عضو هیات‌علمی دانشگاه بوعلی سینا و رئیس دانشگاه پیام‌نور همدان با اشاره به کشف 7 ترکیب دارویی جدید گفت: مقاله‌ای که ترکیبات دارویی جدید در آن معرفی شده برای نخستین‌بار در انجمن نانو داروی آمریکا به چاپ رسیده و این انجمن تقاضای ثبت آن به صورت اختراع جهانی را دارد اما من تمایل دارم به نام ایران به ثبت برسد. اردشير خزايي، در این باره اظهار داشت: قسمت اعظم اين داروها براي درمان بيماري‌هاي مهم و حياتي مانند صرع، ديابت و بيماري‌هاي خودايمني مصرف می‌شوند. وی ادامه داد: در دنياي امروز با داروهاي پپتيدي و پروتئيني نوتركيب و مشابه هورمون‌ها در بدن سروكار داريم كه اكثر آنها با تكنيك‌هاي مهندسي ژنتيك ساخته شدهاند. وي ادامه داد: با توجه به سيل عظيم و گسترده داروهاي حساس پروتئيني و پپتيدي، نياز به طراحي سيستم‌هاي دارورساني جديد كاملا ضروري به نظر مي‌رسد. خزايي اظهار كرد: با سيستم داروهاي سنتي عملا هيچ كنترلي روي زمان، مكان و سرعت آزادسازي دارو وجود ندارد، علاوه بر اين غلظت دارو مرتبا در خون داراي نوساناتي است و ممكن است از رنج درماني فراتر رود و كارآيي كمتر و عوارض جانبي بيشتري را موجب شود. وي تصريح كرد: از آنجايي كه مصرف نادرست بسياري از داروها موجب عوارض جانبي در بدن مي‌شود، لازم است دارويي كه به بدن مي‌رسد، همان مقدار مورد نياز باشد. خزايي بيان كرد: روش‌هاي معمولي ارائه دارو تنها براي مدت محدودي غلظت درماني آن را پايدار نگه مي‌دارد و معمولا در زمان مصرف، نوسانات بسيار شديد غلظت دارو در خون مشاهده مي‌شود، طوري كه بلافاصله پس از مصرف غلظت آن به بالاتر از حد سميت و بعد از مدت زماني به كمتر از سطح موثر مي‌رسد. وي عنوان كرد: با سيستم‌هاي دارورساني نوين كه به آنها سيستم‌هاي دارورساني با آزادسازي كنترل شده نيز گفته مي‌شود، كنترل 3 حوزه سرعت، زمان و مكان آزادسازي دارو امكانپذير است. خزايي ادامه داد: اين سيستم‌ها به گونه‌اي طراحي شدهاند كه با آزادسازي ثابت و پيوسته دارو در زمان طولاني مقدار موثر دارو به مصرف برسد كه اين زمان ممكن است از روزها تا ماه‌ها طول بكشد. وي اظهار كرد: نانولوله‌هاي كربني عامل‌دار شده(f-CNTs) ابزار جديدي در حيطه نانوبيوتكنولوژي و نانودارو هستند. وي افزود: نانولوله‌هاي كربني عامل‌دار شده براي رهاسازي پروتئين‌ها، نوكلوئيك اسيدها، داروها و پادتن به كار مي‌روند. رئيس دانشگاه پيام‌نور استان اضافه كرد: پيشرفت‌هاي به دست آمده به اين نكته اشاره دارد كه نانولوله‌هاي كربني بسيار موثر براي رهاسازي دارو هستند چرا كه آنها به وسيله پوششي از زيست بسپارها يا ارتباط كووالانسي گروه‌هاي حل شونده به ديواره خارجي آنها به آساني دستكاري و اصلاح مي‌شوند. وي تصريح كرد: امكان پيوستن نانولوله‌هاي عامل‌دار شده به سيستم‌هاي بيولوژي راه را براي كشف توان كاربردي آنها در بيولوژي و شيمي دارويي باز كرده است.
وي ادامه داد: مادامي كه نانوكربن‌ها داروها را از بي‌اثر شدن محافظت مي‌كنند به عنوان انتخاب اميدبخش و جديد آزادسازي دارو بويژه در درمان سرطان هستند.
خزايي به ايسنا گفت: داروهاي انتخاب شده در اين پروژه داروهايي مانند آمانتادين(ضد ويروس- ضدپاركينسون)، متفورمين (ضدمرض قند)، گاباپنتين (ضدصرع)، بتاهيستين(ضدسرگيجه)، دي پيريدامول (ضدانعقاد خون)، ليزينوپريل (ضدفشار خون) و آتورواستاتين (پايين آورنده كلسترول خون) هستند كه براي مدت طولاني توسط بيمار مصرف مي‌شود. وي افزود: اين سيستم داراي مزايايي است از جمله اينكه در سطح كوچكي از نانولوله كربني تعداد زيادي دارو قرار مي‌گيرد و بنابراين ميزان دارويي كه با اين روش مي‌توان حمل كرد به مقدار زيادي افزايش مي‌يابد و اين خود نه‌تنها موجب كاهش دفعات مصرف دارو مي‌شود بلكه مقدار ورود دارو به بدن را نيز كاهش مي‌دهد. وي همچنین گفت: در ادامه اين كار تحقيقاتي اتصال داروهاي ديگري را به نانوكربن براي استفاده راحت‌تر و موثرتر داروها توسط بيمار در دست تحقيق و بررسي داريم.