خشکسالی و قحطی در سومالی، این کشور را در آستانه یک بحران انسانی بی‌سابقه قرار داده است. پایگاه خبری allAfrica نوشت: از سال 1991 تاکنون و پس از برکناری زيادباره، رئیس‌جمهوری وقت سومالی هیچ دولت کارآمدی در این کشور بر سر کار نیامده است. پس از آن درگیری میان جنگجويان و شبه‌نظامیان مسلح و نیروهای دولتی به مرگ هزاران سومالیایی و آوارگی صدها هزار نفر منجر شده است در حال حاضر هم قحطی و خشکسالی جان 13 میلیون نفر را در شاخ آفریقا و در کشورهای سومالی، اتیوپی، جیبوتی و کنیا تهدید می‌کند. در این میان کشور سومالی بدترین وضع را دارد. تاکنون حدود 400 هزار آواره سومالیایی در اردوگاه‌هایی در مرز کنیا با سومالی و هزاران آواره دیگر در اردوگاه‌هایی در موگادیشو، پایتخت این کشور اسکان داده شده‌اند. در همین حال آلکس پری، رئیس دفتر مجله آمریکایی تایم در آفریقا نوشت: «تفاوت میان خشکسالی و قحطی را انسان‌ها به وجود می‌آورند... سومالی هیچ دولتی که شایسته این نام باشد ندارد و این یکی از دلایلی است که خشکسالی مداوم در سومالی 3 میلیون سومالیایی را در جنوب این کشور با خطر مرگ بر اثر گرسنگی مواجه کرده است». به اعتقاد پری تفاوت میان سومالی با همسایه‌هایش که آنها نیز دچار خشکسالی شده‌اند در این است که کشورهایی مانند اتیوپی و کنیا دولت‌های بهتری دارند و توانسته‌اند تا حدی این بحران را مدیریت کنند. نویسنده کتاب «چگونه جهان را تغییر دهیم» در ادامه نوشت: «اما قحطی سومالی همچنین ناشی از کمبود یک چیز دیگر است؛ یک عملیات کمک‌رسانی مناسب». وی 3 مساله را عامل نامناسب بودن عملیات کمک‌رسانی در سومالی خواند. بر اساس این گزارش عامل اول تاخیر در اقدامات سازمان ملل متحد است. در حالی که سازمان ملل سپتامبر سال گذشته میلادی شرایط سومالی را بدترین بحران بشری طی سال‌های اخیر خوانده بود اما حدود 10 ماه طول کشید تا سازمان ملل متحد خواستار کمک‌رسانی به مردم سومالی شود. مساله دوم این است که نهادهای بین‌المللی کمک‌رسانی به بسیاری از قحطی‌زدگان دسترسی ندارند. تعداد نیروهای حاضر در برنامه‌های کمک‌رسانی بسیار کم است و آنهایی هم که در سومالی هستند به دلیل مشکلات امنیتی بیشتر در نزدیکی فرودگاه موگادیشو حضور دارند. سازمان ملل متحد اعلام کرده است که فقط یک‌پنجم قحطی‌زدگان سومالیایی کمک‌های بین‌المللی را دریافت می‌کنند. عامل سوم نیز جنگ‌های داخلی در سومالی و شبه‌نظامیان مسلح وابسته به القاعده هستند که بخش‌های بزرگی از جنوب سومالی را کنترل می‌کنند.