شايد اگر رابرت انكه، دروازهبان آلماني در تاريخ 10 نوامبر 2009 اقدام به خودكشي نميكرد، اكنون روزهاي خوش 34 سالگي را در كنار خانوادهاش جشن ميگرفت و قهرماني پوشالي لقب نميگرفت.
رابرت انكه تنها فوتباليست مشهوري نبود كه به اين شيوه مرگ خود را رقم زد. نامهاي ديگري نيز در عرصه تاريخ فوتبال هستند كه اين عمل را مرتكب شدند. به همين منظور قصد داريم به بررسي مشهورترين فوتباليستهايي كه نتوانستند با مشكلات زندگي مبارزه كنند و اقدام به خودكشي كردند، بپردازيم.
1
- ساندور كوسيچ، اسطوره مجارستاني بارسلونا و آقاي گل جامجهاني 1954 كه كفش طلاي فوتبال اروپا را در سالهاي 1952 و 1954 ازآن خود كرد در سن 49 سالگي در 22 جولاي 1979 خود را از طبقه چهارم بيمارستان به پايين پرتاب كرد و با اين اقدام به خودكشي، پرونده زندگي خود را بست. اين ستاره تاريخ مجارستان تنها بازيكني است كه در يك جامجهاني 2 بار موفق به هتتريك شده و با به ثمر رساندن 11 گل در يك دوره جامجهاني ركورد تاريخي ميانگين 2/2 گل در هر بازي را در اين تورنمنت بر جا گذاشته كه هنوز كسي موفق به شكستن اين ركورد نشده و تنها ژوست فونتين است كه توانسته بيشتر از او در يك دوره جامجهاني، البته با تعداد بازيهاي بيشتر گل بزند. كوسيچ ملقب به سرطلايي فوتبال جهان با به ثمر رساندن 75 گل در 68 بازي ملي از نظر ميانگين گلزني در بازيهاي ملي هم ركورددار است اما به هم ريختن سريع اوضاع سلامتي كوسيچ، كه بين سالهاي 1958 تا 1965 در بارسلونا خوش درخشيد، سبب افسردگي وي شد. ضمن اينكه سرطان معده نيز از ديگر مشكلاتش بود.
2-
خوآن هانس مكس گمپر سویيسي متولد 22 نوامبر 1877 و موسس تيمهاي بارسلونای اسپانيا، اف.ثزوريخ سوییس و بازيكن تيم بازل سوییس به طرز عجيبي در تاريخ 30 جولاي 1930 اقدام به خودكشي كرد. گمپر مشهورترين چهره تاريخ فوتبال سوییس و اولين رئيس يك تيم باشگاهي فوتبال اسپانيا بوده كه به دليل علاقه به سياستهاي ايالت كاتالونيا اقدام به تاسيس بارسلونا کرد. وي با بارسلونا 11 قهرماني كاتالونيا و 6 كوپا دل ري اسپانيا را به دست آورد اما موسس يكي از 2 غول فوتبال اسپانيا، زماني كه به دلايل سياسي از اسپانيا اخراج شد و زمام آبي و اناريپوشان را از دست داد، همچنين با مشكلات مالي روبهرو بود در سن 52 سالگي خودكشي كرد تا اين حركت وي مورد انتقاد همه مطبوعات اسپانيا و سوییس باشد.
3-
آسگوتينو اين بارتولمي اسطوره تاريخ آ.اس رم در تاريخ 30 مه 1994 به دليل مشكل افسردگي بسيار شديد اقدام به خودكشي كرد. بارتولمي كه با آ.اس رم در سال 1983 موفق به كسب اسكودتو شد و توانست با جالوروسيها روزهاي خوبي را در سال 1984 در رقابتهاي جام باشگاههاي اروپا سپري كند، هيچگاه به تيم ملي بزرگسالان ايتاليا راه نيافت و جزو معدود بازيكنان زرشكيپوش رمي بود كه نتوانست در داربي دلاكاپيتاله برابر لاتزيو به پيروزي دست يابد. بارتولمي، هافبك اسبق آ.اس رم به گونهاي مجبور شد از فوتبال بازنشسته شود و در سن 39 سالگي در حالي كه از افسردگي رنج ميبرد، خودكشي را برگزيد.
4-
سرخيو لوپز سگو، مدافع چپ سابق بارسلونا در سن 39 سالگي و در 4 نوامبر 2006 اقدام به خودكشي كرد. سرخيو لوپز يكي از مهرههاي مهم آبي و اناريپوشان در قهرماني اين تيم در جام در جام سال 1998 باشگاههاي اروپا بود. نكته جالب اينكه وي با جرارد لوپز، هافبك والنسيا و بارسلونا قبل از خودكشي درگيري شديدي داشت.
5-
جاستين فاشانو، بازيكن سيهچرده اسبق منچسترسيتي در دهه 1990 كه در تيمهاي بسياري در رقابتهاي ليگ برتر انگليس تجربه حضور داشت، پس از اينكه در سال 1998 به آمريكا بازگشت به دليل جرمي كه در سن 17 سالگي در اين كشور مرتكب شده بود توسط پليس بازداشت شد و در سن 37 سالگي با نوشيدن سمي خودكشي كرد، البته سابقه وي در پرداختن به انواع جرمها نيز بسيار بوده است.
6- پل واسينس، اسطوره وفادار آرسنال و مهاجم اين تيم در تاريخ 8 آگوست 2001 و در سن 39 سالگي اقدام به خودكشي كرد. گلزني وي براي توپچيهاي لندن در فينال جام در جام سال 1980 سبب شد اين تيم قهرمان اين دوره از رقابتها شود. ستاره سابق آرسنال در منطقه بريستول در حالي با نوشيدن سم اقدام به خودكشي كرد كه سالهاي زيادي را معتاد به هروئين بود.
7-
ماتياس سيندلار، اسطوره تاريخ فوتبال اتريش متولد 10 فوريه 1903 در سن 35 سالگي و در تاريخ 23 ژانويه 1939 اقدام به خودكشي كرد. جنازه هافبك مركزي تيم ملي اتريش در آپارتمانش در وين، كه به دليل استشمام عمدي مونوكسيدكربن جان باخته بود، پيدا شد. گفته ميشود رژيم نازي آلمان سيندلار را مجبور به بازي براي تيم ملي اين كشور كرده بود كه با ممانعت وي روبهرو شد. اين بازيكن كه موتزارت فوتبال جهان ناميده ميشود و بهترين بازيكن تاريخ فوتبال اتريش است، جزو 100 بازيكن مطرح فهرست پله نيز قرار دارد و در جامهاي جهانی 1930 و 1934 چهره درخشاني بود.
8- رابرت انكه متولد 24 آگوست سال 1977 كه وي نيز سابقه حضور در بارسلونا را در سالهاي 2002 تا 2004 دارد، در حالي كه به روزهاي اوج آمادگياش در تيم هانوفر و تيم ملي آلمان پس از رقابتهاي يورو 2008 رسيده بود، به دليل اختلافات خانوادگي اقدام به خودكشي كرد و جامعه فوتبال آلمان عزادار شد.