صادق امامی: تلاش‌هایی که سازمان مجاهدین خلق (منافقین) طی ماه‌های گذشته از خود نشان داد تا وزارت خارجه آمریکا را وادار به خروج نام این گروهک تروریستی از فهرست سازمان‌های تروریستی آمریکا کند، با شکست مواجه شد. وزارت خارجه آمریکا روز جمعه در گزارشی درباره منافقین اعلام کرد که «سازمان موسوم به مجاهدین خلق، ارتش آزادیبخش ملی و شورای ملی مقاومت در فهرست تروریستی سال 2011 این وزارتخانه ابقا شده‌اند». در این گزارش که امسال با 3 ماه تاخیر منتشر شده، درباره گروهک منافقین آمده است: سازمان مجاهدین خلق نخستین‌بار در هشتم اکتبر 1997 به عنوان یک سازمان تروریستی خارجی تعیین شد. این سازمان یک سازمان مارکسیست - اسلامی است که در پی سرنگونی نظام ایران از طریق شاخه نظامی خود، ارتش آزادیخواه ملی و جبهه سیاسی‌اش شورای ملی مقاومت ایران است. در گزارشی که وزارت خارجه آمریکا از فعالیت‌ها و تاریخچه این سازمان تروریستی منتشر کرده، به شهادت افرادی چون آیت‌الله بهشتی، محمدعلی رجایی، محمدجواد باهنر و علی صیادشیرازی نیز اشاره و تاکید شده است. همچنین به اقدام‌های خرابکارانه و تروریستی این گروهك در ایران و فعالیت‌های برون‌مرزی و تشکیلاتی آنها در کشورهای خارجی پرداخته شده است.
ناقوس مرگ برای گروهک منافقین
شاید بتوان تمام آرزوی منافقین را روزی بر باد رفته دانست که نخستین‌بار نظامیان عراقی اردوگاه اشرف را محاصره کردند. البته محاصره کمپ اشرف آغاز کار این منازعه بود و منافقین نیز در طرف مقابل بیکار ننشستند و به درگیری با نظامیان عراقی پرداختند. این درگیری که 7 تیرماه 88 رخ داد، باعث نشد ارتش عراق از جمع‌آوری باقیمانده سلاح‌های به جا مانده از حمله آمریکایی‌ها به اردوگاه اشرف و خلع سلاح منافقین چشم‌پوشی کند. در ادامه حکومت عراق برای بررسی جنایات منافقین، دادگاهی در بغداد تشکیل داد. این دادگاه با توجه به ماهیت گروهک منافقین و همکاری آنان با صدام در کشتار مردم عراق، طی حکمی حضور اعضای فرقه رجوی را در عراق غیرقانونی اعلام کرد و حکم بر اخراج منافقین از این کشور داد. پس از حکم دادگاه عراق بود که منافقین به تکاپو افتادند تا کشوری را برای انتقال بقایای گروهکشان از عراق بیابند اما با توجه به اینکه نام این گروهك در فهرست سازمان‌های تروریستی ایالات متحده آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی قرار داشت، سرکرده‌های منافقین نتوانستند موافقت کشور سومی را برای اسکان اعضای اشرف بیابند و کشورهای همسایه نیز به خاطر تهدیدات امنیتی- اجتماعی حاضر نشدند، آنان را در کشورشان اسکان دهند. از این رو منافقین در عراق زمینگیر شدند. این ماندگاری منافقین در عراق به حکومت عراق که بارها شاهد اعتراض مردم برای اخراج منافقین از اشرف بودند، خوش نیامد تا اینکه 19فروردین 90 پس از اخطارهای مکرر بغداد به منافقین برای ترک خاک عراق و عدم توجه این گروهک به تذکرات داده شده، سرانجام عراق، اقدام عملی را در اخراج منافقین به کار بست. هر چند این عملیات با هماهنگی نیروهای آمریکایی صورت گرفت و آمریکا پس از این عملیات از دولت عراق خواست در این زمینه خویشتنداری کند اما این اظهارات از عزم جدی بغداد برای اخراج منافقین نکاست تا جایی که کمتر از 10 روز پس از این عملیات، سخنگوی دولت عراق آخرین ضرب‌الاجل دولت عراق را به منافقین و حامیانش داد: «اخراج منافقین تا پایان سال جاری میلادی از عراق قطعی است». این نخستین اظهارنظر یک مقام رسمی عراق درباره اردوگاه اشرف بود. علی الدباغ در این باره گفت: تنها گزینه‌ای که برای اعضای سازمان مجاهدین خلق وجود دارد، خروج از عراق است و آنها انتخاب دیگری نخواهند داشت. دولت عراق با انتشار بیانیه‌ای پایان ماه دسامبر سال 2011 ( 10 دی‌ماه 90) را به‌عنوان ضرب‌الاجل برای خروج منافقین از عراق تعیین کرده است.
