امنیت ضمن آنكه ابعاد مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، نظامی، علمی و جغرافیایی را در بر می‌گیرد در عین حال در 3 حوزه داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی تحقق می‌یابد. بدون توجه به این ابعاد و حوزه‌ها تأمین امنیت ملی برای یك كشور میسر نیست. توجه به ابعاد داخلی، منطقه‌ای و خارجی بویژه برای كشوری كه نمی‌خواهد منفعل باشد و برای خود شخصیت و موقعیت جهانی قائل بوده و در حوزه تمدنی حرفی برای گفتن دارد از اهمیت مضاعفی برخوردار است. ملت ایران بویژه پس از استقبال گرم از اسلام، در قرون متمادی نقش پیشاهنگ و ممتازی در عرصه مناسبات فرهنگی و سیاسی بین‌المللی داشته و از این رو در جای‌جای جهان می‌توان نشانه‌های روشنی از این حضور تاریخی را ملاحظه كرد. اما از آن طرف كاملاً واضح است كه در طول 33 سال گذشته ملت ایران تهدید عمده‌ای در درون مرزها نداشته و تهدیدات علیه ما نوعاً در خارج از مرزها طراحی شده و به اجرا درآمده است. در برخی موارد نظیر جنگ تحمیلی 8 ساله هزینه‌های سنگینی نیز متوجه نظام و مردم شده است. البته این تهدیدات خارجی در مواجهه با ملت ایران فرصت‌های بی‌بدیل و بسیار ارزشمندی را برای كشور به وجود آورده‌اند چرا كه پویایی مردم و كاركرد تمدنی آنان در عرصه‌های منطقه‌ای مانع به ثمر نشستن تهدیدات خارجی شده است.
جنگ‌های نیابتی علیه ایران
اسلام به‌طور ماهوی و نه تاكتیكی با غرب تضاد دارد و این تضاد هویتی امكان سازش اسلام و غرب و بالعكس را ناممكن كرده است. این تضاد بویژه در حوزه تمدنی كه فراجغرافیایی بوده، از شدت و حرارت بیشتری برخوردار است. غرب از آغاز پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، همه جهان اسلام و بویژه منطقه موسوم به خاورمیانه را میدان این چالش عظیم تمدنی قرار داده و تمام ساز و برگ خود را برای غلبه بر اسلام به این میدان آورده است. جنگ نیابتی عراق علیه ایران، اشغال افغانستان، اشغال عراق، برنامه‌ریزی ناكام برای تحمیل جنگی جدید علیه ایران در فاصله سال‌های 1382 تا 1386، جنگ 33 روزه لبنان، جنگ 22 روزه غزه، تصویب و اعمال انواع تحریم‌های اقتصادی و سیاسی علیه مردم ایران، عملیات روانی 33 ساله علیه ملت ایران و ... همه از پایان‌ناپذیر بودن نزاع غرب با اسلام حكایت دارد. در این میان فلسطین یك شاخص مهم، اساسی و تعیین‌كننده در مواجهه غرب و اسلام در طول این 33 سال است. به همین دلیل در این دوره، به ثمر نرسیدن طرح‌های خائنانه عربی و غربی علیه فلسطین، نشانه قدرت ایران ارزیابی شده و به موازات آن، این قدرتنمایی به سلاحی بازدارنده برای ایران و یك مانع اساسی برای غرب تبدیل شده است.
به دنبال تحقیر مسلمان‌ها
فلسطین در طول 63 سال گذشته یعنی از زمان اشغال رسمی توسط غرب و رژیم صهیونیستی به مهم‌ترین نماد ضعف یا قدرت تبدیل شده است. غرب با اشغال فلسطین و سپردن آن به دست خبیث‌ترین دشمنان اسلام می‌خواست...
. تحقیر تاریخی شكست از مسلمانان در جنگ‌های صلیبی را جبران كرده و بگوید ما بر مسلمین چیره شده‌ایم و هیچ قدرتی در میان مسلمین وجود ندارد كه مانع پیشروی ما در جغرافیای جهان اسلام شود. در واقع غرب اشغال فلسطین را نشانه توانایی خود در اشغال جهان اسلام معرفی كرده و در رسانه‌های خود آن را مكرراً به تصویر كشیده است.پس از آن نیز اشغال عراق و افغانستان و تلاش برای اشغال لبنان و ایران با همین انگیزه و برنامه صورت گرفت. كما اینكه رئیس‌جمهور وقت آمریكا، جورج دبليو بوش در آغاز 4 جنگ دهه اول قرن جاری علیه جهان اسلام، آشكارا از جنگ صلیبی حرف زد.حالا از این سو، آزادسازی فلسطین و تلاش برای آن نماد توانایی كشورهای اسلامی در دفاع از خود است. تلاش مردم ایران برای آزادی فلسطین با توجه به آرمان‌های تمدن‌ساز این مردم، در واقع اثبات توانمندی‌شان برای دفاع از مرزهای ملی ایران و پیگیری اهداف مشروع فراملی كشور است. دقیقاً به همین دلیل حضرت امام خمینی رحمهًْ‌الله عليه فرمودند: «روز قدس روز اسلام و روز همه كشورهای اسلامی است» و نیز رهبر حكيم انقلاب می‌فرمایند: «شركت در راهپیمایی روز قدس كمك به امنیت جمهوری اسلامی است و هر یك نفر می‌تواند به سهم خود در افزایش امنیت ملی جمهوری اسلامی سهیم باشد».