مربیانی که دیگر لیگ برتری نیستند

چرخه محدود مربیان لیگ برتری اگرچه تعداد معدودی مربی را در خود جای داده است اما به همان میزان که ورود به آن سخت است، در صورت خارج شدن از آن هم باید خوش‌شانس بود که بار دیگر مجال فعالیت یافت. روزهایی که مربیانی مثل مجتبی تقوی، حمید علیدوستی، رسول کربکندی و محمدحسین ضیایی هواخواهان متعددی داشتند را از یاد نبرده‌ایم اما عملکرد ضعیف‌شان در آخرین تیم‌هایی که داشتند (حال به هر دلیل) موجب شد در بحبوحه نقل و انتقالات هیچ نامی از آنها به میان نیاید. محمد احمدزاده هم از همین قاعده پیروی می‌کند و اینچنین است سرنوشت مردی کهنه‌کار به نام محمود یاوری. این آخری که خود را متخصص نجات تیم‌های در حال سقوط می‌دانست یکی از تلخ‌ترین فصل‌های دوران مربیگری‌اش را تجربه کرد تا جایی که او که همواره در فصل قبل و با نتیجه نگرفتن شاهین بوشهر، نامش روی سکوها شنیده می‌شد امروز برای بلاتکلیف ترین نیمکت لیگ برتر که از دنیزلی تا مایلی‌کهن را کاندیدا دارد کمترین اثری از او یافت نمی‌شود. بندری‌ها به همین راحتی از سرهنگ دل کندند. خودزنی مربیان ایرانی را می‌توان در اینجاها دید. عدم بازتولید و به‌روزرسانی آموخته‌ها یکی از محصولاتش این است.