استراتژی منافقین برای خروج از عراق
پس از تصمیم دولت عراق درباره منافقین بود که سران فرقه رجوی به تکاپو افتادند تا چاره‌ای برای اسکان بقایای این گروهک در کشور سومی بیابند. در همین راستا منافقین چند تاکتیک را به کار بردند که یکی از آنها را می‌توان تلاش برای خروج از لیست سازمان‌های تروریستی ایالات متحده آمریکا دانست. به گزارش دیپلماسی ایرانی، ایالات متحده، مهم‌ترین کشوری بود که در اندیشه منافقین می‌توانست گره‌گشای گره‌های کور آنها باشد؛ کشوری که در طول حیات منافقین به هر نحو ممکن این گروهک را تامین کرد. بر همین اساس سران فرقه رجوی به دنبال ایجاد چتر حمایتی از سیاسیون آمریکایی بودند که این سیاسیون بتوانند با نفوذشان در راس قدرت آمریکا، نام این گروهک را از فهرست سازمان‌های تروریستی آمریکا حذف کنند؛ پروژه‌ای که با صرف هزینه‌های میلیون دلاری از سوی منافقین کلید خورد تا نظر مقام‌های مسؤول و تصمیم‌گیرنده در پرونده این گروهک را در آمریکا جلب کرده و نام خود را از فهرست گروه‌های تروریستی خارج کنند. 2 ماه گذشته اوج این تحرکات بود. در گردهمایی‌هایی که از سوی این گروهک برگزار شد، چهره‌های شناخته شده و برخی سناتورهای دیروز و امروز آمریکایی نیز حضور داشتند ولی ظاهرا همه اینها کافی نبوده تا پرده بر اقدام‌های تروریستی این گروهك تروريستي طی سال‌های گذشته بیندازد. اما تلاش منافقین تنها به یک جبهه محدود نشد. در حین برگزاری همایش‌ها و کنفرانس‌های منافقین در آمریکا، آنها رایزنی با مقامات اروپایی را برای خروج از لیست سازمان‌های تروریستی وزارت خارجه این کشورها و به تبع آن اسکان در این کشورها، دنبال می‌کردند. در این بین مهم‌ترین کشور اروپایی که منافقین توانستند در آن تحرکاتی داشته باشند، فرانسه بود. اعضای منافقین به ناچار فرانسه را مأمنی امن برای اسکان دانستند و به دستور مریم رجوی سرکرده این گروهک با صرف هزینه چند برابر معمول منازل مسکونی اطراف پایگاهشان در پاریس را خریداری کردند تا بلکه در صورت عدم حمایت دیگر دول غربی، لااقل فرانسه را از دست ندهند. اما صرف‌نظر از رشوه‌های هنگفت منافقین، آمریکا که از سال 1997 گروهک نفاق را جزو سازمان‌های تروریستی به حساب می‌آورد، بشدت در تلاش است تا به حیات فیزیکی این جریان کمک کند. به همین منظور با فرستادن دیپلمات‌های آمریکایی به کمپ اشرف، به دنبال راه‌حل قطعی برای منافقین است؛ موضوعی که در روزنامه نیویورک‌تایمز نیز به آن پرداخته شد. در این روزنامه آمده که «لورنس بتلر، دیپلمات کهنه‌کار آمریکایی فعال در سفارت آمریکا در عراق از بغداد به پایگاه اشرف می‌رود تا شاید بتواند راه‌حلی برای پایان دادن به معضل حضور منافقین در عراق بیابد». تنها راه‌حل آمریکا برای منافقین جابه‌جایی آنها از کمپ اشرف به قسمت دیگری از خاک عراق بود؛ پیشنهادی که با مخالفت صریح مریم رجوی همراه شد چرا که او از اعتراضات مردمی و اقدامات دولت عراق در مواجهه با اعضای منافقین آگاهی داشت و بر همین اساس ماندن در عراق را برای منافقین خودکشی می‌دانست. این ماندن در عراق در حالی است که به‌تازگی دستگاه قضایی استان دیاله حکمی صادر کرده، مبنی بر بازپس‌گیری 5 هزار هکتار اراضی کشاورزان عراقی تحت اشغال منافقین و این به معنی فشار همه‌جانبه دولت عراق بر منافقین است. این فشارها در زمانی بر شانه سران منافقین سنگینی می‌کند که آنها می‌دانند فقط 4ماه دیگر در عراق میهمانند و هیچ جای دنیا وجود ندارد که کسانی منتظر آنان باشند.
جای گرفتن نام منافقین در لیست سازمان‌های تروریستی واشنگتن در سال 2011 را می‌توان اینگونه استنباط کرد که ایالات متحده آمریکا امیدوار بود با نگه داشتن نام منافقین در فهرست گروه‌های تروریستی و عقیم گذاشتن تلاش‌های تبلیغاتی آنها، به آزادی 2 شهروند خود که به اتهام جاسوسی در زندان اوین تهران بسر می‌برند، کمک کند. ولی روز یکشنبه اعلام شد که جاشوا فتال و شین بائر به اتهام ورود غیرقانونی به ایران و اقدام به جاسوسی هر کدام به 8 سال زندان محکوم شده‌اند. این رای بدوی و قابل تجدیدنظر است. دادستان تهران نیز این حکم اولیه را تايید کرده است و مقام‌های واشنگتن می‌کوشند از طریق سفارت سوییس و واسطه‌های خود در تهران، اقدامی برای آزادی 2 شهروند خود صورت دهند. شاید بتوان این پیش‌دستی کردن واشنگتن برای نشان دادن حسن‌نیت خود را با اظهارات چند روز پیش صالحی، وزیر خارجه و دانایی‌فر، سفیر ایران در بغداد، در ابراز امیدواری برای آزادی فتال و بائر مرتبط دانست. آمریکایی‌ها امیدوار بودند با محکوم کردن مجدد سازمان منافقین و نگه داشتن آنها در فهرست گروه‌های تروریستی وزارت خارجه آمریکا، ایران را مجاب کرده باشند در قبال 2 آمریکایی دستگیر شده متهم به جاسوسی نرمش نشان دهد. اما پس از این حکم تنها موضع وزیر خارجه آمریکا، ابراز تاسف عمیق بود.