتر از این نمی‌توان تصور کرد. چه جدیتی، چه نبوغی، چه شخصیتی، چه تکنیکی، چه مهارتی، چه سوپر‌استارهایی (کریستیانو و مسی بی‌تردید از یک دنیای دیگر هستند)، چه سکوهای با شکوهی (همین که کسانی که پیراهن رئال‌مادرید داشتند اذیت نشدند خوشایند بود)، چه بنزمای آماده‌ای و چه هموطن باهوشی همچون اینیستا... . این چمن جدید نوکمپ باعث می‌شد هر بیننده‌ای بتواند از رویدادهای این مستطیل سبز زیبا محظوظ شود.
حیف
تنها نکته ناراحت‌کننده، فینال غم‌انگیز است. درست است تکل مارسلو روی سسک کارت قرمز داشت و نباید آن را می‌زد اما زیاد خوشایند نبود که برخی برای اینکه عدالت را به دست خود اجرا کنند به درون زمین بپرند و چنین شب زیبایی را خراب کنند. مارسلو خیلی استرس داشت و اشتباه کرد اما درگیری وحشتناکی که پس از این اتفاق رخ داد واقعا ناخوشایند نبود، دعوا و حالات زشت ویا در مقابل اوزیل و ناراحت‌کننده‌تر از آن، مورینیویی که با انگشت کردن در چشم ویلانووا باعث بر هم ریختن ارزش‌های رئال‌مادرید شد. آقای مربی، همه کارهای فوتبالی شما قابل دفاع است، همین که توانسته‌اید فوتبال جادویی رئال‌مادرید را به اسپانیا و اروپا بازگردانید اما چنین حرکتی در شأن مربی رئال‌مادرید نیست... .
مورینیوی شجاع
با وجود 3 گلی که تیم خورد، ساختار تاکتیکی تیم مورینیو قابل تحسین بود. شاید نتوان علت تعویض جایگاه کوئنت رائو و مارسلو در ترکیب اصلی را درک کرد، چرا که بازیکن پرتغالی در خط هافبک بهتر جواب داده است اما نوع نگاه به بازی قابل تحسین بود.
تاکتیک‌ها و احساسات، این سیستم جدید
والدس سخت در تلاش بود تا دروازه‌اش بیش از این باز نشود و تیکی‌تاکای بارسا مبدل به یک اسم بی‌مصرف شده بود. در واقع آنها در نیمه اول فقط روی 2 اشتباه فردی توسط اینیستا و مسی به گل رسیدند. اینیستا که مال دنیای دیگری است در نیمه اول نشان داد چرا قهرمان اسپانیا در آفریقای‌جنوبی بوده است در کنار ایکری که شایسته محبت مردم به هر جا که می‌رود، است. این توصیف با کیفیت گل سینمایی اول است و اما مسی؛ بازیکن آرژانتینی کاری می‌کند که کمتر کسی می‌تواند بکند از کوچک‌ترین موقعیت‌ها یک گل می‌سازد.
روحیه
رئال‌مادرید باید با وجود این شکست دردناک به خودش افتخار کند. تیم نمرده است بلکه حالا کاملا سرپاست. حالا روحیه تیم روحیه‌ای است که پیری‌ها، بنیتو‌ها و کاماچو‌ها داشتند. یک جام از دست رفت اما مطمئنا این کریستیانو است که آخرین لبخند را می‌زند.
ویار و راسل
چیزی که اذیتم می‌کند این است که ویار خسته نمی‌شود. بوربالان با متانتش تن به خدعه‌های او نداد اما باز هم با راسل قهقهه می‌زد اول در مراسم ناهار و بعد روی سکوها.
*سردبیر آ.اس