نزدیك به یك قرن از دسیسه‌چینی و نطفه‌گذاری غرب برای تولد مولود ناپاك رژیم صهیونیستی می‌گذرد. در طول این مدت همواره راهبرد غرب در این منطقه حساس از جهان 2 ویژگی و خصیصه بیشتر نداشته است: یكم، امنیت انرژی و دوم امنیت رژیم صهیونیستی. این رویكرد با افول امپراتوری بریتانیای كبیر در سال 1971 میلادی و عقب‌نشینی آن از همه متصرفات خود به ایالات متحده آمریكا واگذار شد و آمریكا نیز ظرف این 4 دهه همواره بر راهبرد بریتانیای كبیر كه همان امنیت انرژی و امنیت رژیم صهیونیستی بوده پافشاری كرده است.
كمربند امنیتی برای اسرائیل
البته ایالات متحده آمریكا با ایفای نقش برتر و با ایجاد كمربند امنیتی از دوره هایله سلاسی در اتيوپي به عنوان قدرت برتر و ضامن امنیت رژیم صهیونیستی عمل كرده است. این ویژگی با انعقاد قرارداد ننگین كمپ دیوید در سال 1979 میلادی تقویت شد و انعقاد قرارداد خفت‌بار ملك حسین اردنی با رژیم صهیونیستی در دهه 80 میلادی پس از خاتمه بخشیدن به جنگ ارتش‌های عربی علیه صهیونیست‌ها در سال 1973 میلادی كه به اضمحلال كامل این ارتش‌ها انجامید، نقش بلامعارض رژیم صهیونیستی را در منطقه خاورمیانه به عنوان متحد استراتژیك ایالات متحده آمریكا تقویت کرد. این وضعیت بعدها با افول نظام دوقطبی و برچیده شدن اردوگاه شرق در سال 1991 میلادی به عنوان حامی اعراب در نزاع علیه صهیونیست‌ها بیش از پیش تقویت شد و به زعم باطل غرب و رژیم صهیونیستی با ورود اعراب بویژه فلسطین به مذاكرات بی‌نتیجه از اسلوتا آناپلیس و روند غیر‌مستقیم و مستقیم آن در دوره اوباما به دنبال هضم و جذب رژیم صهیونیستی در اراضی اشغالی بودند كه نقشه آنان نقش بر آب شد و امروز رژیم صهیونیستی را به ورطه نابودی كشانده است. اینكه این مسیر پرفراز و فرود چگونه پدیدار شده است، باید گفت ریشه و اساس این دستاورد شگرف و پیروزی بزرگ در نهضت مقدس رهبر كبیر انقلاب اسلامی است كه مبارزه خستگی‌ناپذیر با جرثومه فساد و غده سرطانی صهیونیستی را آغاز كرد و امروز به عنوان فرهنگ مقاومت در جای‌جای جهان بویژه جهان اسلام نهادینه شده است. بدین‌سان با پایداری انقلاب شكوهمند اسلامی نخستین ضلع از اضلاع سه‌گانه اتحاد استراتژیك با رژیم صهیونیستی در سال 1979 میلادی فرو ریخت و به یمن شكل‌گیری مقاومت اسلامی در جنوب لبنان گام‌های بلند و استوار پیروزی یكی پس از دیگری از سال 2000 میلادی با عقب‌نشینی رژیم صهیونیستی به پشت مرزهای آبی در جنوب لبنان و سپس تابستان 2006 میلادی در جنگ 33 روزه و در نهایت امر در زمستان 2008 در جنگ 22 روزه كامل شد و شكست ارتش اسرائیل و تجسم شكست‌ناپذیری چهارمین قوه قهریه جهان حتمی و یقینی شد.
اسرائیل پس از سقوط مبارك در آتش قرار گرفته
با تجاوز یگان دریایی رژیم صهیونیستی به كشتی مرمره در آب‌های آزاد بین‌المللی در سال 2009 میلادی كه به كشته شدن 12 نفر از مسلمانان تركیه و مجروح شدن نزدیك به 50 تن از حصارشكنان غزه خونین انجامید ضلع دوم مثلث اتحاد استراتژیك با رژیم صهیونیستی نیز شكسته شد و بدین ترتیب میان تركیه و رژیم صهیونیستی شكافی عمیق ایجاد کرد. با سقوط مبارك، مصر نیز به عنوان ضلع سوم این اتحاد شوم فرو ریخت و با سقوط پازل امنیتی رژیم صهیونیستی، سونامی ناامنی بر اراضی اشغالی مستولی شده و چنانكه رهبر حكيم انقلاب اسلامی اشاره فرمودند رژیم اشغالگر قدس امروز در محاصره كشورهایی كه برای مقابله با آن انگیزه دارند قرار گرفته است. با سقوط مبارك دومینوی سیاسی جهان عرب كلید خورده است تا آنجا كه یكی از فرماندهان ارتش صهیونیستی گفته است: «اسرائیل پس از سقوط مبارك در آتش قرار گرفته است». فهم این مفهوم با رخنه 4 جوان فلسطینی در روز نكبت (یوم النكبه) به قلب رژیم اسرائیل یعنی حیفا و تل‌آویو بدون برخورد با موانع امنیتی، حكم آغاز شمارش معكوس نابودی رژیم صهیونیستی را دارد. با این وجود آمریكا و رژیم صهیونیستی در شرایط كنونی چاره‌ای جز عقب‌نشینی تاكتیكی و پذیرش مشروعیتی نیم‌بند با قیمومیت صهیونیست‌ها بر فلسطینیان نمی‌بینند تا بدین‌سان راه فرار رو به جلو را برای خود هموار سازند اما این‌بار آنچه كه رخ داده است غلیان ملت‌ها به حكم بیداری اسلامی و ضدیت با نظام سرمایه‌داری غرب است.
* رئیس اداره دوم خلیج‌فارس و خاورمیانه وزارت امور خارجه