مهسا افچنگی:
امیر قلعه‌نویی با توجه به نتایج و جام‌هایی که در استقلال، سپاهان و تاکنون در تراکتورسازی کسب کرده نشان داده از لحاظ فنی حداقل در میان مربیان داخلی یک‌سر و گردن از دیگران بالاتر است. قلعه‌نویی در آلبوم افتخارات خود 2 قهرمانی با استقلال دارد و 2 قهرمانی با سپاهان اصفهان. به گواه کارشناسان و متولیان امر فوتبال، تکرار پیاپی قهرمانی در یک‌تیم سخت به نظر می‌رسد اما قلعه‌نویی تیم سپاهان را در 2 سال متوالی حضورش در این تیم، قهرمان لیگ کرد تا از این لحاظ نیز افتخارآفرین باشد. در این مقال قصد حمایت از قلعه‌نویی نداریم اما آنچه نادیده گرفتن واقعیت باشد، به فوتبال‌مان ضربه می‌زند. درباره موفقیت‌های قلعه‌نویی گفته می‌شود او به لطف بازیکنان اسمی و بزرگی که در اختیار دارد به موفقیت رسیده و اصولا هدایت تیم‌هایی را برعهده می‌گیرد که بازیکنان ستاره داشته باشد. حال این سوال پیش می‌آید که کدام مربی است دلش نخواهد بازیکنان بزرگی را در اختیار داشته باشد، مگر استقلال سال گذشته کم بازیکن بزرگ داشت، مگر تیم استیل‌آذین به تیم کهکشانی‌ها معروف نبود اما اولی که به نایب قهرمانی بسنده کرد و دومی نیز با آن همه ستاره راهی لیگ دسته اول شد. اصلا مگر سرمربیگری در تیمی که بازیکنان حرفه‌ای و ستاره داشته باشد راحت و سهل است؟ جمع کردن بازیکنان بزرگ و ستاره کنار هم و هدایت کردن آنها هنر می‌خواهد که این هنر را قلعه‌نویی دارد. او جسور است و نترس. با تمام احترامی که برای مظلومی قائل هستم اما مگر پیش از شروع همین فصل برخی کارشناسان پرویزخان را مناسب تیم استقلال با این همه ستاره می‌دانستند؟ و هنوز هم گروهی بر این عقیده استوارند، پس مربیگری کردن در تیم‌هایی که بازیکنان بزرگ دارد، سختی‌های خاص خودش را هم دارد. البته همیشه هم به این شکل نبوده که قلعه‌نویی در تیم‌های پرستاره موفق شود. مگر سال اول حضورش در استقلال، این تیم بازیکنان بزرگ داشت، مگر وقتی تیم مس کرمان را در نیم‌فصل دوم و در شرایطی که در نیمه دوم جدول قرار داشت، تحویل گرفت این تیم پرمهره بود؟ اما قلعه‌نویی در مس موفق عمل کرد و این تیم را تا رده پنجم بالا کشید. اتفاقا موفقیت قلعه‌نویی در تیم‌های بی‌مهره‌ای مثل مس و نخستین سال حضورش در استقلال از او یک مربی توانا ساخت و بعد از جدایی از سپاهان سرانجام به تراکتورسازی رفت و تاکنون نیز با این تیم موفق عمل کرده است. اگر قرار باشد بازیکن بزرگ خودش در زمین بازی کند که هر مربی دیگری نیز می‌تواند هدایت این تیم‌ها را برعهده بگیرد. چرا برای هدایت تیم‌های بزرگی مثل استقلال، سپاهان و... دنبال مربیان دیگر نمی‌روند؟