مهرداد صدیقیان، بازیگر جوانی است که کار خود را از سال 84 با فیلم «عصر جمعه» مونا زندی در سینما آغاز کرد. با حضور در این فیلم نشان داد می‌توان به بازیگری از نسل وی اعتماد کرد که تازه پا به عرصه سینما گذاشته‌اند. یکی دیگر از بازی‌های درخشان او در فیلم «اتوبوس شب» کیومرث پوراحمد بود. این شب‌ها صدیقیان را در مجموعه تلویزیونی «سقوط یک فرشته» به کارگردانی بهرام و حمید بهرامیان می‌بینیم. این سریال نخستین تجربه تلویزیونی این بازیگر جوان است. او مجموعه تلویزیونی «حیرانی» به کارگردانی مشترک امید بنکدار و کیوان علیمحمدی را هم در نوبت پخش دارد. به گزارش مهر، «کنعان»، «دیوار»، «موج سوم» و «حیرانی» از دیگر فیلم‌های سینمایی صدیقیان هستند..
گویا گزینه‌های دیگری برای حضور در نقش نیما مدنظر کارگردان بودند و حتی اخباری در این ارتباط منتشر شد.
من از ابتدا در جریان سیناپس اولیه فیلمنامه بودم. غیر از من فقط یک نفر نامزد این نقش بود و در این ارتباط مابقی فقط شایعاتی بیش نیست. این بازیگر هم به دلایلی حضورش منتفی شد. من انتخاب اول آقای بهرامیان بودم. کاملا هم در جریان فیلمنامه بودم زیرا نقش نیما در«سقوط یک فرشته» کاملا حساس و خاص بود.
شما بیشتر بازیگر سینما محسوب می‌شوید و تلاش می‌کنید حتی انتخاب‌های درستی هم در این ارتباط داشته باشید. چطور تصمیم گرفتید با بهرام بهرامیان کار کنید؟
در ابتدا اینکه نقشی که برای آن کار به من پیشنهاد شد به نوعی خیلی جذاب بود. البته پیش از این «ساعت شنی» آقای بهرامیان را هم دیده بودم و همیشه دوست داشتم با توجه به کارگردانی خوبی که ایشان دارند فرصتی به وجود آید تا با وی کار کنم. خوشبختانه این امر میسر شد. کار در سینما و تلویزیون فرقی برای من نمی‌کند. اگر فیلمنامه و نقشی که به من پیشنهاد می‌شود در تئاتر، سینما یا تلویزیون خوب باشد حتما قبول می‌کنم. فکر می‌کنم این مدیوم است که فرق می‌کند، در غیر این صورت در هر فضایی با وجود فیلمنامه خوب، کارگردان حرفه‌ای و نقشی جذاب و متفاوت می‌توان کار خوب ارائه کرد. من گاردی نسبت به کار در تلویزیون ندارم.
6 سال انتخاب اول من حضور در سینما بود. فکر می‌کنم پروسه ساخت یک فیلم سینمایی همیشه بیشتر طول می‌کشد به همین دلیل بازیگر در فرصت مناسب‌تری می‌تواند به نقش نزدیک شود اما در مجموعه‌های تلویزیونی بویژه در کارهای مناسبتی این فرصت کمتر است. به همین دلیل همیشه تا پیش از این هم اولویت من سینما بوده است.
تاکنون در مجموعه‌های تلویزیونی مناسبتی که در ماه رمضان پخش می‌شود و در این سال‌های اخیر هم باب شده است، شخصیت‌هایی طراحی می‌شوند که نمادی از حضور شیطان هستند. شما برای رسیدن به این نقش از بازی بازیگران دیگر که پیش از این در چنین نقش‌هایی حضور داشتند الهام گرفتید؟
من برای این نقش از هچ چیز یا هیچ شخصی کپی‌برداری نکردم. معتقد بودم اگر قرار باشد به چنین نقش‌هایی توجه کنم قطعا با آدرس‌های غلط روبه‌رو می‌شوم. بیشتر با بهرام بهرامیان به چنین شخصیتی رسیدم. این البته نخستین نقش منفی من در کارنامه کاری‌ام محسوب می‌شود. تصمیم گرفتیم این فرد در نماد یک شخصیت شیطان یا منفی با چهره‌ای شیک و کاملا امروزی، مودب و موقر وارد قصه شود. فکر می‌کنم تاکنون چنین شخصیتی را در قالب نماد شیطان ندیده بودیم. عمدتا اینگونه کاراکترها با نماد مذهبی در فیلمنامه تعریف می‌شوند. البته این موضوع را هم تاکید کنم ما هنوز مطمئن نیستیم که «نیما» شیطان است یا خیر، بهتر است مخاطب به این موضوع برسد و نتیجه‌گیری کند. در ادامه قصه شخصیت نیما تغییر می‌کند و شما با کاراکتری روبه‌رو می‌شوید که کاملا با شخصیتی که هم‌اکنون از وی می‌شناسید متفاوت است. او فرد عصبی با رفتار دیگری خواهد شد. این نوع تغییر شخصیت خیلی سخت است اما امیدوارم خوب از آب در آمده باشد.
بازی در چنین نقش‌هایی موجب می‌شود شما بعد از این مجموعه با پیشنهادهای زیادی که مرتبط با چنین نقش‌هایی است، روبه‌رو شوید.
قطعا چنین اتفاقی می‌افتد. به همین دلیل کارم سخت‌تر می‌شود اما من هرگز خودم را تکرار نمی‌کنم. باید در انتخاب‌های بعدی با دقت و وسواس بیشتری جلو بروم تا دچار اشتباه نشوم.
کارهای مناسبتی سختی‌های خاص خود را دارد و چنین مجموعه‌ای نیز نخستین حضور شما محسوب می‌شود، این موضوع کار را برای شما سخت نمی‌کرد؟
بله، من پیش از این تجربه کار مناسبتی نداشتم اما از جهاتی برایم جالب است، ما تقریبا 43 روز از پخش تلویزیونی جلوتر هستیم به همین دلیل در لحظه در جریان واکنش‌های مخاطبان قرار می‌گیرم. البته فشار کار بالاست و اذیت می‌شوم اما احساس می‌کنم به این تجربه نیاز داشتم. من نخستین فیلمم «عصر جمعه» را که بازی کردم پس از 5 سال اکران شد و من در این مدت منتظر واکنش‌ها بودم اما این بار دقیقا این موضوع عکس است. غیر از اینکه فشار کار بالاست، مشکل خاص دیگری ندارم.